Αγγελική Ραυτοπούλου – Τις άτονες Κυριακές

“Είναι που πάντα οι εχθροί εμάς θα βρίσκουν μπρος τους,
καθώς κανένας δεν γερνά στο κόκκινο απάνω…”

Τις άτονες Κυριακές παίρναμε παραμάσχαλα τον ήλιο,
στο περιβραχιόνιο της συννεφιάς γράφαμε την άρνηση
-είχαμε το θάρρος να μνημονεύουμε τα εσώψυχα του κόσμου.-
Στην διαλανθάνουσα ώρα-τα δευτερόλεπτα-
μιά κραυγή στους χάρτες της υποψίας.

Υπήρξαμε νέοι στο απόστημα της ζωής.
Τις κόκκινες Κυριακές στους δρόμους,
στα φεγγερά περάσματα των συνειδήσεων
αγαπήσαμε ξέφρενα μιά νιότη στου ονείρου την φωνή.

Συλλογισμοί που δέρνονται στο κύμα των υπόπτων
κι οι ύπουλες οι τριανταφυλλιές που άνοιξη θυμίζουν.
Μεράκια κι άπληστοι καημοί στον νου που τριγυρίζουν,
ολούθε σπέρνει ο πανικός το μαύρο και την μπόρα
και γερασμένοι πια εμείς-σαν νιότη που σαλεύει.-

Είναι που πάντα οι εχθροί εμάς θα βρίσκουν μπρος τους,
καθώς κανένας δεν γερνά στο κόκκινο απάνω.

Τις άτονες Κυριακές, τις υστερόβουλες καθημερινές
εμείς-πάντα νέοι-κυνηγάμε τον ήλιο να σηκώσουμε
στο θάρρος του απείρου..

2021
Αγγελική Ραυτοπούλου

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: