Η πολιτική δεν είναι στήλη Αισθηματικών σε εβδομαδιαίο περιοδικό!

Αποκορύφωμα των εξαιρετικά τραγελαφικών σκηνών στις οποίες είμαστε μάρτυρες τον τελευτίο καιρό είναι ένα βίντεο, το οποίο πρέπει να δει κανείς αρκετές φορές και μέχρι τέλους, για να πιστέψει πως είναι αληθινό και προέρχεται από το ίδιο το πολιτικό πρόσωπο και όχι από κάποιον αντίπαλό του,που στην πραγματικότητα επιθυμεί να το βλάψει. 

Να ‘μαστε λοιπόν πάλι, μέσα σε ένα μήνα να ξαναζούμε τον προεκλογικό πυρετό! Τα σποτάκια που έδωσαν και πήραν για την ανάδειξη Ευρωβουλευτών, μα κυρίως υποψήφιων για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ήταν ίσως τα περισσότερα και γελοιότερα από ποτέ.

Η ύπαρξη των social media, η γρήγορη κι εύκολη αναπαραγωγή ενός βίντεο, το οποίο μπορεί ο υποψήφιος να ετοιμάσει εντελώς μόνος και να ανεβάσει ανέξοδα στον προσωπικό του λογαριασμό. προσελκύοντας άμεσα τους ψηφοφόρους του, βοήθησε πολύ σε αυτό.

Το τι είδαν τα μάτια μας και το τι άκουσαν τα αυτιά μας δεν συγκρινόταν, ούτε με εποχές που ξοδεύονταν εκατομμύρια δραχμές για μια προεκλογική καμπάνια. Άλλος πετούσε μπουκάλια που στέκονταν στον αέρα, άλλη μάζευε σκουπίδια από τις πλατείες, άλλος κρεμόταν από δέντρα…Κι εμείς γελούσαμε…Γελούσαμε κι ας ξέραμε ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι διεκδικούν στην ουσία τις ζωές μας. Δεν μας κατηγορώ που γελούσαμε, ειδικά όλους εμάς που δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να “χάψουμε” όλα αυτά τα επικοινωνιακά κολπάκια, όλους εμάς που ξέρουμε πολύ καλά πως όσοι διεκδικούν καρέκλες για προσωπική προβολή, ένα πράγμα ξέρουν να κάνουν: Να προβάλλουν τον εαυτό τους και μόνον αυτόν!

Θα μου πείτε, είναι δυνατόν να γίνουν εκλογές, δίχως προεκλογικές καμπάνιες; Όχι, δεν είναι η καμπάνια per se , κάτι το μεμπτό. Είδαμε και πολύ όμορφες προσπάθειες, όμως όλες αυτές προέβαλαν τον ίδιο το λαό, τον άνεργο, τον συνταξιούχο, τον νέο, δεν ήταν στημένα πρόσωπα, ακριβώς γιατί καλούσαν τον πολίτη να συμπορευθεί και όχι να αναθέσει!

Δεν μας αφορά λοιπόν, αν ένα πολιτικό πρόσωπο είναι συμπαθές, έχει χιούμορ στην παρέα, είναι ευθυτενές και όμορφο, έχει λαμπερά μαλλιά, ξέρει να παίζει καλό ποδόσφαιρο, είναι καλός/η πατέρας/μητέρα και σύζυγος. Δεν θα γίνει φίλος ή φίλη μας, θα παίξει με το μέλλον το δικό μας και των επόμενων γενεών, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που παίζει τόσα χρόνια ο εκάστοτε όμοιός του.

Αποκορύφωμα των εξαιρετικά τραγελαφικών σκηνών στις οποίες είμαστε μάρτυρες τον τελευτίο καιρό είναι ένα βίντεο, το οποίο πρέπει να δει κανείς αρκετές φορές και μέχρι τέλους, για να πιστέψει πως είναι αληθινό και προέρχεται από το ίδιο το πολιτικό πρόσωπο και όχι από κάποιον αντίπαλό του,που στην πραγματικότητα επιθυμεί να το βλάψει.

Είναι το βίντεο στο οποίο η κυρία Παπακώστα, εμφανιζόμενη ως “η Καίτη που αγαπούσες”, εμπνεόμενη από μια σελίδα στο facebook, η οποία αναπαράγει με εξευτελιστικό τρόπο αισθηματικές ιστορίες και στην ουσία εκθέτει και φωτογραφίζει ανθρώπους, που ωστόσο δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική.

Στο βίντεο, που ξεκινά με τη  φωνή μιας γυναίκας, το ύφος και ο τρόπος παραπέμπει σε παρωδία, σε αναπαραγωγή κουτσομπολίστικής εκπομπής, στην οποία η καημένη και καθόλα τίμια κορασίς Καίτη, έχει αφιερώσει έτη πολλά στον Κυριάκο, ο οποίος αποδεικνύεται προδοτικός και άτιμος και την χωρίζει με ένα μήνυμα μέσω φίλης.

Καθώς προχωρά η ανάγνωση του γράμματος, λες δεν μπορεί, θα αποκαλυφθεί πως πρόκειται περί κάποιου κακόγουστου αστείου. Κι όμως η κυρία Παπακώστα εμφανίζεται στο τέλος και το ανατρέπει. Είναι πέρα για πέρα δικό της, το αναρτά η ίδια!

Ο άπιστος Κυριάκος έτσι αντικαθίσταται από τον πιστό και νέο Αλέξη  και Thank you next. Εσύ μένεις με το στόμα ανοιχτό περιμένοντας βιντεάκι με τον Κυριάκο να τραγουδάει το  “Αυτός ο άλλος, αυτός ο άλλος, είναι ευεργέτης μου μεγάλος”.

Μόνο που η πολιτική δεν είναι φωτορομάντζο, είναι κάτι εξαιρετικά σοβαρό για να ευτελίζεται με κακοστημένες, αμερικανιές, που έχουν την τάση να αποδυναμώνουν την ουσία της.

Αλλά θα μου πεις καθόμαστε και απαιτούμε ψιλά γράμματα, από ανθρώπους που δεν τους αφορά καμία ιδεολογία, που μεταπηδούν από παράταξη σε παράταξη, όταν βλέπουν πως δεν βγαίνουν τα κουκιά για να εκλεγούν. Από τον πρώην στον νυν…

Εμείς, λοιπόν προτιμούμε εκείνους, που αντ’ αυτού παραιτούνται για το καλό του συνόλου από θέσεις που με την αξία τους κέρδισαν, αυτούς που ξέρουν πως εκπροσωπούν έναν κόσμο και παλεύουν μαζί του, αντί να βγάζουν selfies  έξω από το Κοινοβούλιο ή να προκαλούν με πολυτελή αυτοκίνητα και διακοπές σε ακριβά ξενοδοχεία.

Αυτούς θα στηρίξουμε, με αυτούς θα παλέψουμε και thank you, αλλά από τα τρικάκια σας δεν θα πάρουμε!

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

1 σχόλιο

  • Ο/Η Δημήτρης Καντ. λέει:

    “Να προβάλλουν τον εαυτό τους και μόνον αυτόν!”.
    Μαρία, στην αστική κοινωνία το “ατομικό” είναι “κοινωνικό”. Ο ανταγωνισμός του καθενός απέναντι στο άλλο είναι βασικό και κυρίαρχο χαρακτηριστικό αυτής της κοινωνίας. Θυμάμαι εκείνο τον λασπερό πόλεμο ανάμεσα στον Βενιζέλο και στον Παπανδρέου για την αρχηγία του Πασόκ, όπου ο Βενιζέλος σε κάθε παράγραφο του λόγου του χρησιμοποιούσε στις πενήντα λέξεις σαράντα “Εγώ!” ή περίπου σαράντα. Οπότε, αυτά στα οποία αναφέρεσαι είναι η γελοία πλευρά της αστικής πολιτικής σοβαροφάνειας. Και μάλιστα είναι η πιο ακίνδυνη πλευρά, γιατί οι δήθεν “σοβαροί” αστοί πολιτικοί είναι εκείνοι που επιβάλλονται και που καταστρέφουν για χάρη της τάξης τους τον κόσμο…

Κάντε ένα σχόλιο: