Πατρίδα φόντο

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα όχι απλώς άρεσε στα εθνίκια, αλλά την έκανε λάβαρο κι ο τύπος που μας έδειξε τη σβάστικα στο μπράτσο του με μαγιό και σαγιονάρες. Βέβαια ζούμε σε μια χώρα που αγιοποίησε τη σαγιονάρα του Παΐσιου. Μια χώρα που – λες και το χρειάζεται – ψάχνει να καλύψει τις πομπές της άρχουσας τάξης της με μια φετιχιστική vintage εικόνα του παρελθόντος της. Τα αρχαία μας τα κάλλη, το κλίμα και ο ήλιος μας τίθενται στην υπηρεσία των διευθυντών φωτισμού του Αποτρόπαιου. Χωρίς κόστος για τους μέντορες της μουσολινικής φασιστικής ηλιθιότητας, πιστοί στην υλοποίηση της φράσης βλάκας με περικεφαλαία ή ηλίθιος με λοφίο, φιλοξενήσαμε το τραμπικό υβρίδιο με περιβολή ΥΠΕΞ, προσφέροντας πανάκριβη σκηνογραφία, και πληρώσαμε και τέσσερα δισεκατομμύρια δήθεν για την άμυνά μας. Σύντροφοι, βλέποντας τον Ρούμπιο να λούζεται από το χρυσό φως του τόπου μας μου φάνηκε ότι σ’ αυτούς τους εμπόλεμους καιρούς δώσαμε την Πνύκα για να ταμπουρωθεί η άθλια ιμπεριαλιστική πολιτική, και τελικά να στοχοποιήσουμε υπέρ αχρείων την Ακρόπολη. Κι έρχεται ο σχολιασμός και ο ενθουσιασμός από τους άσχετους και τους ωφελημένους αυτής της «παράδοσης», να θυμίσει ποιοι τη σακάτεψαν πολύ πριν από τους φρέσκους και μπαγιάτικους κασιδιαραίους και ναζί, εκείνο τον Σεπτέμβρη του 1887. Οταν οι Οθωμανοί είχαν κάνει τον ναό της Αθηνάς πυριτιδαποθήκη και ο Βενετός Μοροζίνι, μαζί με το Σουηδό μισθοφόρο Κενινξμάρκ, έστησαν στην Πνύκα τα πυροβόλα και καταλήξαμε μετά από μια τεράστια έκρηξη με κομματιασμένο το νότιο μέρος του σηκού (σηκός: ο κύριος εσωτερικός χώρος στον άξονα του μήκους του αρχαίου ελληνικού ναού) και κίονες και κομμάτια της Ζωοφόρου γκρεμισμένα. Η λεηλασία που ακολούθησε δεν καταδικάστηκε ποτέ ως πολιτιστική γενοκτονία. Η Δύση, στο καταστροφικό της μεγαλείο, από την Πνύκα έμαθε τι παρόμοιο έγκλημα μπορεί να διαπράξει ατιμώρητα στον τωρινό μας αιώνα και στη Συρία, και στο Ιράκ, και όπου δεν άφησε πέτρα επί πέτρας για τα συμφέροντα της αστικής της τάξης.

Η δύναμη της εικόνας είναι τεράστια, γιατί δεν υπάρχει χωρίς την όραση και το φως. Και αναρωτιέμαι, όλοι αυτοί που κόπτονταν για κείνο το πανό στην Ακρόπολη που έλεγε στους Αμερικανούς να πάνε σπίτι τους και γκάριζαν ότι θίξαμε το κάλλος και την τιμή του Παρθενώνα, πόσο ξεφτίλισαν προσφέροντάς τον από την Πνύκα, στην καρδιά της Αθήνας, ως φόντο. Πατρίδα φόντο, πολιτισμός φόντο, διά πάσαν αντιλαϊκή νόσο και μαλακία…

Τώρα που οι φασίστες διεισδύουν ξανά μανά στα σχολεία και θα αρχίσουν να λένε με κασιδιαρέικο κουστούμι και γραβάτα ότι ο Ρούμπιο δικαίωσε τον …εθνικισμό τους, είναι καιρός να σκεφτούμε πόσα σχολεία έχουν πάει στην Πνύκα, για να λουστούν οι μαθητές με τόσο φυσικό χρυσό φως και να τραβήξουν, που να με πάρει και να με σηκώσει, μια σέλφι που να προάγει το πολιτισμικό αλλά και το φυσικό κάλλος και στις ψυχές και στα μπλόγκια τους. Αν θεωρεί κάποιος ότι η ενασχόληση με την ομορφιά, με την ουσία του κάλλους, είναι μη πολιτική συζήτηση και θέμα και ζητούμενο, ας σταματήσει την ανάγνωση εδώ. Γιατί δεν θα μάθει ποτέ ότι οι δικτάτορες και οι δικτατορίσκοι, οι τύραννοι και οι τυραννίσκοι, τα φασισταριά σε κάθε γειτονιά, παράγουν ασχήμια, διαπράττουν εγκλήματα, υπηρετούν για το κέρδος κάθε μορφή κακού, κι ύστερα πατώντας επί πτωμάτων παραγγέλνουν αγάλματα παλιότερα, φωτογραφίες και αφίσες σήμερα και «αθάνατα» βίντεο για την αφεντιά τους. Αυτό είναι το χειρότερο ριμπράντινγκ μιας χώρας κι ενός πολιτισμού που νομίζει ότι αναβαθμίζεται σε …σκηνικό. Περαστικά μας, ποζεράδες!