Οι διαταραχές μνήμης και η Δευτέρα Παρουσία!!

Είναι αλήθεια  ότι  ο λαός μας ξεχνά  εύκολα  και  αυτό  διευκολύνεται  και από  την  επικοινωνιακή  τακτική των ΜΜΕ, τουλάχιστον τα  τελευταία  80  χρόνια. Έτσι,  εύκολα  καθόρισε  ως  γέροντα  της δημοκρατίας πολιτικό που το 1944 ήταν υπάλληλος του Τσώρτσιλ, με ρόλο στα δεκεμβριανά και στα επακόλουθα. Tο 1952, ως υπουργός εσωτερικών, απαίτησε  την εκτέλεση του Μπελογιάννη και των συντρόφων του, το  1964, ως πρωθυπουργός, ζήτησε από  τον υπουργό παιδείας  να  καθιερωθεί  το μάθημα του αντικομμουνισμού στα  σχολεία, και  λίγο  αργότερα, από  τον Άρειο Πάγο να βγάλει  παράνομη  τη δημοκρατική νεολαία  Λαμπράκη. 

Αυτά  πέρασαν αλλά,  όσο  μας αφορά, πρέπει να θυμόμαστε  ότι  χωρίς μνήμη είναι  αδύνατη  η κρίση και  η κατανόηση  των όσων συμβαίνουν γύρω μας.

Και αρχίζω με αυτό, για  να εκφράσω μια προσωπική άποψη-αντίδραση σε  εικόνα  πολιτικού  με δράση στο πολιτικό προσκήνιο  της χώρας. Εδώ   η  αμνησία μπορεί  να λειτουργήσει. Χωρίς  φόβο  και πάθος, θα προσπαθήσω να  προσεγγίσω μια υπόθεση που μπορεί να επηρεάσει  καλοπροαίρετους αλλά  και  φανατικούς ανθρώπους.

Αναφέρομαι  στην περίπτωση  Τσίπρα, όστις, αφού διέλυσε  το κόμμα  του, επιχειρεί  να επανέλθει  στο προσκήνιο με νέα κίνηση. Με εντυπωσίασε  η συνέντευξή  του στις  2 του Απρίλη, και  τα λεγόμενά του. Αρχικά να πω  ότι παλαιότερα  είχα  θετικά  γνώμη για  την ονομασία του παιδιού του, με  το όνομα  του γνωστού και μεγάλου αρχιτέκτονα του 19ου αιώνα, Ερνέστου  Τσίλλερ, που έφτιαξε σημαντικά κτίσματα στη χώρα μας, και το θέατρο  της Πάτρας. Έπραξε σωστά, καθώς σπούδασε  στο Πολυτεχνείο και είχε  θετικές εμπειρίες από τη δουλειά του Γερμανού αρχιτέκτονα. Το  παιδί μου αντέδρασε και με ενημέρωσε ότι το Ερνέστος αφορούσε  τον Αργεντίνο  Γιατρό  Τσε  Γκεβάρα, με τον  οποίο όπως, μου είπε, το  άτομο  δεν έχει  καμιά σχέση, συνοδεύοντας  την διαμαρτυρία  του με μια άσχημη φράση που  δεν επιτρέπεται να αναφέρω και  να ρίξω το επίπεδο του πονήματός μου.

Το τυχοδιωκτικό  αυτό  φρούτο, συνέχισε  το παιδί, ξεγέλασε  το λαό, συνεργάστηκε  με  την ακροδεξιά, λόγω ανάγκης, όπως είπε, ξέσκισε κοινωνική  πρόνοια, μισθούς, συντάξεις, αγκάλιασε  με πάθος το  κράτος  δολοφόνο του Ισραήλ και  τον Νετανιάχου, και μετέτρεψε την  χώρα  σε ξέφραγο  αμπέλι, όπου αμερικάνοι και  ΝΑΤΟ αλωνίζουν ανεξέλεγκτα. Έφερε τρίτο  σκληρό μνημόνιο, το υπερταμείο, και καθόρισε  να πληρώνουμε  τόκους  για  100 χρόνια, υπακούοντας  στην ΕΕ, και καθόρισε  δημοσιονομικό πλαίσιο που ευνοεί μόνο αύξηση  κερδών επενδυτών  και εχόντων, και παραπέρα εξαθλίωση  των πολλών.

Θεωρώ  κάπως  σκληρή  τη  θέση του  παιδιού, αλλά να ομολογήσω  ότι προβληματίσθηκα και  για  την  κριτική του στο ΚΚΕ. Είπε  ότι  το ΚΚΕ δεν συνεργάζεται μαζί  του ή με άλλους, δεν το ξεκαθάρισε, και έχει άλλη γραμμή από  τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης. Εδώ  κατάλαβα  ότι  το παιδί  μας εμπαίζει. Διότι, αλήθεια λέω, όλα  τα κόμματα της Ευρώπης που εφάρμοσαν τη συνταγή  του Τσίπρα, είναι ανύπαρκτα ή έχουν απήχηση κατώτερη  της  μονάδας. Ενώ  στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες έχουν κηρυχτεί  παράνομα, σε πολλές από αυτές. Μάλιστα, πρόσφατα στη Ρωσία, κάποιοι  που έκαναν όμιλο μελέτης  του έργου  του Κάρολου  Μαρξ, έφαγαν  16  χρόνια φυλακή!! Άρα  η  θέση  του με έβαλε σε σκέψεις.

Ένα άλλο  σημείο  των  θέσεών  του αφορούσε  την εκλογική δύναμη του ΚΚΕ, και  με δόση ειρωνείας  απεφάνθη ότι περιορίζεται  στο εκλογικό 6-7 % και,  σαν τους  χριστιανούς, περιμένει  τη δευτέρα  παρουσία για να  κερδίσει. Το  παιδί  μου, που μου  δήλωσε ότι δεν περιμένει καμιά δεύτερη παρουσία, αφού  στόλισε  τον αξιόλογον αυτόν πολιτικό με ακατάλληλες φράσεις, μου αντέτεινε: Έχουμε  εμπειρία από  την  πρώτη του παρουσία!!! Μόνο  ηλίθιοι ξεχνάνε!!

Δεν επιθυμώ να  συνεχίσω τη κρίση  για τον συγκεκριμένο αλλά να επισημάνω ότι βιώνουμε, αυτή  την δύσκολη  για τον λαό περίοδο, μια έντονη διαδικασία  συναίνεσης από τα κόμματα που συμφωνούν στα κύρια. Προωθείται μια προσεκτική  διαμόρφωση  μιας εναλλακτικής σίγουρης για τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής, της τόσο επώδυνης για το λαό μας. Αλλά, ζώντας την εξαθλίωση της πλειοψηφίας των Ελλήνων,  με τις ουρές των  ΑΤΜ, την ακρίβεια, την διάλυση της παιδείας και της υγείας, και τον αφανισμό των αγροτών, σε συνθήκες εμπλοκής σε πολεμικές ” βλακείες”, χρειάζεται να γίνουμε σοφότεροι.

Από  την  άλλη, το σύστημα κάνει  τη δουλειά  του. Κάθε ώρα και ημέρα, στήνει  “αντιπαραθέσεις”  δίχως νόημα, των συμφωνούντων στα κύρια,  φροντίζοντας να  ξεχνάμε  τα κύρια και  να προβάλλονται τα ελάσσονα. Οι  “υπάλληλοι ” των μέσων αποφεύγουν τις δύσκολες ερωτήσεις στις αψιμαχίες  των “υπάκουων”. Απαγορεύονται οι ερωτήσεις: τι  γνώμη έχετε  για τις αμερικάνικες βάσεις, για την πολιτική του Ισραήλ και το σφάξιμο στη μέση ανατολή, για του ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς  ή  για την συμμετοχή της χώρας μας σε πολεμικές ενέργειες. Τι γνώμη έχετε για το δημοσιονομικό πλαίσιο  της  ΕΕ, για  την ΚΑΠ  που ψηφίσατε και θάβετε  τους  αγρότες ή  για το “ουδείς εξαιρείται  των παρακολουθήσεων”, που ΟΛΟΙ  δέχεστε;

Όλα  τούτα για  να ανατραπούν  χρειάζεται  πληροφόρηση  και  αγώνας.  Η  σημερινή  πολιτική  συγκυρία με  την δράση των κομμάτων του συστήματος  (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και των συνοδοιπόρων) οδηγεί  σε παραπέρα  εξαθλίωση  του λαού. Ακόμα  και  η εκλογή  του  εκατομμυριούχου Παναγόπουλου ως  προέδρου  της ΓΣΕΕ, με συμφωνία  των υπάκουων, δείχνει καθαρά ότι  δεν έχουν αναστολές στην συνεχιζόμενη επίθεσή  τους  στους εργαζόμενους της χώρας και  την συνεργασία  τους  με  την  κυβέρνηση.

Οφείλουμε συμπαράταξη με όποιον  φορέα αγωνίζεται με πάθος ενάντια στην πολιτική τους.  Η χυδαία ατάκα “το ΚΚΕ  δεν θέλει  να κυβερνήσει” απευθύνεται  σε ηλίθιους και δεν  πρέπει να μας ξεγελά. Το ΚΚΕ δεν συμμετέχει σε κυβερνήσεις  με προγράμματα  ενάντια στη πλειοψηφία του λαού. Παλεύει  για  την ανατροπή  αυτών των πολιτικών και  για   εξασφάλιση  των συμφερόντων  του λαού, που  με  ιδιαίτερη  επιμέλεια παλεύει  να επιβάλει. Και  για αυτό απαιτείται συστράτευση και αγώνας.

Πάτρα 22 Απρίλη 2026

Ανδρέας  Μάζης, Γιατρός Χειρουργός, Μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού του Δήμου της Πάτρας, και της Λαϊκής Συσπείρωσης.