Με μια σεμνή τελετή στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ τίμησε τα 82 χρόνια από την Απελευθέρωση της Αθήνας (ΦΩΤΟ)

Τα 82 χρόνια από την Απελευθέρωση της Αθήνας τίμησε το πρωί της Δευτέρας (12/10) την επέτειο της 12ης Οκτώβρη του 1944, με μια σεμνή τελετή κατάθεσης στεφανιού στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών, Απογόνων Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και Πολιτικών Προσφύγων  (ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ).

Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε η πρόεδρος της ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ, Τούλα Μητσέα, ενώ στεφάνι κατέθεσαν τα μέλη του προεδρείου της ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ Βούλα Σταμέλου και Στράτος Κουτσοβίλης.

Στο χαιρετισμό της η Τούλα Μητσέα ανέφερε τα εξής:

«Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ τιμά τα 82 χρόνια από την απελευθέρωση της Αθήνας και της Ελλάδας στη συνέχεια. Τιμά τη μέρα που οι μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν από την Ακρόπολη το μισητό σύμβολο του ναζισμού, με το λαϊκό ποτάμι να πλημμυρίζει με πανό και σημαίες τους δρόμους της Αθήνας. Τα ναζιστικά κατοχικά στρατεύματα αποχωρούσαν, κάτω από τα χτυπήματα του ΕΛΑΣ, που εμπνέονταν από την προέλαση του νικηφόρου Κόκκινου Στρατού, που απελευθέρωνε τη μια μετά την άλλη τις κατεχόμενες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Το ναζιστικό τέρας, ενώ είχε διαφανεί η ήττα του, με μεγαλύτερη βαρβαρότητα χτυπούσε το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ, ώστε να μην επικρατήσουν μετά την απελευθέρωση. Γι’ αυτό και έγινε η εκτέλεση των 200 Κομμουνιστών στην Καισαριανή και τα δεκάδες μπλόκα όλο το 1944 σε Αθήνα – Πειραιά, μαζί με τους ταγματασφαλίτες δολοφονούσαν κομμουνιστές και άλλους ΕΑΜίτες.

Το ίδιο επεδίωκαν και οι Άγγλοι σύμμαχοι της αστικής τάξης, που είχαν αποφασίσει να μην χτυπήσουν τον χιτλερικό στρατό κατά την αποχώρησή του.  Το έδειξαν ακόμη από το Γενάρη του 1944 βομβαρδίζοντας μαζί με τους Αμερικάνους ανελέητα τον Πειραιά και τις συνοικίες του όπου είχε αναπτυχθεί ο ΕΛΑΣ.

Έτσι τον Δεκέμβρη του ΄44 όλος ο αστικός πολιτικός κόσμος, με τα ένοπλα τμήματά του και τον Αγγλικό στρατό χτύπησαν το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ κάτω από το φόβο κατάληψης της εξουσίας από τον λαό, επιδιώκοντας να επανεγκαταστήσουν την αστική εξουσία.

Το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ, η ΕΠΟΝ, η ΟΠΛΑ και η Εθνική Αλληλεγγύη, ο ένοπλος λαός και η νεολαία του, η οργανωμένη μαζική εργατική-λαϊκή δράση, ήταν μπροστά στις μάχες για να κρατηθεί όρθιος ο λαός απέναντι στην πείνα και την εξαθλίωση, και ταυτόχρονα έδιναν  ένοπλο αγώνα ενάντια στους ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους, δωσίλογους και ταγματασφαλίτες.

Σε αυτές τις συνθήκες φάνηκε η αξία της μαζικής οργανωμένης αντίδρασης απέναντι στους εχθρούς τους λαού. Γράφτηκαν ηρωικές ιστορικές σελίδες που εμπνέουν τον σημερινό αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

Αντίθετα, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας εγκατέλειψαν το λαό στην τύχη του εγκαταλείποντας τη χώρα μαζί με τους Εγγλέζους συμμάχους τους, καταφεύγοντας στη Μ. Ανατολή και το Λονδίνο. Μια μερίδα τους συνεργάστηκαν ανοιχτά με τους Γερμανούς κατακτητές, συγκροτώντας τις δωσίλογες κυβερνήσεις.

Μαζί οργάνωσαν τα διαβόητα Τάγματα Ασφαλείας και άλλες ένοπλες φασιστικές οργανώσεις για να χτυπήσουν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, τον αγωνιζόμενο λαό και πρώτα απ’ όλους τους κομμουνιστές.

Το μόνο που ενδιέφερε την αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό της, που καλούσε το λαό μας σε υποταγή στον κατακτητή, ήταν πως θα πλουτίσουν και πως θα σώσουν την εξουσία τους σε βάρος του λαού μας.

Όμως το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ, που είχε ήδη απελευθερώσει το 90% της χώρας μας, με το σύνθημα του τιμημένου ΚΚΕ “όλοι επί ποδός πολέμου”, από τον Αύγουστο του 1944 στην Αθήνα, κατάφεραν αποφασιστικά χτυπήματα ενάντια στα γερμανοφασιστικά στρατεύματα.

Όπως τότε, έτσι και σήμερα δύο πατρίδες και δύο κόσμοι, βρίσκονται σε ανειρήνευτη σύγκρουση. Από τη μία οι ανάγκες της εργατικής τάξης, των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας και από την άλλη το εχθρικό κράτος, οι θεσμοί του, οι συμμαχίες του, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.  Από τη μία τα κέρδη τους και από την άλλη οι ζωές μας!

Σήμερα, οκτώ δεκαετίες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οξύνεται στο έπακρο  ο ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Κλιμακώνεται η αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο ιμπεριαλιστικά μπλοκ, το ευρωατλαντικό παρά και τις μεταξύ των κρατών διαφοροποιήσεις, και το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό  με επικεφαλής τη Κίνα και τη Ρωσία.

Ο πόλεμος ΝΑΤΟ – Ρωσίας στα εδάφη της Ουκρανίας, αλλά και οι πολυμέτωπες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, επιβεβαιώνουν ότι οι ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις εξακολουθούν να έχουν θύματα τους λαούς.

Η αστική τάξη της Ελλάδας εμπλέκει ολοένα και βαθύτερα τη χώρα για τη γεωστρατηγική αναβάθμισή της, για τη συμμετοχή της  στη  μοιρασιά της λείας των πολεμικών συγκρούσεων. Η χώρα έχει μετατραπεί από τη μια άκρη έως την άλλη σε αμερικανοΝΑΤΟική βάση, ενώ κρίσιμος οπλισμός μεταφέρεται για να ενισχύσει τα ΝΑΤΟικά στρατεύματα στην Ουκρανία.

Δαπανώνται τεράστια ποσά για την Ασπίδα του Αχιλλέα, ενώ το Πολεμικό Ναυτικό στέλνει φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα και Ελληνική πυροβολαρχία να περιφρουρεί τα συμφέροντα της ARAMCO στη Σαουδική Αραβία. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια οξύνονται οι ανταγωνισμοί της ελληνικής με την τουρκική αστική τάξη με κινδύνους θερμών επεισοδίων σε βάρος και των δύο λαών.

Η ιστορία του ιμπεριαλιστικού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, της κατοχής και της απελευθέρωσης διδάσκει ότι κανένας λαός δεν μπορεί να στηρίζει την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του στην αστική τάξη και στα κόμματά της, όπως σήμερα που όλοι αυτοί έχουν παραδώσει την ασφάλεια της χώρας στους πολεμοκάπηλους ΝΑΤΟ – ΕΕ.

Επιβεβαιώθηκε ότι δεν μπορεί να υπάρξει “εθνική ενότητα” ανάμεσα στις λαϊκές εργατικές δυνάμεις και την αστική τάξη, δεν είναι προς το συμφέρον των λαών η συμμετοχή του Κομμουνιστικού Κόμματος σε αστική διακυβέρνηση, όπως έγινε τότε στην κυβέρνηση Παπανδρέου.

Τότε με τις μεθοδεύσεις της αστικής τάξης και των Εγγλέζων ιμπεριαλιστών συμμάχων της για να επιβάλουν την αστική εξουσία, οδήγησαν στον εμφύλιο.

Ο λαός δεν υποτάχτηκε αλλά ξαναπήρε τα όπλα γράφοντας την τρίχρονη ένοπλη ταξική εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, που φέτος κλείνουν 80 χρόνια από την ίδρυσή του.

Η τότε ηρωική πάλη των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων απέδειξε ότι δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα εκπλήρωσης και των εργατικών – λαϊκών και των καπιταλιστικών συμφερόντων ταυτόχρονα. Τότε, όπως και σήμερα, η νίκη του ενός σήμαινε την ήττα του άλλου.

Σήμερα για τα κέρδη των εφοπλιστών και των βιομηχάνων, ο λαός πληρώνει την πολεμική οικονομία και την εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που εξαπλώνεται με κίνδυνο γενίκευσης.

Η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα αστικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας κλπ, στηρίζουν τη συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Υπηρετούν την επιθετικότητα της αστικής τάξης και τη συμμετοχή στους πολέμους, που μετατρέπουν το λαό σε θύτη άλλων λαών αλλά και θύμα αφού η χώρα γίνεται στόχος αντιποίνων.

Γι΄αυτό αγωνιζόμαστε απαιτώντας την απομάκρυνση τώρα των αμερικανοΝΑΤΟικών Βάσεων, την επιστροφή των ελληνικών στρατευμάτων που δρουν εκτός συνόρων, την απεμπλοκή της χώρας από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και τις πολεμικές τους συγκρούσεις. Καμία αλλαγή συνόρων και των Συνθηκών που τα καθορίζουν. Δεν χωράει εφησυχασμός.

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών, Απογόνων της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και Πολιτικών Προσφύγων, τιμά τον μεγαλειώδη, ηρωικό αγώνα του λαού μας την περίοδο 1941-1949 και παλεύει για την υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας, τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης.

Για να μείνουν ζωντανά τα διδάγματα της ιστορίας του Β΄ ΠΠ, ώστε να μην πληρώνουν πια οι λαοί την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Να πάρουν τη ζωή τους στα δικά τους χέρια. Ο λαός μας μπορεί και πρέπει να κατευθύνει τους αγώνες του στο δρόμο της ανατροπής του σάπιου σημερινού συστήματος και του αστικού κράτους.  Για  να οργανώσει την κοινωνία με ριζικά διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης σε όφελός του, με επίκεντρο την κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών, χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, προσφυγιά και πολέμους».

902.gr