Φοβίες

Εντυπωσιάστηκα από νεολαίους  κόμματος που, έξω από Νοσοκομείο  της συμπρωτεύουσας, εκδήλωναν δίκαιη αγανάκτηση για τον θάνατο γυναίκας, μητέρας  στελέχους του κόμματός τους, που δολοφόνησαν με γκαζάκια νεαροί του αντιεξουσιαστικού χώρου (έτσι καθορίζονται), “βοηθούντες” στη δημιουργία κλίματος, θα έλεγα εγώ (και αυτό μετά από την 50ετή εμπειρία μας, από  αυτά τα  άτομα). Χάρις στην “προσφορά” τους έγινε εφικτή η δημιουργία κατασταλτικών μηχανισμών και ψήφιση πολλών νομοθετημάτων.

Οι νεολαίοι φορούσαν μπλουζάκια που έγραφαν: δεν σας φοβόμαστε! Γεγονός είναι ότι και ο λαός δεν τους φοβάται, αλλά συγκινήθηκα από αυτή την άμεση κινητοποίηση. Το αποτέλεσμα καταδικάστηκε από ΟΛΟΥΣ τους κομματικούς  μηχανισμούς, κοινοβουλευτικούς και  μη. Όμως, αμέσως μετά το τραγικό συμβάν έγινε …χαμός!! Ο πρωθυπουργός στο Νοσοκομείο, το  σκληροπυρηνικό στέλεχός του επί ποδός, και τα ΜΜΕ σε εγρήγορση. Το επόμενο πρωί, στην τηλοψία, αναφέρθηκε ότι ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΕΛΑΣ (του αδίστακτου), καταδικάζουν την δολοφονία. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, στην ανάγνωση του τύπου, δύο δημοσιογραφικά γκρουπούσκουλα ανέγνωσαν την  καταδίκη του συμβάντος που  βρίσκονταν στα έντυπα, αλλά “ξέχασαν” την αναφορά στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ριζοσπάστης!! Γιατί αυτό, αναρωτήθηκα. Μάλιστα στη συνέχεια ο ένας από αυτούς δήλωσε γελώντας ότι δεν γνώριζε τι σημαίνει ΔΣΕ (Δημ. Στρατός Ελλάδας). Αυτοί όταν δεν ασχολούνται με τις οπαδικές τους προτιμήσεις κάθε πρωί  αρέσκονται να φιλοξενούν απόστρατους συντηρητικούς καραβανάδες που  ταλαιπωρούν τον κόσμο με φαντασιώσεις, προτάσεις για την εξωτερική πολιτική της χώρας και χαρούμενες πολεμικές προοπτικές για μας. Και τούτο, γιατί θα είμαστε νικητές, είμαστε καλλίτεροι, έχουμε φίλο  των Εβραίο  (21.000 παιδιά έχει σφάξει ο φίλος τους στην Γάζα), και  θα σκίσουμε αν τολμήσουν!!

Τα  τρομοκρατικά  γκαζάκια είναι  ακόμα στην ενημέρωση και ακούγονται  ωραίες ερμηνείες του  φαινομένου. Άγρια πολιτική κόντρα, ορίζει  την αντιπαράθεση το μέσο, και προσπάθησα να την τεκμηριώσω. Άποψή  μου είναι ότι  οι διαμάχες  τους σκηνοθετούνται  καθημερινά σε  διάφορες  εκπομπές διαλόγου, σε πολιτισμένα πλαίσια. Καμιά  φορά, ο “σκηνοθέτης” επιτρέπει και κραυγές. Ουσιαστικά πρόκειται για αποκρυπτογράφηση  της  πραγματικότητας, δηλαδή ένας  στοιχειοθετημένος σχολιασμός της, από   ορισμένη οπτική  γωνία. Στις αντιπαραθέσεις  δεν  καλούνται  και δεν συμμετέχουν κομμουνιστές και στην ουσία τους  είναι τόσο αντικειμενικές όσο αν σε ένα ρεπορτάζ  για  τις διώξεις των Εβραίων στον  2ο  παγκόσμιο πόλεμο αφιερώνονταν  5  λεπτά στα θύματα, και 5 στον Χίτλερ!!

Υπάρχει  κάτι  παράξενα συναινετικό σε κάθε  συζήτηση που  διεξάγεται  στα  μέσα. Ενώ είναι  φανερό πιά ότι στα  κύρια της πολιτικής συμφωνούν απόλυτα. Και  στις εκλογές επικυρώνονται  οι συμφωνημένες επιλογές της διαιώνισης  της πολιτικής,  που  κινείται ενάντια στα συμφέροντα της πλειοψηφίας  του λαού. Σερβίρονται αφηγήσεις που εύκολα αποπροσανατολίζουν  τον κόσμο παρά τις δυσχέρειες που  βιώνει. Συχνά ομιλούν για προοδευτισμό  ενώ  γνωρίζουμε ότι οι κυβερνώντες υπηρετούν πιστά τον φιλελευθερισμό και εφαρμόζουν πάντα  τις διαταγές  των αφεντικών των Βρυξελών.

Ο  λαός  πρέπει  να καταλάβει ότι  κάθε  κυβερνητική  αλλαγή στα  πλαίσια  αυτά  (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΕΛΑΣ του “αδίστακτου”) είναι  ακριβώς όπως  η επανεκκίνηση του  υπολογιστή  σου όταν  για κάποιο  λόγο  έχει κολλήσει. Δηλαδή μία από τα ίδια!! Ζούμε  μια εποχή  συναίνεσης η οποία  παράγει  άσχημα αποτελέσματα για το λαό. Το κράτος ελέγχει  Τύπο  και Τηλοψία, και  αυτά βοηθούν  κάθε  οργανωμένη  μειονότητα που  κυβερνά με τον αντιδημοκρατικό εκλογικό  τους νόμο  τον τόπο να σε καταδικάζουν σε χρόνια δυσχέρεια.

Τα προγράμματά  τους είναι όμοια αλλά  όπως το υπέρτατο κόλπο  του  διαβόλου  του Μπωντλαίρ  σε  κάνει να πιστεύεις  ότι  διαφέρουν!  Πορεύονται  μασκαρεμένοι και  προκαλούν σύγχυση με  ηλίθιες  ατάκες. Ιδεολογικά ποντάρουν σε μια  γκάμα  συναισθημάτων και  διαθέσεων, εκτοπίζοντας  τις αρνητικές  εμπειρίες μας από τη δράση τους.  Ο “αδίστακτος” ομιλεί  για  ηθική επανάσταση, νέο  πατριωτισμό, νέα μεταπολίτευση!! Θεωρείται  αριστερός αλλά το  θέμα μου θυμίζει παρατήρηση του Τζίμη Πανούση: Αριστερός μπαίνοντας ή  βγαίνοντας;

Όλα  τα συστημικά κόμματα κινούνται σε κοινή  γραμμή. Παλεύουν για να λησμονήσουμε την ιστορία τους. Επικαλούνται  δικαιοσύνη, ασφάλεια και  βελτίωση της καθημερινότητας (του έρμου) του πολίτη. Εντοπίζουν κίνδυνο για απουσία σταθερής κυβέρνησης, (που έχουν ανάγκη οι ίδιοι), γιατί   μόνο  ηλίθιοι από τους θιγμένους της πολιτικής τους βλέπουν πρόβλημα στην δυσκολία τους να σταθεροποιηθούν!!

Τέλος, σχετικά με το αποτέλεσμα της δράσης  των “βοηθών” τους που  οδήγησε στην απώλεια μιάς αθώας γυναίκας, υπήρξε  μια ειδική φιλολογία περί βίας και προέλευσής της. Η κυβέρνηση ομιλεί περί ακροαριστερής βίας, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΕΛΑΣ καταδικάζουν την βία από οποιονδήποτε   και αν προέρχεται, αλλά  το κύριο που  έρχεται  στο προσκήνιο δεν είναι αυτό!! Είναι η καταδίκη  των….καταλήψεων!! Σήμερα στην τηλοψία, στέλεχος της κυβέρνησης με  σοφιστικέ γυαλιά και μετέωρο  ύφος, εγκαλούσε τους συνομιλητές του έντονα.. Καταδικάζετε τις καταλήψεις;  Το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και κάποιος γραφικός του “αδίστακτου” κάλεσαν την εξουσία …να εφαρμοστεί ο  νόμος!! Πώς είναι δυνατόν ατιμώρητα να καταλαμβάνει κάποιος ιδιωτικόν ή δημόσιον χώρον; Σωστά σκέφτηκα.

Θυμήθηκα  και  τον  γραφικό κτηνίατρο του Αριστοτελείου που  είναι τώρα και στην κυβέρνηση, και πολεμούσε μετά μανίας τις καταλήψεις των φοιτητών!! Να με συγχωρέσει ο κτηνίατρος που είχε άποψη και για τον Covid, αλλά  θεωρώ ότι όταν η εξουσία έχει κάνει κατάληψη στη ζωή, στο μέλλον  των  νέων, στην υγεία, στην παιδεία, στην απασχόληση και στην τιμητική ανεργία, να μην υποκρίνεται. Η κατάληψη, σαν αγωνιστική τακτική, τους τρομάζει ΟΛΟΥΣ και αυτό είναι σίγουρο.

Δεν είμαι υπέρ της ένοπλης βίας, που συχνά σκοτώνει, αλλά η βία της εξουσίας υπάρχει παντού και  πρέπει  να αντιμετωπίζεται αγωνιστικά. Η ανεργία,  η υποαπασχόληση, η οικονομική  δυσχέρεια, η ακρίβεια, η λειψή υγεία, η ιδιωτική παιδεία με θάψιμο των δημόσιων ΑΕΙ, είναι  βία!! Κατάλαβες κ. κτηνίατρε;

Να θυμίσω, από τους “στοχασμούς μέσα από τη φθαρμένη ζωή”, του Τεοντόρ Αντόρνο: “Το καθήκον,  σχεδόν αδύνατον να εκπληρωθεί, είναι να μην αφήνεις να σε αποβλακώνει ούτε  η δύναμη των άλλων, ούτε η δική σου αδυναμία”.

Και  μια ρήση του Νίτσε, στο έργο “Γέννηση της Τραγωδίας”, για να θυμόμαστε: Από όλες  τις φυλές η πιο ολοκληρωμένη, η πιο  ωραία, αυτή που με το δίκιο  τους την ζηλεύουν όλοι, η  πιο  γοητευτική, αυτή  που  συνεπαίρνει προς τη ζωή, η Ελληνική, πώς ακριβώς  αυτή  είχε ανάγκη την Τραγωδία;

Καλό  καλοκαιράκι εύχομαι, που ευχόταν και ο Σαββόπουλος.

Πάτρα 6 Ιούλη 2026 

Ανδρέας  Μάζης, Γιατρός Χειρουργός, μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού  του δήμου της Πάτρας και  της Λαϊκής Συσπείρωσης