Ετούτο ‘δω το σύστημα

Είμαι παιδί θεάνθρωπου που πάλεψε με όρνια,
με τίγρεις, με λυκάνθρωπους και χίλια δυο θεριά
που το ψωμί απ’ το στόμα του αρπάζανε για χρόνια
και τελικά τον θάψαμε σε ψάθα δανεικιά.

Σε τούτο ‘δω το σύστημα βγήκα να επιβιώσω
αφέντης και προστάτης μου θεός τριαδικός,
τα λάθη και τα κέρδη τους με αίμα να πληρώσω
κι είπαν να ‘μαι υπάκουος κι αμνός κανονικός.

Μου βάλαν στο κατόπι μου κάτι κρυφούς Ιούδες
που ξέραν να καρφώνουνε με τρυφερά φιλιά,
που φιλικά συμβούλευαν μην τρέφω ελπίδες φρούδες
και πως όλα θα φτιάξουνε με την σκληρή δουλειά.

Σε τούτο το τρυπάκι τους δεν ήθελα να ζήσω,
σπίτι – δουλειά, σπίτι – δουλειά και λίγο φαμελιά
είπα δεν υποτάσσομαι θα επαναστατήσω
και στο ναό τους τα ’κανα όλα γυαλιά – καρφιά.

Στον κήπο της Γεσθημανής με πήγαν μήνα Απρίλη,
την νύχτα που οι φίλοι μου κοιμούνταν στις Ελιές
να ψιθυρίσω προσευχές με ξεραμένα χείλη
να ‘ν’ ο Πιλάτος μαλακός σαν βγάλει τις ποινές.

Μα τούτο ‘δω το σύστημα λευκαίνει Βαραβάδες
κι όσους μιλάν για ανατροπές καρφώνει στο σταυρό,
ενώ νταραβερίζεται με κλέφτες και φονιάδες
το αίμα στους Νιπτήρες του ξεπλένει μ’ αγιασμό.

Ετούτο ‘δω το σύστημα το φτιάξαν Φαρισαίοι
που δεν υπολογίζουνε ιδρώτας τι θα πεί,
αδίστακτοι, παράφρονες, ανάλγητοι, χυδαίοι,
θα πιάσω το φραγγέλιο και όπου θέλει ας βγεί.

Γιώργος Σπυρόπουλος
Ηράκλειο Κρήτης