“τα πόδια μου γερά πατάνε στην γη, τα μάτια μου κοιτάνε ψηλά, αντικρίζω την κορυφή, ξέρω είναι πολύ μακριά, αυτό δεν με πτοεί, αντιθέτως με πεισμώνει…”
“Δεν θα με τυφλώσετε κι ας με σπρώχνετε στα σκοτάδια Δικασμένοι στη μνήμη μου θα είστε αδίστακτοι, που άδικο σπέρνετε…”
“Υπόσχομαι από καρδιάς ότι δε θα ξεχάσω Για το έγκλημα ετούτο δε θα πάψω να μιλώ Χρέος το νιώθω ιερό ποτέ να μη σωπάσω Στη μνήμη των νεκρών το χρωστάμε όλοι αυτό…”
“Τοστ με κασέρι από προσφορά για μεσημεριανό, και ως επιδόρπιο ένα τσιγάρο στριφτό, από φτηνό Βουλγάρικο καπνό, στην Ελλάδα του 2024, μετράμε ένα-ένα τα ευρώ…”
“Στο κινητό σου τηλέφωνο έχουν στοιβαχθεί αμέτρητα αδιάβαστα μηνύματα. Απλήρωτοι λογαριασμοί, λόγω υψηλού βασικού μισθού. Τους αγνοείς.”
“…το θάρρος μας λείπει δε θέλουμ’ αγώνα μας μάθαν’ να ζούμε σε άλλον αιώνα.”
“…λες και είμαστε στα χαρακώματα, μια εντολή περιμένουμε όλοι, για να αρχίσει η σφαγή…”
Μικρό ευχαριστώ σ’ έναν πολύ μεγάλο
“Έχει περάσει τόσος καιρός, όμως ένα σπουργίτι ακόμα τραγουδάει, μέσα στην ψυχή της φαλακρής γης, στο μικροσκοπικό κόκκινο δάσος…”
“Μέρα μου, χαμήλωσε να σε φτάσω Η ορμήνεια σου το μερτικό μου…”
