Κώστας Καζάκος: “Υπάρχουν όμως οι κομμουνιστές, χωρίς εισαγωγικά. Κι είμαστε πολλοί. Πάρα πολλοί…”

Εμείς δεν μετριόμαστε με τους αριθμούς. Εμάς δε μας χωράνε τα ποσοστά. Εμείς μετριόμαστε με την αγανάκτηση που λάμπει στα μάτια σας. Τρεφόμαστε από τις πιο βαθιές σας επιθυμίες κι από τα όνειρά σας που δεν σας αφήνουν να πραγματοποιήσετε.

Συνήθως κάθε τέσσερα χρόνια, τελευταία συμβαίνει κάθε τρεις και λίγο, η Δημοκρατία μας καλεί τους Πολίτες να προσέλθουν στις Κάλπες. Για να εκφραστεί η Βούληση του Κυρίαρχου Λαού και να εκλέξει τους Ηγέτες του.

Για να λέμε την αλήθεια και να είμαστε ακριβείς με τις πολύτιμες αυτές έννοιες της γλώσσας μας, αναγκαζόμαστε να τις κλείσουμε εντός εισαγωγικών. Αλλιώς δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε. Και να γιατί:

α. Η «Δημοκρατία» μας χρειάζεται εισαγωγικά, γιατί έχει ξεπέσει σε τέτοιο βαθμό, που μόνο κουρελάκια από τον διάσημο χιτώνα της διακρίνουμε στην καθημερινότητά μας.

β. Η έννοια «Πολίτης» χρειάζεται διπλά εισαγωγικά, γιατί οι σημερινοί ψηφοφόροι απέχουν σταδίους εβδομήκοντα από τις ιδιότητες της πολύπλοκης αυτής έννοιας.

γ. Η Αρχαία Ψηφοδόχος, λες και το ‘ξερε, μετονομάστηκε σε «Κάλπη», γιατί μόνο τη γνήσια «Βούληση» του Λαού δεν εκφράζει.

δ. Ο «Κυρίαρχος Λαός» θέλει πολλά εισαγωγικά, γιατί ο Λαός δεν υπήρξε ποτέ κυρίαρχος. Η έννοια αυτή έχει ποδοπατηθεί ανηλεώς και κάθε φορά που εκστομίζεται από τα χείλη των ασεβών, προκαλεί μόνο θυμηδία.

ε. Οι «Ηγέτες» που βγαίνουν από την «Κάλπη», χρειάζονται πολλά εισαγωγικά, γιατί ποτέ δεν εργάστηκαν για το καλό του Λαού, όπως αφελώς ελπίζουν οι ψηφοφόροι αλλά, κατά κανόνα, υπηρετούν ξένα οργανωμένα συμφέροντα.

Πρώτο αποτέλεσμα:

Η «Ελευθερία» μας, η «Αξιοπρέπειά» μας, η «Ωραία Πατρίδα» μας, τα «Παιδιά» μας και το «Μέλλον» τους, η «Πολύτιμη και μοναδική μας Ζωή», η «Υπαρξή» μας ολόκληρη, είναι φυλακισμένη μέσα σ’ αυτά τα απαίσια εισαγωγικά.

Αφού δεν είναι μια Ανθρώπινη Ζωή αλλά ένας αγώνας Επιβίωσης.

Δηλαδή είναι μια Ζωή Ζωώδης!

Δεύτερο αποτέλεσμα:

Πέντε εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι αδιαφορούν. Ιδιωτεύουν!

Δεν ασκούν το «εκλογικό τους δικαίωμα».

Δεν εκτελούν «το Ιερό τους Καθήκον».

Αυτή η Ιδιωτεία των ψηφοφόρων συνιστά ΒΑΡΥ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ. Στρέφεται ευθέως κατά της ΠΟΛΗΣ. Και πρέπει να επισύρει βαριά τιμωρία. Αντ’ αυτού, θεωρείται κάτι το αυτονόητο και απλό και από Βαρύ Εγκλημα κατά των Ομοίων, εξέπεσε σε μια παραξενιά, μια γραφικότητα.

Και βέβαια, οι «Ηγέτες» που εκλέγουμε, άλλο που δεν θέλουν! Τρίβουν τα χέρια τους. Οσο περισσότεροι ψηφοφόροι πνίγονται στον ωκεανό της αδιαφορίας, τόσο πιο εύκολα χειραγωγείται το σύνολο του Λαού. Άλλωστε, όλα τα όπλα της χειραγώγησης είναι στα χέρια τους. Η εξαθλίωση της «Παιδείας»και της «Υγείας», η «Τηλεόραση» με την Υποκουλτούρα, που βομβαρδίζει καθημερινά τα σπίτια μας, το «Γήπεδο» και ο «Τζόγος», που έχουν αλώσει σε εικοσιτετράωρη βάση το μυαλό των ανθρώπων, τα ναρκωτικά, η πορνεία και, το χειρότερο, η κατατρομοκράτηση του Λαού, με την ανεργία και τη φτώχεια.

Έτσι, με τη δύναμη που εμείς οι ίδιοι τους δίνουμε, εισπράττουν αυτοί, μόνιμα, σταθερά και ανεμπόδιστα, το βαρύ φόρο αίματος, που πληρώνει η φτωχολογιά στην πλουτοκρατία.

Και ο χορός καλά κρατεί!

Τρίτο αποτέλεσμα, χειρότερο από τ’ άλλα:

Τα συντηρητικά κόμματα του δικομματισμού και τα διάφορα μορφώματα της άκρας δεξιάς, τα συντηρεί και τα στηρίζει με την ψήφο του το πιο τρομοκρατημένο και φτωχό κομμάτι των ψηφοφόρων.

Σε μόνιμη βάση.

Και το Παλάτι. Από κει άρμεγε τη δύναμή του. Ένα 15%, όπως το υπολογίζαμε παλιά.

Δεν υπήρξε διακονιάρης, άστεγος και ρημαγμένος, που να μην τραγούδησε «Του αϊτού το γιο» και να μη φώναξε το «Ελιά, ελιά και Κώτσο Βασιλιά!».

Μετά τις εκλογές του περασμένου μήνα, οι οθόνες των τηλεοράσεων γέμισαν από σοφούς, που βάλθηκαν να μας ενημερώσουν και να μας εξηγήσουν τα μυστήρια των αριθμών. Καθηγητές των Πανεπιστημίων μας, εκλογολόγοι, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι, δημοσιολόγοι, ιστορικοί ερευνητές και κάθε είδους αναλυτές των καναλιών, κατανάλωσαν τη φαιά τους ουσία για να μας μάθουν πώς μετακινήθηκε το 3,5% από δω και πήγε πιο πέρα, πώς το 0,02% έφυγε από τη μία γωνία και μετακόμισε στην άλλη, πώς το «Παλαιό ΠΑΣΟΚ» μπήκε σφήνα ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα, πώς το 17% των νέων ψηφοφόρων ζήτησε καταφύγιο στη Χρυσή Αυγή, ενώ το 30% κατέφυγε στη Νέα Δημοκρατία και πώς διάφορα ανυπόστατα πρόσωπα αλλάξανε δύο και τρία κόμματα, μέσα σε μια νύχτα… και άλλα και άλλα!

Θυμήθηκα εκείνους τους κομπογιαννίτες γυρολόγους, που «γιάτρευαν πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» με το «Φιδάκι το Διαμαντή».

Τόσα μυαλά, τόσες σπουδές, τόσοι έξυπνοι άνθρωποι βάλανε γάζες και τσιρότα πάνω στις πληγές μας, τις σκεπάσανε να σταματήσει το αίμα και δεν έκανε κανείς έτσι, να βάλει το νυστέρι λίγο πιο βαθιά και να βγάλει στη φόρα την αρρώστια που προκαλεί αυτές τις πληγές.

Να μας μιλήσει για την Ποιότητα των ψηφοφόρων που κρύβονται κάτω από τα ποσοστά.

Τι ποιότητας άνθρωποι κρύβονται κάτω από τους αριθμούς;

Πρόκειται για ΠΟΛΙΤΕΣ;

Οι αριθμοί αυτοί εκφράζουν την Ελεύθερη Βούληση Πολιτών;

Οι καλοί αυτοί άνθρωποι φαίνεται να ‘ναι απολύτως σίγουροι ότι οι έννοιες αυτές δεν χρειάζονται εισαγωγικά. Δείχνουν απολύτως σίγουροι ότι η «Δημοκρατία» μας είναι η Αληθινή Δημοκρατία. Και φαίνεται να θεωρούν αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι ψηφίζοντας οι ψηφοφόροι, εκφράζουν την Αληθινή Λαϊκή τους Κυριαρχία.

Αλλ’ ας αφήσουμε αυτούς! Τη δουλειά τους κάνουνε.

Υπάρχουμε όμως κι εμείς!

Υπάρχει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, καθαρό και ξάστερο, χωρίς εισαγωγικά.

Υπάρχουν οι Κομμουνιστές, χωρίς εισαγωγικά.

Υπάρχουμε εμείς, που γνοιαζόμαστε και δεν αδιαφορούμε!

Εμείς που πονάμε τον Τόπο μας και τα Κοινά μας Προβλήματα.

Εμείς που γνοιαζόμαστε για όλους.

Κανένας άνθρωπος δεν περισσεύει για μας.

Εμείς γνοιαζόμαστε για τους ναρκωμένους, για τους ανασφαλείς και για τους τρομοκρατημένους που κρύβονται στα σπίτια τους και ιδιωτεύουν.

Για τους κουρασμένους που είναι έτοιμοι να συμβιβαστούν και να ξεπουλήσουν τα πάντα για ένα κομμάτι ψωμί.

Για τους πεινασμένους που τους κατάντησαν δούλους και ξερογλείφονται γύρω από το τραπέζι του Εξουσιαστή, περιμένοντας να τους πετάξει κανένα κατοστάρικο σύνταξη ή κανένα κόκαλο και να τ’ αρπάξουνε στον αέρα.

Είμαστε κι εμείς εδώ.

Και είμαστε πολλοί. Πάρα πολλοί. Εμείς δεν μετριόμαστε με τους αριθμούς. Εμάς δε μας χωράνε τα ποσοστά.

Εμείς μετριόμαστε με την αγανάκτηση που λάμπει στα μάτια σας. Τρεφόμαστε από τις πιο βαθιές σας επιθυμίες κι από τα όνειρά σας που δεν σας αφήνουν να πραγματοποιήσετε.

Εμείς παίρνουμε δύναμη από την αγωνία σας, να φτιάξετε μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά σας.

Εμάς μας ατσαλώνει η βεβαιότητα ότι μαζί σας μπορούμε να φτιάξουμε την ανθρώπινη κοινωνία που μας αξίζει.

Ελάτε μαζί μας. Είναι η μόνη σωστή απόφαση.

Μόνο αν κάνετε αυτό το θαρραλέο βήμα, θα λυθούν όλα τα προβλήματα και θα βγούμε απ’ όλα τα αδιέξοδα.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

1 σχόλιο

Κάντε ένα σχόλιο: