Φυτεύουν στα χωράφια

“Δεν θα σκοτεινιάσει, όσο ο Φιντέλ και ο Ερνέστο
φυτεύουν στα χωράφια…”

Προσφυγιά γυμνών δένδρων,
σκιασμένα παράλια μες στον απόηχο των τραγουδιών,
γυμνά πόδια χορευτών,
τους γοφούς των λαών λικνίζουν οι σφαίρες
και πέφτει τ´αστέρι στης ομίχλης τα τρίσβαθα..

Ο Μάριο Τεράν πυροβόλησε..

Στο δειλινό π´ακρωτηρίασε τον ουρανό
ο Ερνέστο κρατά την σημαία,
στην Σάντα Κλάρα γενειοφόροι ήλιοι
κρατούν τον Φιντέλ..

Γυμνά πόδια σκάβουν, χέρια αραδιάζουν μοιρολόγια
και τα παράλια σ’ έναν ανεμοστρόβιλο παραδομένα
χάσκουν στο στερέωμα.

Ο Μάριο Τεράν πυροβόλησε,
ο ήλιος καπνοβόλησε μοιραία άσματα,
ο Ερνέστο κράτησε την αιωνιότητα
και ο Φιντέλ κράτησε την σάλσα,
ερωτοτροπώντας στους γοφούς τ´απέραντου Καμαγουέι.

Στην Γκράνμα τα πούρα ανάβουν
κι οι συζητήσεις ασταμάτητες αυγές,
ο Φιντέλ πέθανε.
Στα χωράφια στάζουν αίματα και δάκρυα.

Ο Φιντέλ και ο Ερνέστο στα χωράφια φυτεύουν,
σείεται ο πλανήτης, οι γοφοί ανήκουν στους λαούς.

Κατεργαριές του θανάτου δεν περνούν στους ήρωες..
Ο Μάριο Τεράν πυροβόλησε, η αλήθεια δεν σκοτώνεται,
γιατί ο Φιντέλ κι ο Ερνέστο στα χωράφια φυτεύουν,
ο ήλιος στην Κούβα μεσούρανος..

Δεν θα σκοτεινιάσει, όσο ο Φιντέλ και ο Ερνέστο
φυτεύουν στα χωράφια..

Αγγελική Ραυτοπούλου
Σινική μελάνη: Αγγελική Ραυτοπούλου

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: