Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών: «Διεκδικούμε Σύμβαση, δουλειά με αξιοπρέπεια»
“Οι ηθοποιοί, εκπροσωπούμενοι από το Σωματείο μας, το ΣΕΗ, διεκδικούμε δουλειά με αξιοπρέπεια. Δεν δεχόμαστε την κοροϊδία τυλιγμένη με χρυσόσκονη περί δημόσιας συζήτησης και διαλόγου.”
Από τη συνάντηση απουσίαζε κατά συντριπτική πλειοψηφία ο ίδιος ο κλάδος των ηθοποιών, υλοποιώντας το κάλεσμα του Σωματείου τους, του ΣΕΗ: «Κανένας ηθοποιός να μη νομιμοποιήσει με την παρουσία του την προσπάθεια της εργοδοσίας να οργανώσει “κοινή συνέλευση” εργαζομένων και εργοδοτών, παρουσία καναλιών, ώστε να αμφισβητηθούν οι συλλογικές αποφάσεις μας, να υπονομευτεί η προσπάθεια που κάνουμε όλο αυτό το διάστημα για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης.
Οι ηθοποιοί, εκπροσωπούμενοι από το Σωματείο μας, το ΣΕΗ, διεκδικούμε δουλειά με αξιοπρέπεια. Δεν δεχόμαστε την κοροϊδία τυλιγμένη με χρυσόσκονη περί δημόσιας συζήτησης και διαλόγου. Είδαμε πώς εννοεί η εργοδοσία τη δημόσια συζήτηση, όταν προπηλάκιζαν και τραβούσαν βίντεο τους συναδέλφους – μέλη της διοίκησης του ΣΕΗ έξω από τα θέατρα, λίγες μέρες πριν την απεργία. Είδαμε πώς εννοούν τον διάλογο όταν απειλούσαν τους απεργούς, όταν αντικατέστησαν συναδέλφους ηθοποιούς και τεχνικούς που απήργησαν.
Καλούμε για άλλη μια φορά τις εργοδοτικές ενώσεις, εκπροσωπούμενες από τις διοικήσεις τους, σε συνάντηση για να καταλήξουμε στην υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης».
Από τη συνάντηση προέκυψε για ακόμα μια φορά ότι οι μεγάλες εργοδοτικές ενώσεις δεν επιθυμούν την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, παρά μόνο ένα «υποσχετικό» ώστε να συνεχιστεί το καθεστώς της δουλειάς χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα, καταπώς βολεύει τον σχεδιασμό του εκάστοτε εργοδότη.
Παρ’ όλα αυτά, είναι ξεκάθαρο ότι έχουν πιεστεί από τον μεγάλο αγώνα που δίνουν οι ηθοποιοί όλο το τελευταίο διάστημα. Οπως άλλωστε σημειώνει και το ΣΕΗ:
«Τα προβλήματα του θεατρικού χώρου δεν είναι κοινά, όπως μας λένε.
Για εμάς το θέατρο και η σκηνή είναι: Ο χώρος που καταθέτουμε όλες μας τις δυνάμεις, σωματικές και πνευματικές, για ένα όσο το δυνατόν πιο άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Η δουλειά μας που θέλουμε να μας εξασφαλίζει τη δυνατότητα να ζήσουμε εμείς και οι οικογένειές μας. Ο τρόπος για να επικοινωνήσουμε με το κοινό μας, να πούμε τις αλήθειες μας, να μεταφέρουμε τα μεγάλα μηνύματα της Τέχνης μας.
Για τους μεγάλους επιχειρηματίες και παραγωγούς το θέατρο είναι: Το μαγαζί τους, όπως κυνικά ομολόγησαν πριν τη μεγάλη επιτυχημένη απεργία στις 27 Δεκέμβρη. Χιλιάδες ευρώ στην τσέπη τους από την απλήρωτη δουλειά μας και τις εισπράξεις από το κοινό μας. Η ευκαιρία να τσεπώνουν κρατικές και άλλες χρηματοδοτήσεις, διεκδικώντας ακόμα κι αυτές τις επιχορηγήσεις που δίκαια ανήκουν στους ανθρώπους του θεάτρου και στα μικρά θέατρα.
Ο στόχος για Σύμβαση δεν είναι κοινός. Η εργοδοσία, που υποστηρίζει ότι θέλει να υπογράψει τη Σύμβαση, είναι αυτή που:
Δεν αναγνωρίζει τις πρόβες ως χρόνο εργασίας και δεν τις πληρώνει. Δίνει στην πλειοψηφία των ηθοποιών μισθούς χαμηλότερους από 15 χρόνια πριν, ενώ οι τιμές σε όλα έχουν ανέβει στα ύψη. Επιδιώκει να μας παγιδεύσει σε ένα “υποσχετικό” και όχι Σύμβαση Εργασίας που θα τηρήσει από την επόμενη μέρα στα θέατρά της».
