Η  Έλενα που είναι γεννημένη δίκαιη, που αγαπάει και σέβεται τον πόνο των άλλων, κι αν κάνει λάθος όχι μόνο το παραδέχεται, αλλά υποφέρει. Το κορίτσι που μας έκανε να γελάμε έξυπνα, το μικρότερό μου κορίτσι που διάβαζα φανατικά και αξιώθηκα...

Είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την αλήθεια και όλα τα όμορφα που μας χρωστάνε και θα γίνουν δικά μας θέλουν δε θέλουν.

Πήραμε και παίρνουμε δύναμη και συνεχίζουμε και στο θέατρο και στο πληγωμένο μας σπίτι, αλλά "λυγίζουμε" και κλαίμε από τις εκδηλώσεις αγάπης και συμπαράστασης...

Μεγάλο, τεράστιο το θράσος και η αναλγησία του ευνοημένου εγκληματία, του βαφτισμένου και μεγάλου καλλιτέχνη από το Σύστημα που υπηρετεί και τον βγάζει λάδι.

Πώς να μιλήσεις για τις απώλειες που πρέπει να δεχτείς, για την αναλλοίωτη βεβαιότητα, για το ποτάμι που δε γυρίζει πίσω, για τις προδοσίες και την πίκρα, για την απαξίωση...

Ωσάν να πέρασε χρόνος πολύς για να χωνέψω την επίθεση και βλέποντας όλο αυτό  τον δύσκολο καιρό μια κραυγαλέα σιωπή απ’ όλες τις μπάντες, αναρωτιέμαι αν είναι χρήσιμο τελικά να εκφράζεσαι με τον τρόπο που ξέρεις για τα τρέχοντα.

Ομολογώ ότι η εκ μητρός γιαγιά μου ήρθε από τη Ρωσία. Ως εκ τούτου οποιοδήποτε σχέδιο ενασχόλησης με ρωσικό έργο δυσχεραίνει την ήδη βεβαρημένη θέση μου στα πολιτιστικά δρώμενα της ελληνικής Επικράτειας.

Είναι η πρώτη φορά που σου απευθύνομαι στον ενικό. Και πώς αλλιώς δικέ μας Θόδωρε Αγγελόπουλε.