Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα: «Χριστός Ανέστη» του Μιχάλη Γκανά

Ο Μιχάλης Γκανάς γεννήθηκε στον Τσαμαντά Θεσπρωτίας, στις 17 Γενάρη του 1944.

Στα χρόνια του εμφυλίου η οικογένειά του ακολούθησε τους κατοίκους του χωριού, καταφεύγοντας στις σοσιαλιστικές χώρες, αφού κυνηγήθηκαν από τον Εθνικό Στρατό. Τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στο χωριό Μπελογιάννης της Λαϊκής Δημοκρατίας Ουγγαρίας.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, το 1962, γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να την τελειώσει.

Ο Μιχάλης Γκανάς εργάστηκε ως βιβλιοπώλης, επιμελητής τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών και ως κειμενογράφος.

Έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία. Μεταξύ αυτών είναι και το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου του.

Έργα του – Ποίηση: Ακάθιστος Δείπνος (1978), Μαύρα Λιθάρια (1980), Γυάλινα Γιάννενα (1989), Παραλογή (1993), Τα μικρά (2000), Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς, τραγούδια, Ο ύπνος του καπνιστή (2003), Άψινθος (2012) Ποιήματα 1978 – 2012  (2013)

Μητριά πατρίδα (αφήγημα – 1981), Γυναικών, μικρές και πολύ μικρές ιστορίες (2010).

Μετέφρασε τις Νεφέλες του Αριστοφάνη, για το Θέατρο Τέχνης – Κάρολος Κουν, τους Επτά επί Θήβας του Αισχύλου, για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πατρών και το Άσμα Ασμάτων (ελεύθερη απόδοση).

Στίχους του έχουν μελοποιήσει οι Νίκος Ξυδάκης, Μίκης Θεοδωράκης, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Νίκος Μαμαγκάκης, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Άρα Ντινκτζιάν και άλλοι.

Ο Μιχάλης Γκανάς  έφυγε από τη ζωή, στις 12 Νοέμβρη 2024, στην Αθήνα.

Το ποίημα «Χριστός Ανέστη» εμπεριέχεται στη συλλογή «Μαύρα Λιθάρια».

Χριστός Ανέστη

Είχαμε πάρει το μονοπάτι για το σπίτι
θάλασσα ολούθε μπαμπακιά ο Απρίλης
κι όσο χωνόμασταν μες στα πλατάνια
τόσο σωπαίναν δεν φυσούσε
μόνο που με κοιτάζαν από μέσα μου
νωπά τα μάτια της απ’ τα κεριά
και σφύριζα θυμάμαι το Χριστός Ανέστη.

Ο ουρανός που λίγο πριν αστροφορούσε
σ’ άσπρο σεντόνι γύριζε και σε βρεγμένο.

Δυο βήματα απ’ τη βρύση ο αδερφός της,
έσταζε το βρακί και το παγούρι του
– Χριστός Ανέστη, πώς περνάς, τι να περνούσε
κόντευε χρόνο πεθαμένος.
Γύρισε να μας δει κι έφεξε ο τόπος
σαν κάποιος να μας φωτογράφιζε τη νύχτα.

“Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα”: Δείτε όλα τα ποιήματα εδώ.