Ένα διαφορετικό ίδρυμα περίθαλψης ηλικιωμένων: «Σπίτι του Αγωνιστή» – Πολύτιμη φροντίδα, φόρος τιμής στην τρίτη ηλικία και στους αγώνες του λαού
Το «Σπίτι του Αγωνιστή» είναι «φάρος», τόσο για τους όρους λειτουργίας του όσο και για το βαθιά ελπιδοφόρο περιεχόμενο που του δίνουν οι φιλοξενούμενοι και η Ιστορία που κουβαλούν. Αποτελεί ένα «στοίχημα» που πρέπει να συνεχίσει να κερδίζεται. Για να μπορεί να προσφέρει είναι απαραίτητη η οικονομική στήριξη από κάθε άνθρωπο που καταλαβαίνει αυτήν την αναγκαιότητα.
Μετρώντας ήδη 18 χρόνια λειτουργίας, το «Σπίτι του Αγωνιστή» συνεχίζει την σημαντική προσφορά του, παρέχοντας χωρίς εκπτώσεις φροντίδα σε όλα τα επίπεδα για τους ηλικιωμένους αγωνιστές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του λαού μας.
Οικοδομημένο με πρωτοβουλία του ΚΚΕ και της ΠΕΑΕΑ, με σημαντική τη στήριξη από σωματεία και φορείς, το Ιδρυμα Περίθαλψης Ηλικιωμένων Αγωνιστών «Το Σπίτι του Αγωνιστή » – όπως είναι η πλήρης επωνυμία του – άνοιξε τις πόρτες του το 2008, μετά από μια τιτάνια προσπάθεια για να οικοδομηθεί και να διαμορφωθεί για τον σκοπό που προοριζόταν ο χώρος που το φιλοξενεί.
Εκτοτε αποτελεί μια σημαντική, αναπόσπαστη πλευρά της δράσης του ΚΚΕ, που πολύμορφα στηρίζει τη λειτουργία του, η οποία βρίσκεται μακριά από κερδοσκοπικές επιδιώξεις. Διαπνέεται από την αντίληψη του Κόμματος για την ουσιαστική πρόνοια για την τρίτη ηλικία και αποτελεί έμπρακτο φόρο τιμής στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες της Αντίστασης, του εργατικού, του γυναικείου κινήματος.
Τις προηγούμενες μέρες ο «Ριζοσπάστης» βρέθηκε για πολλοστή φορά στο κτίριο που φιλοξενεί το ίδρυμα, στην οδό Ομήρου στον Αγιο Δημήτριο. Μεσημέρι και οι φιλοξενούμενοι είναι παρέα στο σαλόνι και στον κήπο. Το κτίριο διαθέτει φωτεινούς και λειτουργικούς χώρους, τραπεζαρία που αποτελεί παράλληλα και έναν μεγάλο χώρο ο οποίος υποδέχεται εκδηλώσεις, αφιερώματα σε επετείους – σταθμούς της Ιστορίας των αγώνων του λαού μας, βιβλιοθήκη όπου φιλοξενούνται και αναμνηστικά από αγωνιστές που πέρασαν από αυτό, ιατρεία και χώρους για ξεκούραση πέρα από τα δωμάτια των φιλοξενουμένων.
Ψυχή του ιδρύματος είναι οι εργαζόμενοι, που φροντίζουν συνεχώς για τη λειτουργία του, το Διοικητικό Συμβούλιο και όσοι έχουν περάσει από τη σύνθεσή του, ανάμεσά τους ο πρώτος πρόεδρός του, Μίκης Θεοδωράκης, ο οποίος απέδωσε το ποσό που συνόδευε το βραβείο Λένιν για να ιδρυθεί το «Σπίτι του Αγωνιστή».
Ενα διαφορετικό ίδρυμα περίθαλψης ηλικιωμένων
Ο,τι χρειαστεί, για όσο χρειαστεί», είναι ο στόχος που θέτει η διοίκηση του ιδρύματος στην παροχή των υπηρεσιών προς τους φιλοξενούμενους. Και το εύρος που έχει αυτός ο σκοπός αποτυπώνεται και στην ιδρυτική του πράξη, του 1984, όπου αναφέρεται: «Σκοπός του ιδρύματος είναι η παροχή ηθικής, πνευματικής και υλικής βοήθειας, συμπαράστασης και περίθαλψης σε ηλικιωμένους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και του αντιφασιστικού, δημοκρατικού αγώνα του ελληνικού λαού».
Οπως λέει η πρόεδρος του ιδρύματος, Στέλλα Βαλαβάνη, η κεντρική αντίληψη στο «Σπίτι του Αγωνιστή» πηγάζει από την κοσμοθεωρία των κομμουνιστών για το πώς πρέπει να είναι η πρόνοια για την τρίτη ηλικία, με τον άνθρωπο πάνω απ’ όλα. Είναι η έγνοια και το ενδιαφέρον για να περνούν οι αγωνιστές φιλοξενούμενοι, που παρακολουθούν τις εξελίξεις, όσο το δυνατόν καλύτερα τον χρόνο τους, με συζητήσεις, επισκέψεις, πρωτοβουλίες, πολιτιστικές εκδηλώσεις, που πραγματικά δίνουν ανάταση.
Επισημαίνει πως σημαντικό κομμάτι αποτελεί η ιατρική φροντίδα καθημερινά και διαρκώς, όπως και η φροντίδα της διατροφής και υγιεινής σε όλα τα επίπεδα, και τονίζει πως με περηφάνια το ΔΣ μπορεί να πει ότι και οι έλεγχοι που γίνονται από τις κρατικές υπηρεσίες βρίσκουν το ίδρυμα άρτιο σε όλα τα επίπεδα.
Αντίστοιχες εντυπώσεις εκφράζουν οι οικογένειες και οι επισκέπτες των αγωνιστών, μπροστά σε ένα ίδρυμα πρότυπης λειτουργίας, έναν ζωντανό οργανισμό σε επαφή με την κοινωνική πραγματικότητα, μακριά από τις λογικές της «αποθήκης ψυχών».
«Θέλουμε η τρίτη ηλικία, που έχει προσφέρει πάρα πολλά στην κοινωνία με τη δουλειά της και τους αγώνες της, να μπορέσει να απολαύσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής όσο το δυνατόν καλύτερα», επισημαίνει η συνομιλήτριά μας, με την κουβέντα να πηγαίνει στις ανάγκες που υπάρχουν ευρύτερα στον τομέα της πρόνοιας για την τρίτη ηλικία και το πώς (δεν) καλύπτονται σε αυτό το σύστημα.
«Ούτε αυτό – μαζί με πολλά άλλα – δεν είναι από τις προτεραιότητες κράτους και κυβερνήσεων. Ουσιαστικά, σε αυτόν τον τομέα τον κύριο λόγο έχουν ιδιωτικές δομές, που βλέπουν την τρίτη ηλικία σαν πεδίο επιχειρηματικής δράσης και τις παροχές σαν εμπόρευμα, σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν σαν “πάρκινγκ”, με εργαζόμενους να δουλεύουν σε ρυθμούς εντατικοποίησης».
Προσθέτει ότι η κατάσταση αυτή, η οποία έχει ταξικό πρόσημο, γίνεται όλο και πιο δύσκολη για τη λαϊκή οικογένεια, με απτό παράδειγμα την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, που δεν επιτρέπει ούτε καν αυτόν τον ρόλο του φροντιστή να επιτελέσουν οι εργαζόμενοι απέναντι στους ανήμπορους ηλικιωμένους γονείς τους.
Το ΔΣ, οι εργαζόμενοι του ιδρύματος, οι εθελοντές που προσφέρουν στη λειτουργία του, αναμετρούνται καθημερινά με τις προκλήσεις σε ένα τέτοιο πλαίσιο, εχθρικό (και) προς τις ανάγκες της τρίτης ηλικίας, με αισιοδοξία και επιμονή. Προβάλλοντας αυτήν την προσπάθεια σε ένα μέλλον όπου θα έχουν εκλείψει τα εμπόδια που βάζει η λογική του κέρδους στην ικανοποίηση αναγκών, στην αξιοποίηση όσων σήμερα μπορούν να κάνουν η επιστήμη και ο πλούτος για την εξασφάλιση της φροντίδας των φιλοξενούμενων.
Φόρος τιμής στην Ιστορία των αγώνων του λαού μας
Το «Σπίτι του Αγωνιστή » έχει γίνει σπίτι για ανθρώπους που πολέμησαν στον ΔΣΕ, έχει φιλοξενούμενους άνω των 100 ετών, που έχουν προσφέρει στο κίνημα και στους αγώνες όλη τους τη ζωή. «Στη σωστή πλευρά, ραχοκοκαλιά και του αντιστασιακού κινήματος, ζωντανοί ήρωες που πάλεψαν και νίκησαν το αυγό του φιδιού», τονίζει η πρόεδρος του ιδρύματος, επισημαίνοντας πόσο σημαντική είναι αμφίδρομα η επαφή με τη νέα γενιά.
Οι νέοι που συμμετέχουν στους συλλόγους οι οποίοι επισκέπτονται το ίδρυμα σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, τα παιδιά και τα εγγόνια τους όταν βρίσκονται ανάμεσα σε αυτήν τη συντροφιά, πραγματικά παίρνουν ένα μάθημα Ιστορίας, σημειώνει, ανατρέχοντας σε στιγμές που νέοι άνθρωποι εξέφρασαν τη συγκίνηση και την ευγνωμοσύνη τους επισκεπτόμενοι το ίδρυμα. «Και για μας είναι μεγάλη τιμή που τα τελευταία χρόνια τους προσπαθούμε να τα κάνουμε καλύτερα, όπως και αυτοί αγωνίστηκαν για να κάνουν τις ζωές μας καλύτερες», καταλήγει η Στ. Βαλαβάνη.
Αναγκαία η ενίσχυσή του για να συνεχίσει να προσφέρει και να εξελιχθεί
Το ίδρυμα έχει καταφέρει ήδη πολλά χάρη στη στήριξη από μαζικούς φορείς του λαϊκού κινήματος, σωματεία, την ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, μεμονωμένους ανθρώπους κ.ά.
Μέσα από την προσφορά όλων εκείνων που αναγνωρίζουν το σημαντικό έργο που επιτελείται και τις ανάγκες του, καταφέρνει στις σημερινές συνθήκες να στέκεται όρθιο απέναντι σε μια πραγματικότητα ενεργειακής ακρίβειας, που πιέζει τη λειτουργία του.
Απέναντι όμως και στην προσπάθεια να σβηστεί από τη μνήμη του λαού η προσφορά των αγωνιστών, ακριβώς επειδή δείχνουν τη δύναμη που έχει ο οργανωμένος αγώνας για το δίκιο και την πραγματική προκοπή.
Το «Σπίτι του Αγωνιστή» είναι «φάρος», τόσο για τους όρους λειτουργίας του όσο και για το βαθιά ελπιδοφόρο περιεχόμενο που του δίνουν οι φιλοξενούμενοι και η Ιστορία που κουβαλούν. Αποτελεί ένα «στοίχημα» που πρέπει να συνεχίσει να κερδίζεται.
Για να μπορεί να προσφέρει και να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο, να ανταποκριθεί στις ανάγκες που θα γεννηθούν, για τους νεότερους αγωνιστές που θα χρειάζονται αυτήν τη δομή, είναι απαραίτητη η οικονομική στήριξη από κάθε άνθρωπο που καταλαβαίνει αυτήν την αναγκαιότητα.
Οι αριθμοί ΙΒΑΝ για την οικονομική ενίσχυση του ιδρύματος είναι οι εξής:
Τράπεζα Πειραιώς: GR09 0172 0230 0050 2304 8023 175
Εθνική Τράπεζα: GR4001100400000004076801473
Eurobank: GR1902600520000250101756150
