«Με πιο δυνατό ΚΚΕ ο λαός μπορεί να κάνει ένα βήμα μπροστά για τις δικές του ανάγκες, κόντρα σε παλιές και νέες παγίδες»
Με το νέο 4σέλιδο του Κόμματος, οι Οργανώσεις του ΚΚΕ πραγματοποιούν πολύ μεγάλο πολιτικό άνοιγμα
«Με πιο δυνατό ΚΚΕ ο λαός μπορεί να κάνει ένα βήμα μπροστά για τις δικές του ανάγκες, κόντρα σε παλιές και νέες παγίδες». Με αυτό τον τίτλο και το νέο 4σέλιδο φυλλάδιο του ΚΚΕ, οι Οργανώσεις του Κόμματος σε όλη την χώρα πραγματοποιούν ήδη ένα πολύ μεγάλο πολιτικό άνοιγμα με συσκέψεις, συζητήσεις, περιοδείες σε χώρους δουλειάς και συνοικίες.
«Το δίλημμα των επόμενων εκλογών για τον λαό δεν είναι ποιος θα κυβερνήσει, αλλά ποιος θα κερδίσει: Οι ζωές μας ή τα κέρδη τους;
Κρίνεται ποιον από τους δύο δρόμους θα ενισχύσει ο λαός με την ψήφο του:
– Ο ένας είναι ο σημερινός αδιέξοδος δρόμος που υπηρετούν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του συστήματος. Είναι ο δρόμος της καπιταλιστικής κερδοφορίας, της πολεμικής εμπλοκής και των εξοπλισμών, της ”δημοσιονομικής πειθαρχίας”, των μνημονίων διαρκείας και των µατωµένων πλεονασμάτων, των κατευθύνσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, των στρατηγικών συμφωνιών με ΗΠΑ και Ισραήλ. Αυτός ο δρόµος της αντιλαϊκής σταθερότητας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νέες μεγάλες θυσίες, αλλά και σε έναν νέο κύκλο ψεύτικων προσδοκιών και ακόμη μεγαλύτερων απογοητεύσεων.
– Ο άλλος είναι ο δρόμος διεξόδου που προτείνει το ΚΚΕ, που αποτελεί το μοναδικό εναλλακτικό και ριζικά διαφορετικό σχέδιο για την ελληνική κοινωνία και δίνει απάντηση σε όλα τα φλέγοντα προβλήματα των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας από τη σκοπιά της νέας κοινωνίας, του σοσιαλισμού».
Αναλυτικά το φυλλάδιο:
«Με πιο δυνατό ΚΚΕ ο λαός μπορεί να κάνει ένα βήμα μπροστά για τις δικές του ανάγκες κόντρα σε παλιές και νέες παγίδες.
Το δίλημμα των επόμενων εκλογών για τον λαό δεν είναι ποιος θα κυβερνήσει, αλλά ποιος θα κερδίσει: Οι ζωές μας ή τα κέρδη τους;
Κρίνεται ποιον από τους δύο δρόµους θα ενισχύσει ο λαός µε την ψήφο του:
Ο ένας είναι ο σηµερινός αδιέξοδος δρόµος που υπηρετούν η κυβέρνηση και τα άλλα κόµµατα του συστήµατος. Είναι ο δρόµος της καπιταλιστικής κερδοφορίας, της πολεµικής εµπλοκής και των εξοπλισµών, της “δηµοσιονοµικής πειθαρχίας”, των µνηµονίων διαρκείας και των µατωµένων πλεονασµάτων, των κατευθύνσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, των στρατηγικών συµφωνιών µε ΗΠΑ και Ισραήλ. Αυτός ο δρόµος της αντιλαϊκής σταθερότητας οδηγεί µε µαθηµατική ακρίβεια σε νέες µεγάλες θυσίες, αλλά και σε έναν νέο κύκλο ψεύτικων προσδοκιών και ακόµη µεγαλύτερων απογοητεύσεων.
Ο άλλος είναι ο δρόµος διεξόδου που προτείνει το ΚΚΕ, που αποτελεί το µοναδικό εναλλακτικό και ριζικά διαφορετικό σχέδιο για την ελληνική κοινωνία και δίνει απάντηση σε όλα τα φλέγοντα προβλήµατα των εργαζοµένων, του λαού και της νεολαίας από τη σκοπιά της νέας κοινωνίας, του σοσιαλισµού.
Το ΚΚΕ είναι έτοιµο να αναλάβει τις ευθύνες του για την προοπτική της εργατικής – λαϊκής διακυβέρνησης και εξουσίας, µε τη θέληση και την ενεργή συµµετοχή της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και του λαού.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, επειδή το ΚΚΕ έχει πρόταση και Πρόγραµµα που µας βγάζει από τα σηµερινά αδιέξοδα, επειδή δεν έχει δεσµεύσεις και εξαρτήσεις από το σύστηµα, γι’ αυτό µπορεί και σήµερα να είναι µπροστά στους αγώνες, επικεφαλής µιας µαχητικής εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης, “βράχος” και “φάρος” για τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα.
Γιατί χρειάζεται πιο δυνατό ΚΚΕ
Για να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής.
Σήµερα είναι πιο ορατό από ποτέ ότι τα αδιέξοδα και οι αντιθέσεις του συστήµατος βυθίζουν τους λαούς στους πολέμους, τη φτώχεια και την ανασφάλεια.
Η ακρίβεια, οι μισθοί που δεν φτάνουν, η δυσπρόσιτη και πανάκριβη στέγη, η ενεργειακή φτώχεια, η έλλειψη προστασίας του λαού από φυσικές καταστροφές, τα σκάνδαλα, τα κρατικά εγκλήματα, όπως των Τεμπών, δεν προήλθαν από κάποιους “εξωγενείς παράγοντες”, όπως λέει η ΝΔ, ούτε αποτελούν δήθεν “παραφωνία” από την “κανονικότητα” του συστήµατος και της ΕΕ, όπως λένε τα κόµµατα της βολικής αντιπολίτευσης.
Το άλλο πρόσωπο της “κανονικότητας”, που έρχεται πιο επιθετικά στο προσκήνιο, είναι η προετοιμασία για γενικευμένο πόλεμο, η διαμόρφωση “κουλτούρας φερέτρων” στον λαό. Η γειτονιά µας “φλέγεται” και η χώρα εµπλέκεται στους πολέµους φορτώνοντας το τεράστιο οικονοµικό κόστος στον λαό.
Οι “ακλόνητες” και “ισχυρές” συµµαχίες των κυβερνήσεων, όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, σέρνουν τον λαό σε περιπέτειες. Αποδεικνύεται, όµως, ότι δεν είναι παντοδύναµες, ότι δοκιµάζονται από µεγάλες αντιθέσεις.
Για να µην έχει λυµένα τα χέρια της η οποιαδήποτε αντιλαϊκή κυβέρνηση.
Η επόµενη κυβέρνηση µε όποια σύνθεση, µε βάση τον σηµερινό συσχετισµό δυνάµεων, θα είναι “από χέρι” αντιλαϊκή. Γιατί όλα τα κόµµατα είναι δεσµευµένα στα µνηµόνια διαρκείας της ΕΕ, στη στροφή στην πολεµική οικονοµία, στην πολεµική εµπλοκή της χώρας, στην εξασφάλιση φιλικού περιβάλλοντος για τους µεγάλους οµίλους µε εκατοντάδες αντεργατικούς νόµους και φοροαπαλλαγές που εκτινάσσουν τα κέρδη τους!
Γι’ αυτό και η λαϊκή απαίτηση “να φύγει ο Μητσοτάκης” πρέπει να συνοδεύεται µε την απαίτηση “να φύγει µαζί µε την πολιτική που εφαρµόζει” και όχι “ν’ αλλάξει ο Μανωλιός βάζοντας τα ρούχα του αλλιώς”.
Να ηττηθεί η πολιτική του κέρδους και του πολέµου, γυρνώντας την πλάτη και σε όσους εµπορεύτηκαν ελπίδες, έφεραν τον Μητσοτάκη “καβάλα στο άλογο”, όπως ο Τσίπρας. Με την απροκάλυπτη υπερπροβολή και στήριξη από τα ΜΜΕ και άλλα επιτελεία του συστήµατος, ακόµη και από την ίδια την κυβέρνηση, βγαίνουν από τη “ναφθαλίνη” για να παίξουν ξανά τον “βρώµικο” ρόλο ενάντια στον λαό, για να στήσουν τα νέα κάλπικα δίπολα εγκλωβισµού και εκτόνωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας.
Τον Μητσοτάκη µπορεί να τον “αποσύρει” και το ίδιο το σύστηµα, αν δει ότι δεν µπορεί να του κάνει πλέον τη δουλειά και να “ξεγελά” τον λαό ή ακόµη και για να διευκολύνει την ίδια τη “σταθερότητα” του σάπιου πολιτικού συστήµατος.
Θα είναι πολλαπλά επιζήµιο οι εργατικές – λαϊκές δυνάµεις, οι προοδευτικοί άνθρωποι να ζήσουν σε επανάληψη το έργο της περιόδου 2015-2019, να επενδύσουν σε ψεύτικες προσδοκίες για δήθεν λύσεις προς όφελός τους από µία στα λόγια “προοδευτική” κυβέρνηση. Η πορεία τέτοιων κυβερνήσεων είναι προκαθορισµένη και γνωστή στην Ελλάδα και διεθνώς: Η ψεύτικη ελπίδα γίνεται απογοήτευση. Η απογοήτευση γεννά αδράνεια και µοιρολατρία ότι δεν υπάρχει εναλλακτική. Η µοιρολατρία φέρνει νέα µείωση των απαιτήσεων, νέα συντηρητικοποίηση. Λύση δεν είναι να γυρίσουµε πίσω, σε αποτυχηµένες συνταγές και ανύπαρκτους “Μεσσίες”! Το πραγµατικά νέο βρίσκεται στην πάλη για την ανατροπή µε το ΚΚΕ πιο ισχυρό!
Γιατί αποκαλύπτει το πραγµατικό περιεχόµενο της “σταθερότητας” που όλα τα άλλα κόµµατα έχουν σηµαία τους.
Καµία εµπιστοσύνη στην “πολιτική σταθερότητα” που επικαλούνται όλες οι αστικές πολιτικές δυνάµεις. Η “σταθερότητά” τους οδηγεί τον λαό σε αστάθεια και νέες θυσίες. Σηµαίνει να εφαρµόζεται χωρίς εµπόδια η κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική.
“Σταθερότητα” για τον λαό σηµαίνει σταθερή δουλειά, µε µειωµένο, σταθερό εργάσιµο χρόνο, µε ουσιαστικές αυξήσεις σε µισθούς και συντάξεις, µε Συλλογικές Συµβάσεις Εργασίας, µέτρα κατά της ακρίβειας, µείωση της φοροληστείας, φτηνή και ασφαλής στέγη, ελεύθερος χρόνος, διακοπές και αναψυχή. Σηµαίνει απεµπλοκή από τους ιµπεριαλιστικούς πολέµους και σχεδιασµούς, να µην είναι η Ελλάδα ορµητήριο πολέµου και στόχος αντιποίνων. Αυτήν τη σταθερότητα έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός. Μπορεί να την κατακτήσει βαδίζοντας στον δρόµο της ανατροπής µε πιο δυνατό το ΚΚΕ.
Γιατί το ΚΚΕ µιλάει τη γλώσσα της αλήθειας: για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο.
Η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα άλλα κόµµατα ισχυρίζονται ότι αυτοί οι δύο κόσµοι που ο ένας πλουτίζει από την εκµετάλλευση του άλλου µπορούν να συνυπάρχουν αρµονικά, αν υπάρχει µια σταθερή κυβέρνηση ή µια πιο έντιµη διαχείριση.
Όµως: Δεν υπήρξε και δεν πρόκειται να υπάρξει δίκαιη διαχείριση της αδικίας.
“Κοστολογηµένες και εφαρµόσιµες προτάσεις”: Το “παρασύνθηµα“ για να χάνει µόνιµα ο λαός.
‣ Τα κόµµατα του συστήµατος “κοστολογούν” τα προγράµµατά τους µε την ίδια µεζούρα, που βγάζει τον λαό πάντα χαµένο και το κεφάλαιο πάντα κερδισµένο.
Ο “ρεαλισµός” τους είναι να θεωρεί ο λαός “ιερά και όσια” τα κέρδη των λίγων, την ΕΕ, τους στόχους της άρχουσας τάξης. Γι’ αυτό βαφτίζουν “µη ρεαλιστική” κάθε δίκαιη διεκδίκηση που συγκρούεται αναπόφευκτα µε το σηµερινό πλαίσιο.
Όµως: Κόστος για τον λαό είναι τα 13ωρα και η απουσία συλλογικών συµβάσεων εργασίας, οι υπέρογκες ΝΑΤΟϊκές δαπάνες.
Ό,τι αποτελεί κόστος για τον λαό η κυβέρνηση, το κόµµα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ το παρουσιάζουν σαν κέρδος για όλους. Γι’ αυτό η κυβέρνηση δέχτηκε τα εύσηµα από τον Αλ. Τσίπρα για την “οικονοµία” που “υπεραποδίδει από το 2019 και µετά”. Η “υπεραπόδοση” και τα µατωµένα πλεονάσµατα προήλθαν από τη φοροληστεία, την εµπορευµατοποίηση της Υγείας και της Παιδείας, την ένταση της εκµετάλλευσης, την πολύµορφη κρατική στήριξη στο µεγάλο κεφάλαιο µε φοροαπαλλαγές και προνόµια.
Πραγµατικός ρεαλισµός
‣ Είναι η ικανοποίηση των εργατικών – λαϊκών αναγκών µε βάση τις επιστηµονικές, τεχνολογικές, παραγωγικές δυνατότητες που υπάρχουν σήµερα!
‣ Είναι ο δρόµος πάλης και εξουσίας που προτείνει το ΚΚΕ.
Παράλογο είναι την εποχή της Τεχνητής Νοηµοσύνης ο εργαζόµενος άνθρωπος να ζει χειρότερα. Αυτός είναι ο καθρέφτης του σηµερινού συστήµατος. Όποιοι και όπως κι αν το διαχειριστούν θα παράγει µόνο περισσότερη βαρβαρότητα γιατί έτσι διασφαλίζονται η εξουσία και τα κέρδη των µεγάλων επιχειρηµατικών οµίλων.
Παίζουν τα ρέστα τους για να εξουδετερώσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια!
‣ Τα διλήμματα της “ακυβερνησίας”, που θέτει η ΝΔ, και της “πολιτικής αλλαγής”, που θέτουν το κόµµα Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ κ.λπ. είναι κάλπικα.
Η ΝΔ εκβιάζει µε τον µπαµπούλα της ακυβερνησίας. Όµως, όλα τα κόµµατα του συστήµατος, παρά τις φραστικές αντιπαραθέσεις, µοιράζονται κοινή στρατηγική, εχθρική απέναντι στον λαό. Γι’ αυτό κρίσιµες πολιτικές αποφάσεις και νοµοσχέδια της κυβέρνησης έχουν στηριχτεί από το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα και τα άλλα κόµµατα.
Εξάλλου, αν θέλουν, µπορούν να φτιάξουν κυβέρνηση την επόµενη µέρα των εκλογών γιατί τελικά υπηρετούν τις ίδιες δεσµεύσεις, την στρατηγική του κεφαλαίου. Το έχουν κάνει και θα το ξανακάνουν όταν απαιτηθεί. Άλλωστε και τώρα η ΝΔ συγκυβερνά µε το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, σε Επιµελητήρια, δήµους και αλλού.
Αυτό το κοινό έδαφος καθιστά ψευδεπίγραφη και την “πολιτική αλλαγή” που επικαλούνται ο Τσίπρας, το ΠΑΣΟΚ κ.λπ.
Καµία προσδοκία για τον Τσίπρα & το ΠΑΣΟΚ. Έχουν δοκιµαστεί!
‣ Δεν έχουν καµία αξιοπιστία. Αυτό επιβεβαιώνει και το αποκρουστικό θέαµα µε τα παζάρια και τις µεταγραφές για την “καρέκλα” στην κινούµενη άµµο του σάπιου αστικού πολιτικού συστήµατος.
Το ΠΑΣΟΚ έχει ψηφίσει 3 µνηµόνια, έχει συγκυβερνήσει δύο φορές, µε τη ΝΔ, µε τον Μητσοτάκη και τους ακροδεξιούς υπουργούς, που δήθεν τώρα καταγγέλλει. Από θέση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης έχει βάλει τη σφραγίδα του στο τσάκισµα εργατικών – λαϊκών δικαιωµάτων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας βγάλανε τη βρώµικη δουλειά για λογαριασµό του κεφαλαίου, όταν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δυσκολεύονταν να το κάνουν. Η εκτόξευση των έµµεσων φόρων, τα χρηµατιστήρια Ενέργειας, το τσάκισµα των συντάξεων κ.λπ. είναι δικό τους έργο. Σήµερα, δίνουν διαπιστευτήρια στο σύστηµα για να τους ξαναεµπιστευτεί! Δεν κρύβουν ότι αυτοί αναβάθµισαν τις σχέσεις µε τις ΗΠΑ και την πρώτη κυβέρνηση Τραµπ, επεκτείνοντας τις στρατιωτικές τους βάσεις στη χώρα. Δεν κρύβουν ότι αυτοί αναβάθµισαν τις σχέσεις µε το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ!
Η αντιλαϊκή πολιτική γεννάει σκάνδαλα και ρεµούλα. Ο αντίθετος ισχυρισµός – και µάλιστα µε τον µανδύα δήθεν της “εντιµότητας” που επιστρατεύει το κόµµα Τσίπρα – αποτελεί πλυντήριο και για την αντιλαϊκή πολιτική και για τα σκάνδαλα! Άλλωστε σε αυτήν την πολιτική δίνει διαπιστευτήρια το κόµµα Τσίπρα, την υπηρέτησε και τώρα επιχειρεί να κλέψει ξανά τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Έντιµη διαχείριση της ανεντιµότητας δεν υπάρχει.
Καµία εµπιστοσύνη στους “αντισυστηµικούς“ που βγάζουν λάδι το σύστηµα!
Εµφανίζονται ξανά δυνάµεις και κόµµατα µε τον µανδύα του “αντισυστηµικού”, του “νέου”, του “ανεξάρτητου”.
Το σύστηµα έχει ανάγκη από αυτόν τον ψεύτικο “αντισυστηµισµό”, για να εκτονώνει τη λαϊκή οργή και τον ριζοσπαστισµό, για να µένει στο απυρόβλητο η καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία, το σάπιο κράτος, η ΕΕ, τα νήµατα που δένουν τους επιχειρηµατικούς οµίλους µε το αστικό πολιτικό προσωπικό.
Τέτοιο ρόλο παίζουν το κόµµα της Καρυστιανού και της Κωνσταντοπούλου, που στον απόηχο του εγκλήµατος των Τεµπών και των κινητοποιήσεων του λαού επιχείρησαν απέναντι στο σύνθηµα “Τα κέρδη τους ή οι ζωές µας” να αντιπαρατάξουν την παραβίαση του “κράτους δικαίου” και να αναγορεύσουν την ΕΕ σε δύναµη κάθαρσης. Το έγκληµα των Τεµπών ήρθε ως συνέπεια του εχθρικού για τον λαό αστικού κράτους, της κανονικότητας της ΕΕ, της εµπορευµατοποίησης των Μεταφορών που εφάρµοσαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, της νοµιµότητας που υπολογίζει την ασφάλεια ως “κόστος”.
Ο λαός έχει γνωρίσει πολλούς που διαφηµίστηκαν ως “αντισυστηµικοί” έκλεψαν τη λαϊκή ψήφο και την κατέθεσαν στην αγκαλιά του συστήµατος.
“Έντιµη” και “δίκαιη” διαχείριση του σηµερινού κράτους δεν µπορεί να υπάρξει!
Γιατί το σηµερινό κράτος είναι η εξουσία του κεφαλαίου, των καπιταλιστών, είναι “µέλος” των ιµπεριαλιστικών συµµαχιών. Έχει θωρακιστεί µε δεκάδες νόµους και Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να υπηρετεί τα κέρδη του κεφαλαίου.
Αυτό το αντιλαϊκό κράτος είναι εκτροφείο διαφθοράς, που απογείωσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Δε συνιστά παρέκκλιση, αλλά στοιχείο της “ευρωπαϊκής κανονικότητας”, της ΕΕ των λόµπι, της αντεργατικής νοµιµότητας που έχει διαµορφωθεί.
Στην έλλειψη εµπιστοσύνης του λαού απέναντι στους θεσµούς, το ΚΚΕ βλέπει δυνατότητες ώστε ο λαός να παρέµβει πιο αποφασιστικά, να ανοίξει τον δρόµο της ανατροπής του σηµερινού άδικου συστήµατος και του κράτους του.
Να συγκρουστεί και να νικήσει, διαµορφώνοντας ένα νέο κράτος µε θεσµούς που θα υπηρετούν την εργατική – λαϊκή εξουσία, έχοντας τσακίσει τον οµφάλιο λώρο µε την πηγή κάθε αδικίας, δηλαδή µε την καπιταλιστική ιδιοκτησία.
ΤΩΡΑ ΚΚΕ γιατί είναι η µόνη επιλογή υπεράσπισης των εργατικών – λαϊκών συµφερόντων
Ό,τι κερδήθηκε, δεν το χάρισε καµία κυβέρνηση, επιβλήθηκε µε σκληρή πάλη και µε το ΚΚΕ µπροστά. Έτσι σώθηκαν σπίτια, έτσι υπογράφτηκαν Συλλογικές Συµβάσεις Εργασίας, έτσι έσπασε ο εργοδοτικός και κυβερνητικός τσαµπουκάς.
Η ενίσχυση του ΚΚΕ θα σηµατοδοτήσει ένα βήµα µπροστά για τον λαό. Θα προστεθεί στα θετικά βήµατα στην αλλαγή συσχετισµών στο εργατικό – λαϊκό κίνηµα, δηλαδή στον πραγµατικό αντίπαλο της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Οι δυσκολίες στο αστικό πολιτικό σύστηµα, όπως είναι η δυσκολία δηµιουργίας σταθερών κυβερνήσεων ή µια ακόµη µεγαλύτερη αστάθεια στη λειτουργία του, δεν θα πρέπει να προκαλούν φόβο σε εργατικές – λαϊκές δυνάµεις. Αντίθετα, είναι όπλο για το εργατικό – λαϊκό κίνηµα, για να αλλάζει τον συσχετισµό δύναµης προς όφελός του, για να µη νιώθει καµία κυβέρνηση σταθερή και ακλόνητη στο αντιλαϊκό της έργο, για να διαµορφώνει προϋποθέσεις συνολικής ανατροπής.
Άλλωστε, µόνο στον δρόµο της σύγκρουσης µε τη σηµερινή σήψη και βαρβαρότητα, στον δρόµο της ανατροπής µπορεί ο λαός να βάζει εµπόδια σε αντιλαϊκούς σχεδιασµούς, να έχει επιµέρους νίκες και κατακτήσεις, να αλλάζει τον συσχετισµό προς όφελός του. Ακόµα και όσοι δεν έχουν πειστεί για την προοπτική της ανατροπής, αναγνωρίζουν πως το ΚΚΕ καταθέτει τη δύναµή του στις διεκδικήσεις τους. Γνωρίζουν ότι η ψήφος στο ΚΚΕ µένει στο ΚΚΕ, δεν µεταλλάσσεται ούτε παζαρεύεται.
Στις εκλογές ο λαός µπορεί να κάνει ένα σημαντικό βήµα µπροστά, απέναντι στους εκβιασµούς και τις “νέες” παγίδες.
Με πιο δυνατό ΚΚΕ!».




