Ποιοι αγχώνονται;
Το ΚΚΕ δεν έχει ούτε είχε ποτέ κάποιο «άγχος» για την συγκρότηση πολιτικών κινήσεων, πόσο μάλλον πολιτικών δυνάμεων με τις οποίες δεν έχει καμία ιδεολογική και πολιτική σχέση.
Χτες το βράδυ εμφανίστηκαν πανομοιότυπα δημοσιεύματα, σχεδόν ταυτόχρονα, σε ειδησεογραφικά φιλοκυβερνητικά site που κατέγραφαν με έναν… περίεργο τρόπο τις αντιδράσεις πολιτικών αρχηγών και κομμάτων μετά τη συνέντευξη της Μ. Καρυστιάνου και την αναγγελία ίδρυσης κόμματος. Έτσι έστηναν θέματα κάτω από τον τίτλο «Βελόπουλος, ΚΚΕ κ.ά. κατά Καρυστιανού», βάζοντας ως τοποθέτηση του ΚΚΕ τη χτεσινή είδηση του 902.gr. Σήμερα επιχειρείται να ανοίξει μία συζήτηση ότι έχουν όλοι αγωνία, συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ. Τα διάφορα δημοσιεύματα πάνε μαζί με τις τοποθετήσεις κυβερνητικών βουλευτών. Άρα, είναι ηλίου φαεινότερο πως το κυβερνητικό επιτελείο κατασκεύασε τη συγκεκριμένη γραμμή, για να οριοθετήσει το εύρος και το στίγμα αυτού του κόμματος και να πείσει ότι η ΝΔ δεν έχει διαρροές και απώλειες προς αυτό.
Το δημοσίευμα του 902.gr σχολίαζε σημεία από τη συνέντευξη της Μ. Καρυστιάνου, όπως έκαναν χτες όλα τα ειδησεογραφικά μέσα. Με τον ίδιο τρόπο καταγράφει το 902.gr τις παρεμβάσεις και άλλων πολιτικών αρχηγών και προσώπων.
Το ΚΚΕ δεν έχει ούτε είχε ποτέ κάποιο «άγχος» για την συγκρότηση πολιτικών κινήσεων, πόσο μάλλον πολιτικών δυνάμεων με τις οποίες δεν έχει καμία ιδεολογική και πολιτική σχέση. Για παράδειγμα το ΚΚΕ αντιπαρατέθηκε σταθερά και σθεναρά με την πολιτική θέση που εκφράζει – και – η κυρία Καρυστιανού ότι δήθεν η ΕΕ είναι ο εγγυητής του «κράτους δικαίου» και της «κάθαρσης», ενώ στην πραγματικότητα η ΕΕ, οι οδηγίες της, η «νομιμότητά» της είναι παράγοντες που οδήγησαν και στο έγκλημα των Τεμπών. Πρόκειται για μια θέση που ασπάζονται άλλα κόμματα και κινήσεις που μιλάνε στο όνομα της ευρωενωσιακής κανονικότητας. Αυτή τη διαχωριστική γραμμή με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις την είχε θέσει εξαρχής το ΚΚΕ στο ζήτημα των Τεμπών, βάζοντας στο στόχαστρο τον πραγματικό υπεύθυνο για το έγκλημα, δηλαδή τους νόμους του κέρδους, την απελευθέρωση – ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων, την πολιτική του κόστους – οφέλους που θυσιάζει τα μέτρα ασφαλείας και την προστασία της ζωής. Θέματα που αναδείχτηκαν στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη και παραμένουν και σήμερα στον αγώνα για πραγματική δικαίωση, για να μην παραγραφεί αυτό το έγκλημα και πάνω απ’ όλα να μην επαναληφθεί.
Άλλα κόμματα μάλλον είναι που πρέπει να «αγχώνονται» καθώς και κάποιοι πολιτικοί χώροι, από τους οποίους προέρχεται η κυρία Καρυστιανού ή από τους οποίους επιδιώκει να αντλήσει στελέχη. Γι’ αυτό άλλωστε ο πρώτος «τριγμός» προέκυψε στον ΣΥΡΙΖΑ με τη διαγραφή του Ν. Φαραντούρη από την ευρωομάδα του. Η μετακίνηση αυτή δεν απαιτούσε να καλυφτεί και κάποια μεγάλη απόσταση από τον ΣΥΡΙΖΑ σε έναν φορέα, όπως αυτόν που περιέγραψε η κ. Καρυστιανού.
Το ΚΚΕ επίσης δεν ήταν στα κόμματα που συνυπέγραψαν την πρόταση για προκαταρκτική επιτροπή με το περιεχόμενο που διαμόρφωσε η κυρία Καρυστιανού με βάση την παραπάνω λογική με την οποία ακόμη και άλλοι συγγενείς θυμάτων, που δίνουν έναν σπουδαίο αγώνα για τη δικαίωσή τους και ενάντια στη συγκάλυψη, δεν ήταν σύμφωνοι.
Βεβαίως είναι δικαίωμα της κυρίας Καρυστιανού και του καθενός να πορευτεί όπως επιθυμεί και ο καθένας κρίνεται από τις θέσεις που εκφράζει για όλα τα ζητήματα. Όπως φαίνεται από τις έως τώρα τοποθετήσεις της, έχουμε μια επανάληψη των θολών αιτημάτων για «δικαιοσύνη» και «κάθαρση» με τα γνωστά «παλιά υλικά», που κι άλλα κόμματα και πρόσωπα στο παρελθόν έχουν ανάγει σε σημαία τους. Ορισμένα από αυτά μάλιστα κυβέρνησαν και όχι μόνο δεν σηματοδότησαν κάτι διαφορετικό αλλά τελικά μας έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση.
