Order of the Black Jacket: Iconoclasm

Δισκοκριτική – Οι Order έχουν προσέξει τον ήχο τους σε όλα τα όργανα και κάτι ωραίο υπάρχει εδώ.

Οι Αθηναίοι Order of the Black Jacket κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο mini album τους πριν δύο ολόκληρα χρόνια (αλλά εμείς το πήραμε χαμπάρι φέτος). Με δύο χρόνια καθυστέρηση λοιπόν, πάμε να δούμε τι έχουν να μας πουν.

Οι Order ανήκουν πολύ γενικά στην garage rock αλλά και ίσως πιο σκληρά στη heavy rock/stoner σκηνή, που έχει δώσει μπάντες με το κιλό από τη χώρα μας παγκοσμίως γνωστές, αλλά το να μείνουμε απλά εκεί για να χαρακτηρίσουμε τη μουσική τους τούς αδικεί, καθώς εδώ υπάρχουν επιρροές που δεν τις συναντάς συχνά σε συγκροτήματα του είδους, όπως Queens of the Stone Age, Red Hot Chilipeppers ή ακόμα και βρετανική ποπ/ροκ με κάποια prog στοιχεία.

Το δισκάκι περιέχει τέσσερα τραγούδια, συνολικής διάρκειας 17 λεπτών. Το εναρκτήριο Outammahead είναι δυνατό, λαιβάτο, λίγο heavy rock, λίγο garage, βγάζει μια καλοδεχούμενη βρωμιά, αλλά είναι κάπως απλοϊκό. Από κει και πέρα τα πάντα απογειώνονται. Το Rage to Awake είναι ένα ολόκληρο επίπεδο πιο πάνω, πωρωτικό, με φοβερή γέφυρα και πολύ ωραίο ήχο στο σόλο. Το My Way είναι μάλλον το καλύτερο τραγούδι του δίσκου, με το καλύτερο riff και την καλύτερη ερμηνεία, ενώ η σχετικά μεγάλη (για το είδος) διάρκειά του, του επιτρέπει να ξεδιπλωθεί μουσικά. Κάποια στιγμή γίνεται tribal, ενώ το ακουστικό φινάλε του με το ηλεκτρικό ηχόχρωμα από πίσω, είναι πραγματικά μεγάλης κλάσης. Το τελευταίο τραγούδι, Black Jacket Order είναι μάλλον το πιο πιασάρικο, με ωραίο groove, catchy ρεφραίν και την ωραιότερη μελωδία στο κιθαριστικό σόλο. Ενώ το βρετανικά/σουηδικά, αλλά και ελληνικά μελαγχολικό fade out φινάλε του είναι το ιδανικό κλείσιμο τόσο για το ίδιο το τραγούδι, όσο και για όλο το δίσκο.

Γενικά ο ήχος του mini album είναι αρκετά καλός, αλλά θα μπορούσε να είναι και καλύτερος, όχι πως θάβει κάτι βέβαια. Σε κάθε ακρόαση μου δίνεται η εντύπωση πως το πρώτο κομμάτι ηχογραφήθηκε κάπως διαφορετικά από τα υπόλοιπα. Αν πρέπει οπωσδήποτε να πω κάτι αρνητικό ακόμα, είναι η προφορά του τραγουδιστή που, χωρίς να είναι κακή, πρέπει να βελτιωθεί κι άλλο για να είναι 100% πειστικές οι ερμηνείες.

Ως φινάλε να πω ότι η δεύτερη ακρόαση μου άρεσε περισσότερο από την πρώτη, η τρίτη περισσότερο από τη δεύτερη, η τέταρτη περισσότερο από την τρίτη, η πέμπτη περισσότερο από την τέταρτη κοκ. Οι Order έχουν προσέξει τον ήχο τους σε όλα τα όργανα και κάτι ωραίο υπάρχει εδώ.

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το δισκάκι στο Youtube. Μπορείτε επίσης να ακολουθήσετε τα παιδιά στην αρκετά δραστήρια σελίδα τους στο Facebook, καθώς και σε bandcamp και soundcloud.

sniper

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: