Μετά τη λάμψη της Καισαριανής, στην αγυρτεία της Νίκαιας

Η  δημοσίευση  των φωτογραφιών των 200 κομμουνιστών που παραδόθηκαν από τους φασίστες της δικτατορίας Μεταξά για “αξιοποίηση” στο πρόγραμμα εκτελέσεων των κατοχικών δυνάμεων και των συνεργατών τους, που ακολούθησε, συγκλόνισε το πανελλήνιο, κυρίως λόγω της στάσης των μελλοθανάτων  και του φρονήματός  τους  μπροστά στον θάνατο. Βέβαια υπήρξαν και απόψεις περί αμφίβολης γνησιότητας των φωτογραφιών και στη συνέχεια  χρήση των όρων “αντιστασιακοί” και “πατριώτες”, με δεδομένο ότι μερικοί δεν αντέχουν την αλήθεια όταν δεν  συμφέρει την κοσμοαντίληψη και την ιδεολογία τους.

Λίγες μέρες μετά προέκυψε η επίσκεψη του Υπουργού της έρμης Υγείας μας στο Νοσοκομείο  της Νίκαιας, τα απόνερα της οποίας υπάρχει “φροντίδα”, όπως φαίνεται, να βρίσκονται σε κίνηση με ταυτόχρονη “σιγή” για  τα συμβάντα στο τοίχο της Καισαριανής. Ας αναφέρω λοιπόν κάποιες σκέψεις μου για τα επεισόδια της Νίκαιας.

Πολλά χρόνια πριν, σαν νέος Γιατρός, έζησα σημαντικές στιγμές του Ιατρικού Νοσοκομειακού κινήματος. Στις αρχές της μεταπολίτευσης θυμάμαι την σχεδόν δίμηνη απεργία της ΕΙΝΑΠ, τον νόμο 103 του υπουργού Χρυσανθόπουλου (μέχρι τότε υπήρχαν Γιατροί που έκαναν ειδικότητα …άμισθοι!!), την ευγενική, αλλά  όχι αποτελεσματική φυσιογνωμία του καθηγητή Δοξιάδη, και αργότερα τον υπουργό Γεννηματά, που ξεκίνησε το ΕΣΥ (νόμος 1397), θεσμοθέτησε την πλήρη και αποκλειστική απασχόληση μόνιμων Γιατρών στα Νοσοκομεία, και έγιναν κάποια βήματα ανάπτυξης της Δημόσια Υγείας. Κάποια καινούργια Νοσοκομεία και δημιουργία των Κέντρων Υγείας. Αυτή η ανάπτυξη, μετά το 1985 άρχισε να “μαραίνεται” κυρίως λόγω της συνεχούς μείωσης της χρηματοδότησης.

Στην  δεκαετία του  ‘80 ήμουν για κάποιο διάστημα πρόεδρος στην Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Πελοποννήσου, Ιονίων και Στερεάς Ελλάδας (ΕΙΝΠΙΣ), και ενθυμούμαι το ήθος υπουργών υγείας που πέρα από τις διαφορές που υπήρχαν, στη στόχευση, στις θέσεις και στην αγωνιστική μας πορεία, επιθυμώ να αναφέρω.

Σε επίσκεψη του υπουργού Γεννηματά στα Εξωτ. Ιατρεία του νοσοκομείου που εργαζόμουνα, του επεσήμανα ότι διακομίστηκε περιστατικό σκωληκοειδίτιδας από Νομαρχιακό Νοσοκομείο γιατί δεν μπορούσαν να το αντιμετωπίσουν εκεί!! Κάποιος από τη συνοδεία του μου επιτέθηκε φραστικά λέγοντας ότι σωστά έπραξαν. Και ο υπουργός του τόνισε, ότι “έχει δίκιο ο Γιατρός και μη δικαιολογείς ό,τι δεν πρέπει”.

Άλλος υπουργός λίγα χρόνια αργότερα, ο  συνάδελφος Φλώρος, όταν του εξέθεσα με έντονο τρόπο τα προβλήματα και τα αιτήματά μας, σηκώθηκε από το γραφείο του, με πλησίασε, με θώπευσε ευγενικά και μου τόνισε, ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για τα αιτήματά μας.

Αλλά και αργότερα, λίγο πριν από τα μνημόνια, ο υπουργός της ΝΔ Αβραμόπουλος, θέσπισε την εξέλιξη των  γιατρών και αύξησε τον παγωμένο για δεκαετίες βασικό μισθό.

Τι συμβαίνει τώρα με τον τωρινό υπουργό υγείας. Το θέμα με βασανίζει και θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί σε πολλά Νοσοκομεία είναι ανεπιθύμητος. Αρχικά να αναφέρω τα κλισέ των μέσων,  για τα συμβάντα της Νίκαιας. Δημοσιογράφοι τονίζουν “κινδύνευσε  η ζωή του”, άλλοι ρωτούν “έχει δικαίωμα ο υπουργός να πηγαίνει στα Νοσοκομεία;”.

Επίσης πολλοί θαυμαστές του επικαλούνται  την δημοκρατία, τις δημοκρατικές διαδικασίες και  με στόμφο δηλώνουν ότι “είμαστε ενάντια  στην βία, από οποιονδήποτε και  αν προέρχεται”. Τι λες καλέ; Η ανεργία, η στέρηση αναγκαίων, τα δακρυγόνα και τα χημικά που μας λούζουν στους αγώνες και στις κινητοποιήσεις, δεν είναι βία; Πέρα από την άποψη του Έγκελς, που καθορίζει τη βία ως “μαμή της ιστορίας”, ο ποιητής μας Γκάτσος ορίζει πως “με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί”.

Μια άλλη εικόνα βίας ήταν η εισβολή του Αδώνιδος στο ίδρυμα, με πεζοπόρα τμήματα, ΜΑΤ, αλεξιπτωτιστές και βατραχανθρώπους, και ευθαρσώς τους συνεχάρη πριν την ιστορική έφοδο, όπως φαίνεται στα στιγμιότυπα, σίγουρος για την επικράτηση του δικαίου!! Στον Γιατρό με τις χειροπέδες, τσίριζε: “Δεν ντρέπεσαι, να φέρεσαι έτσι στον υπουργό  υγείας;” Όντως εντυπωσιακό!

Υπάρχουν κατά την γνώμη μου δύο ζητήματα  που απαιτούν απάντηση. Τα προβλήματα Υγειονομικών και Νοσοκομείων και  η περίπτωση του  Αδώνιδος.

Αρχικά να θυμίσω στους επικαλούμενους τις δημοκρατικές διαδικασίες ότι δεν είναι δημοκρατικό με 2.115.000 ψήφους ( το 20% του λαού), να έχεις 158 βουλευτές (εκλογές του 2023)!! Οι απόψεις περί σταθερής κυβέρνησης και περί ανάγκης να κυβερνηθεί η χώρα αφορούν όσους βολεύουν οι κυβερνήσεις και εφαρμόζουν πολιτικές διαιώνισης του σφαξίματος της πλειοψηφίας του λαού χρόνια  τώρα. Και τελευταία, η  βία και η πολιτική τους τους εξαθλιώνει περισσότερο. Δεν πιστεύω ότι με τις εμπειρίες που έχουν, εργάτες, αγρότες και εργαζόμενοι, νοιάζονται για την επιλογή κυβέρνησης που θα τους συνθλίβει. Οι εκλογές δείχνουν κυρίως τον βαθμό αφύπνισης όσων υποφέρουν από τις πολιτικές τους.  Και αυτοί πρέπει να στηρίζουν την παράταξη που είναι  κοντά και παλεύει για τα συμφέροντά τους.

Αλλά στην Υγεία, ιδιαίτερα με τα μνημόνια των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, έγινε “κοσμογονία”. Μειώθηκαν μισθοί και συντάξεις, μπήκε σε περιορισμό η πρόσληψη νέων Γιατρών, και δυσκόλεψε η λειτουργία του δημόσιου Νοσοκομείου, με παράλληλη ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα. Έκλεισαν πολλά Νοσοκομεία, από όλες τις κυβερνήσεις και μπήκε σε ενέργεια η συγχώνευση και οι μετακινήσεις. Στην Πάτρα μόνο έκλεισαν οι αναμορφωτές του ΕΣΥ δύο Νοσοκομεία!! Οι διορισμοί, κύρια αφορούσαν επικουρικούς Γιατρούς με σύμβαση ορισμένου χρόνου. Σήμερα υπηρετούν στο ΕΣΥ 9.884 επικουρικοί υγειονομικοί, με αβέβαιο μέλλον. Την ίδια ώρα το Δημόσιο  πληρώνει περισσότερους παπάδες από μόνιμους Γιατρούς ΕΣΥ!! (Να με συγχωρέσει η ιερή σύνοδος!).

Ο Άδωνις προέκυψε μια εποχή που εκλογικά πλειοψηφούν στο νοσοκομειακό κίνημα παρατάξεις που εκφράζουν τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των νέων κυρίως Γιατρών, με  μείωση της δύναμης  ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Τι χαρακτηρίζει τον Άδωνι και φέρνει τους υγειονομικούς απέναντι; Η πολιτική εξαθλίωσης της δημόσιας υγείας, τα προβλήματα των Γιατρών, αλλά και το ακροδεξιό του είναι, που φροντίζουν μερικοί να ξεχάσουμε. Το άτομο είχε συγχαρητήριες ευχές από τον Παττακό, συνεχάρη  σε συνέντευξη  τον γέροντα ερωτευμένο και  εραστή της χαριστικής βολής σε εκτελέσεις (άκου αδερφέ μου βίτσια), και επίσης θαυμαστή του Αδόλφου και της Γκεστάπο, και είχε ακροδεξιά πολιτική πορεία μέχρι να τους μαζέψει η ΝΔ (μαζί με Βορίδη και Πλεύρη), για να εξασφαλίσει και την υποστήριξη των ακροδεξιών και των απογόνων των ταγματασφαλιτών!

Επίσης ο υπουργός δήλωσε ότι σιχαίνεται τους… κομμουνιστές. Έλα ρε, αλήθεια; Ενώ τους Εβραίους, που κάποτε κατηγορούσε, τώρα τους αγαπά σφόδρα, αγκαλιά με όλη την κυβέρνηση και τα σούργελα εν αποστρατεία που μας έχουν πρήξει στα μέσα επικοινωνίας,  προπαγανδίζοντας υπέρ αυτών των δολοφόνων  και υπέρ του πολέμου και των πιθανών εθνικών…φερέτρων.

Τέλος,  δήλωσε ότι φασισμός και κομμουνισμός είναι το ίδιο! Τι λες παλληκάρι μου; Σου μοιάζω; Είχα άλλη άποψη για τη κοσμοαντίληψη και την ιδεολογία μου. Άντε ρε, απεριορίστως, βλάκα!!

Κλείνοντας, θεωρώ σωστή την αντίδραση των υγειονομικών σε επισκέψεις αποπροσανατολισμού και επικοινωνίας του συγκεκριμένου  και απαράδεκτη τη σύλληψη με  χειροπέδες του νέου Γιατρού, που πραγματοποίησε η συνοδεία του. Οι Γιατροί βιώνουν καθημερινά τα σοβαρά προβλήματα δυσλειτουργίας των Νοσοκομείων και την απάθεια της κυβέρνησης μπροστά σε αυτά. Και χωρίς κεντρική στήριξη κάνουν το καλύτερο δυνατό για τον άρρωστο. Και όλα τούτα είναι που οδηγούν στην ανάγκη συνοδείας του υπουργού από μάχιμες μονάδες άσκησης βίας, όταν προτίθεται να επισκεφτεί τα Νοσοκομεία.

Αει  σιχτίρ!!!

Πάτρα,  26  Φλεβάρη  2026

Ανδρέας Μάζης, Γιατρός Χειρουργός, μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού του Δήμου της Πάτρας, και της Λαϊκής Συσπείρωσης.