Xιλιάδες ψήφοι για τον κομμουνιστή υποψήφιο Κρις Χελάλι στο Βερμόντ – Στο 1% η καταγραφή του στις κάλπες

Όλα αυτά χωρίς πρακτικά καμία προβολή από τα μίντια, και φυσικά χωρίς την αφειδώλευτη οικονομική στήριξη επιχειρηματιών των μέινστριμ υποψηφίων.

Σε μια αναμέτρηση που “κοκκινίζει” το χάρτη των ΗΠΑ, ένα νέο καθόλου καλό στα αμερικανικά συμφραζόμενα φυσικά, κι όπου συνολικά η ψήφος μεγάλου μέρος των πολιτών είναι συντηρητικότερη και από το 2016 (ακόμα και αν δεχτεί κανείς ότι ο Μπάιντεν εκφράζει κάποιου είδους “προοδευτική” επιλογή, πράγμα εντελώς αμφίβολο), ένα από τα ελάχιστα καλά νέα είναι η εκλογική επίδοση του Κρις Χελάλι, με την πραγματικά ιστορική του υποψηφιότητα για το Κογκρέσο ως μέλος του ΚΚ Κομμουνιστών ΗΠΑ στο Βερμόντ.

Με καταμετρημένο πάνω από 98% των ψήφων την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο Χελάλι κατάφερε να συγκεντρώσει το 1% στην πολιτεία του, κάτι που μεταφράζεται σε περίπου 3500 ψήφους. Επίδοση καθόλου μακριά από εκείνη των άλλων “ανεξάρτητων” υποψηφίων, σε μια πολιτεία – κάστρο των Δημοκρατικών, όπου ο νυν βουλευτής Πίτερ Γουέλς πήρε τη μονοεδρική με περίπατο του 67,7%. Όλα αυτά χωρίς πρακτικά καμία προβολή από τα μίντια, και φυσικά χωρίς την αφειδώλευτη οικονομική στήριξη επιχειρηματιών των μέινστριμ υποψηφίων. Αξίζει χαρακτηριστικά να αναφέρουμε ως ενδεικτική του κλίματος και μία από τις λιγοστές προεκλογικές συνεντεύξεις του, στον ομογενειακό “Εθνικό Κήρυκα”, όπου αναρωτιόμαστε αν τις ερωτήσεις τις έκανε ο Τζήμερος, αφού περιλάμβαναν μεταξύ άλλων κλασικές ατάκες ακροδεξιού καφενείου τύπου “γιατί δεν πάτε στη Βόρεια Κορέα” και “πώς είναι δυνατόν να αρνείσθε την ύπαρξη του θεού”.

Ενώ οι φιλελεύθεροι Νew York Times, όταν η καταμέτρηση ήταν ακόμα στο 28%, απλά φρόντισαν να σβήσουν την κομματική ταυτότητα του Χελάλι στο γράφημά τους, προσθέτοντας απλά την ένδειξη “άλλο”. Λέξη που δε λες…

Θα πει κανείς και σιγά τώρα, δεν έγινε και καμία επανάσταση. Σύμφωνοι, ωστόσο δεν είναι ασήμαντο ότι σε μια εποχή που η μαυρίλα σε πολιτικό, κοινωνικό, ακόμα και θρησκευτικό επίπεδο κατακλύζει τις ΗΠΑ, αλλά και μεγάλα τμήματα του πλανήτη, υπάρχουν φωνές που αντιστέκονται και ακούγονται, υπενθυμίζοντάς μας πως οι λαοί δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη.

 

Δείτε τη συνέντευξη που έδωσε ο Κρις Χελάλι στην “Κατιούσα”, λίγες μέρες πριν τις αμερικανικές εκλογές:

Συνέντευξη Κρις Χελάλι – “Το ΚΚΕ είναι το πιο ηθικό και αφοσιωμένο κόμμα στην Ελλάδα”

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

2 Σχόλια

  • Ο/Η Zi λέει:

    Χωρίς να θέλω να φανώ μουντρούχος, η κριτική απόσταση από τέτοιες περιπτώσεις θα ήταν προτιμότερη. Η ποιότητα του πολιτικού λόγου του συγκεκριμένου ανθρώπου είναι χαμηλή (1), κυκλοφορούν πληροφορίες για τη στάση του στο IWW που δείχνουν καιροσκοπική στάση (2), ενώ είναι αποδεδειγμένα στο στόχαστρο των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ μετά τη συμμετοχή του στον πόλεμο της Συρίας (3).

    Στο παρελθόν προβλήθηκε από την Κατιούσα ως αξιέπαινη μία τοποθέτηση στελέχους της κομουνιστικής νεολαίας του Καναδά στο twitter (Κλάρα Σορέντι) η οποία ελάχιστους μήνες μετά, εν μέσω επιδείνωσης ψυχολογικών προβλημάτων της, διακήρυσσε μέσω του ίδιου προφίλ πως αποχωρούσε από το ΚΚ Καναδά και καταδίκαζε το ΚΚΕ “για τις τρανσφοβικές θέσεις του” (!). Με το ιστορικό χαφιεδικων και προβληματικών προσωπικοτήτων του κομμουνιστικού κινήματος της Αμερικής, είναι προτιμότερο να κρατάει κανείς μικρό καλάθι.

    1. https://www.youtube.com/watch?v=QrT5xtDSDBo
    2. https://archive.iww.org/content/2017-geb-statement-misuse-boston-gmb-funds-2016/
    3. https://www.reddit.com/r/rojava/comments/i35kre/us_dept_of_homeland_security_leak_shows_they_are/

    • Ο/Η Βασίλης Κρίτσας λέει:

      Είναι υπαρκτοί οι κίνδυνοι που σημειώνονται και δεκτή η κριτική. Αυτό που θα ήθελα να διευκρινιστεί είναι πως επιλέγουμε συνειδητά να προβάλλουμε κάποιες διαφορετικές φωνές που σίγουρα δεν περισσεύουν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ιδίως όταν ασκούν πχ κριτική στο ΚΚ ΗΠΑ που λειτουργεί ως αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών.
      Αυτό που προβάλλουμε συνειδητά είναι το μήνυμά τους και όχι τα πρόσωπα αυτά καθαυτά που ίσως αύριο λένε κάτι διαφορετικό και τα γυρίσουν.
      Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το βασικό για εμάς σημειώνεται στο τέλος και έχει να κάνει με τις ψήφους και την απήχηση αυτής της υποψηφιότητας ενός κομμουνιστή στη μητρόπολη του καπιταλισμού όπου το κομμουνιστικό κίνημα είναι συκοφαντημένο και βασικά διαλυμένο. Κι αυτό ξεπερνά προφανώς σε σημασία το πρόσωπο του Χελάλι, τις αντιφάσεις του ή το παρελθόν του

Κάντε ένα σχόλιο: