«Εχω έναν καλό μισθό, όλα τα άφηνα εκεί γιατί δεν μπορούσα να τα δαπανήσω…»
Προκαλούν τους εργαζόμενους και ταυτόχρονα επιβεβαιώνουν ότι βρίσκονται αλλού, σε έναν άλλο κόσμο, που καμιά σχέση δεν έχει με τη σκληρή καθημερινότητα του εργάτη. Είναι «ξένο σώμα» μέσα στην εργατική τάξη, εχθρικό και υπονομευτικό.
Ξένο σώμα
«Εχω έναν καλό μισθό, όλα τα άφηνα εκεί γιατί δεν μπορούσα να τα δαπανήσω…». Αυτά έλεγε την Πέμπτη στη συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Είναι τέτοιες οι απολαβές του που δεν μπορεί να τις ξοδέψει! Και τα λέει αυτά ενώ εκατοντάδες χιλιάδες εργατικά νοικοκυριά δεν έχουν φράγκο στην τσέπη μετά τις 20 του μήνα. Οταν πάνω από μισό εκατομμύριο άνεργοι, εγγεγραμμένοι στη ΔΥΠΑ, δεν παίρνουν ούτε ένα ευρώ για να στηριχτούν, τη στιγμή που η υπηρεσία ξοδεύει πάνω από 500 εκατ. ευρώ τον χρόνο για «προγράμματα απασχόλησης» με επιχειρήσεις – «μεσάζοντες» και την αμέριστη στήριξη της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ.
Με τέτοιες δηλώσεις προκαλούν τους εργαζόμενους και ταυτόχρονα επιβεβαιώνουν ότι βρίσκονται αλλού, σε έναν άλλο κόσμο, που καμιά σχέση δεν έχει με τη σκληρή καθημερινότητα του εργάτη. Είναι «ξένο σώμα» μέσα στην εργατική τάξη, εχθρικό και υπονομευτικό.
Ο Λένιν έλεγε για την «εργατική αριστοκρατία» της εποχής του ότι πρόκειται για στρώμα «πέρα για πέρα μικροαστικό ως προς τον τρόπο ζωής του, το μέγεθος των απολαβών του και την όλη κοσμοθεωρία του, το κύριο στήριγμα της Β’ Διεθνούς και στις μέρες μας το κύριο κοινωνικό στήριγμα της αστικής τάξης».
Σε αυτό ακριβώς συνίσταται και ο επικίνδυνος ρόλος των εργατοπατέρων που έχουν κατσικωθεί στον σβέρκο της εργατικής τάξης. Δεν είναι εκπρόσωποί της, όπως τους παρουσιάζουν, αλλά σύγχρονοι «πράκτορες της αστικής τάξης μέσα στο εργατικό κίνημα», όπως έγραφε ο Λένιν, αληθινοί εντολοδόχοι των καπιταλιστών σε βάρος των εργαζομένων.
Από τη στήλη “Από…μέρα σε…μέρα” του Ριζοσπάστη (Σάββατο 14 Φλεβάρη 2026 – Κυριακή 15 Φλεβάρη 2026)
