Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζουν

Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε χάρη σε σένα, γυναίκα, που με τα μάτια σου άρμεγες το φως της οικουμένης. Η κάθαρση θα ‘ρθει, και τότε η ίδια η ζωή θα σου τραγουδά εκείνους τους στίχους του Κώστα Τριπολίτη: Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζουν Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου

Κάθε μέρα, το τελευταίο διάστημα, ακούω και διαβάζω καταγγελίες για περιστατικά κακοποίησης και νιώθω να ξεριζώνεται ένα κομμάτι του εαυτού μου.

Όμως, θέλω να απευθυνθώ σε εσένα που χορεύεις πάνω σε εκείνο το φτερό του καρχαρία ότι εκεί έξω υπάρχουν και όμορφοι άνθρωποι. Στα πρώτα σου επαγγελματικά ξεκινήματα, στα άγχη σου, στις αγωνίες σου, στις διαπροσωπικές σου σχέσεις αλλά και στους χώρους δουλειάς. Φίλοι λίγοι αλλά πολύτιμοι. Συνάδελφοι, που μπορεί να είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού αλλά υπάρχουν για σου δείχνουν με κάθε τρόπο ότι είναι εκεί για σένα, παλεύουν και διεκδικούν για έναν καλύτερο κόσμο μαζί με σένα. Φωνάζουν για το άδικο, για το δίκιο, για τη δίκοπη ζωή μας.

Υπάρχουν και εκείνοι οι σύντροφοι, οι συνοδοιπόροι ζωής που σε αγαπούν βαθιά με ανιδιοτέλεια, που σου κρατούν το χέρι τις νύχτες και σου λένε με έναν ψίθυρο στο αυτί πως «Εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι για ένα καινούργιο κόσμο… εκεί θα σε περιμένω». Υπάρχει μεγάλη ομορφιά εκεί έξω. Δεν υπάρχει μόνο σκοταδι, ζόφος και δυστοπία. Υπάρχει φως και ελπίδα. Υπάρχει δίψα για ζωή.

Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε χάρη σε σένα, γυναίκα, που με τα μάτια σου άρμεγες το φως της οικουμένης. Η κάθαρση θα ‘ρθει, και τότε η ίδια η ζωή θα σου τραγουδά εκείνους τους στίχους του Κώστα Τριπολίτη: Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζουν Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου…

Έφη Θάνου
Κοινωνική Λειτουργός

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

2 Σχόλια

  • Ο/Η giorgos76 λέει:

    Εγώ θα πω ότι είναι πια καιρός να σταματήσει το χάιδεμα και η ανοχή απέναντι σε ανθρώπους με βάση την όποια αξία του έργου τους (καλλιτεχνικού ή άλλου). Η ιδιότυπη ασυλία διάφορων προβληματικών τύπων ή συμπεριφορών, ιδιαίτερα μέσα στο “καλλιτεχνικό” συνάφι παρατράβηξε τόσο πολύ που σάπισε. Αρκετά επέλεγαν κόμματα, παρατάξεις, φορείς και σωματεία να εθελοτυφλούν ή να κλείνουν τα αυτιά τους για να πάρουν λίγα ψιμύθια λάμψης και να παριστάνουν τώρα ότι πέφτουν από τα σύννεφα. Εκτός κι αν διεκδικούν βραβείο βλακείας και ανευθυνότητας (που το θεωρώ χειρότερο).

    Και πράγματι κυρία Θάνου οι γυναίκες θύματα είναι αριθμητικά περισσότερες. Πολύ περισσότερες αν θέλετε. Δε σημαίνει όμως αυτό ότι υπάρχουν μόνο γυναίκες θύματα, ούτε μόνο άνδρες θύτες.

  • Ο/Η Efithan λέει:

    Καλησπέρα σας,

    Συμφωνώ στα όσα αναφέρατε παραπάνω. Πράγματι όλα αυτά τα χρόνια υπήρχε μια Ομερτά και μια συνενοχή. Δυστυχώς σε όλους τους εργασιακούς χώρους και σε όλα τα κομμάτια της κοινωνίας. Άλλωστε το σύστημα που ζούμε, ο καπιταλισμός, το οποίο είναι το πιο σαθρό,το πιο σκληρό και το πιο απάνθρωπο σύστημα,έχει καλλιεργήσει την αποσιώπηση και τον Κυρ Παντελισμό. Ωστόσο, ποτέ δεν είναι αργά ώστε να σπάσουμε τον φόβο και να ανακατέψουμε ξανά την τράπουλα. Τέλος,σχετικά με αυτό που λέτε και πάλι συμφωνώ. Η κακοποίηση είτε λεκτική είτε ψυχική είτε σωματική και σεξουαλική δεν έχει φύλο. Αναφέρθηκα στις γυναίκες γιατί ειδικά στους χώρους δουλειάς υπάρχει σοβαρό ζήτημα και ειδικότερα στο κομμάτι της ηθικής και όχι μόνο παρενόχλησης. Ωστόσο πρέπει και στους άντρες να σπάσει το απόστημα για να βγουν όλα στο φως. Το εύκολο είναι να σκύβει κανείς το κεφάλι. Το δύσκολο όμως είναι να το σηκώνει.Καλή σας συνέχεια και καλή δύναμη!!

Κάντε ένα σχόλιο: