Χειροπέδες και βραχιολάκια

Χέρι – χέρι πάνε η άκρως αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης στην υγεία, με την καταστολή και τον αυταρχισμό. Το διαπιστώνουμε με έντονο τρόπο το τελευταίο διάστημα. Η πολιτική αυτή εκδηλώνεται με τη σταδιακή ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ.

Διατήρηση των απογευματινών επί πληρωμή ιατρείων, από όλες τις κυβερνήσεις. Θεσπίστηκαν επί κυβέρνησης Μητσοτάκη πατρός.

Απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία, τη στιγμή που κρατούν κλειστές 100 χειρουργικές αίθουσες στην Αττική, επειδή δεν προσλαμβάνουν νοσηλευτικό προσωπικό, και οι οποίες αν λειτουργούσαν, θα έλυναν το μεγάλο πρόβλημα της τεράστιας λίστας αναμονής για χειρουργικές επεμβάσεις.

Δυνατότητα στους γιατρούς του ΕΣΥ, να εργάζονται και ιδιωτικά.

Δυνατότητα εργασίας ιδιωτών γιατρών στο ΕΣΥ.

Χρόνια υποστελέχωση του ΕΣΥ, με τεράστια κενά οργανικών θέσεων σε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, με αποτέλεσμα την εξουθένωση του υπάρχοντος προσωπικού, λόγω της υπερεφημέρευσης και των “εντέλλεσθε” των διοικήσεων των νοσοκομείων.

Προτιμούν να μην προσλαμβάνουν γιατρούς σε τμήματα αξονικών τομογράφων (Ευαγγελισμός, Νίκαια) και να αναθέτουν σε ιδιωτικές εταιρείες την εξ αποστάσεως γνωμάτευση των αξονικών τομογραφιών, πληρώνοντας ποσά πολλαπλάσια από τα απαιτούμενα για την πρόσληψη γιατρών.

Σημειωτέο ότι η εξ αποστάσεως γνωμάτευση εγκυμονεί κινδύνους ιατρικών λαθών.

Ξοδεύονται χρήματα για ανακαινίσεις των κτιρίων, όχι όμως για την πρόσληψη ιατρονοσηλευτικού προσωπικού. Τα ντουβάρια όμως δεν επιτελούν ιατρικό έργο.

Ανάθεση σε εργολάβους ιδιώτες, της καθαριότητας και της φύλαξης των νοσοκομείων, της σίτισης των ασθενών, σπαταλώντας τεράστια ποσά αφ’ ενός, και με εργολαβικούς εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα αφ’ ετέρου.

Με την εφαρμογή αυτής της πολιτικής από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που ιδιωτικοποιεί και απαξιώνει το δημόσιο σύστημα υγείας, οι αγωνιστικές διεκδικήσεις των εργαζομένων στα νοσοκομεία, μέσα από τα σωματεία τους, είναι όχι μόνο λογικές, αλλά νόμιμες, δίκαιες και απολύτως αναγκαίες.

Η κυβέρνηση και ο υπουργός υγείας αντιδρούν είτε με ύβρεις (συμμορίες της μιζέριας, ασήμαντα ανθρωπάκια, κάφροι κλπ.), είτε με αυταρχισμό και καταστολή, όπως συνέβη κατά την επίσκεψη του υπουργού υγείας πριν λίγους μήνες στο Αττικό Νοσοκομείο με τη ρίψη χημικών, και πριν λίγες ημέρες στο Γενικό κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας, όπου ο υπουργός υγείας προσήλθε συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα όλων των μονάδων καταστολής της αστυνομίας, οπλισμένους με ασπίδες, κλομπς κλπ.

Γιατί άραγε; Πήγε στο νοσοκομείο  για να κάνει εγκαίνια. Σε τι χρειάζονταν οι πάνοπλοι αστυνομικοί;

Σκόπιμα πήγε ο υπουργός με τη συνοδεία των οπλισμένων αστυνομικών. Επειδή έχει πλήρη επίγνωση της αντιλαϊκοτητας της πολιτικής που εφαρμόζει, πήγε για να προκαλέσει τους εργαζομένους του νοσοκομείου, να δημιουργήσει ένταση και επεισόδια και στη συνέχεια να κατηγορεί τους εργαζόμενους, όπως και έκανε τις επόμενες ημέρες.

Πρέπει να γνωρίζει ο υπουργός ότι ο χώρος του νοσοκομείου είναι ευαίσθητος και ιερός, πρωτίστως για τους ασθενείς, γιατί έχει να κάνει με την υγεία τους και τη ζωή τους, αλλά και για τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό, οι οποίοι δίνουν καθημερινά τη μάχη για την υγεία των ανθρώπων.

Οφείλουν ο υπουργός και η κυβέρνηση να  σέβονται τους ασθενείς, πρωτίστως, αλλά και τους εργαζόμενους υγειονομικούς.

Δυστυχώς για  το λαό, μόνο αυτό δεν κάνουν.

Ο υπουργός υγείας έχει υποχρέωση να επισκέπτεται τα νοσοκομεία, και να συζητά με τους εργαζόμενους για την επίλυση των προβλημάτων και όχι να δημιουργεί καταστάσεις έντασης.

Η αποκρουστική εικόνα που όλοι είδαμε, με τον υπουργό με ύφος φυρερίσκου να απειλεί γιατρό εργαζόμενο του νοσοκομείου, που τον κρατούσαν αστυνομικοί δεμένο πισθάγκωνα με ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ, είναι φασιστική νοοτροπία και πολιτική συμπεριφορά, απολύτως ενδεικτική του τρόπου αντίληψης και της αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζουν στην υγεία και όχι μόνο.

Έκφραση της ίδιας πολιτικής συμπεριφοράς, είναι και η εφαρμογή του βραχιολιού στους προσερχόμενους ασθενείς στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων.

Η κυβέρνηση και ο υπουργός υγείας πανηγυρίζουν ότι το βραχιολάκι που βάζουν στους ασθενείς, έχει προκαλέσει μείωση του χρόνου αναμονής, χωρίς όμως να μας εξηγεί με ποιο τρόπο αυτό μειώνει τον χρόνο αναμονής.

Ο πολύ μεγάλος χρόνος αναμονής στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων οφείλεται στην υποστελέχωση σε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, όλων των νοσοκομείων της χώρας. Αυτό οδηγεί σε ελάχιστο αριθμό εφημερευόντων γιατρών και νοσηλευτών.

Ένα παράδειγμα: Σε ένα ιατρείο παθολογικό, εξετάζει μόνο ένας γιατρός, και περιμένουν 10 ασθενείς για να εξετασθούν. Με διάρκεια εξέτασης 20 λεπτά για κάθε ασθενή, θα χρειαστούν τρεις ώρες για να εξετασθούν όλοι. Αν υπήρχε επάρκεια ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, όπως την επιβάλουν οι υγειονομικές ανάγκες του λαού, και επομένως η δυνατότητα δύο γιατρών να εξετάζουν, τότε και μόνο τότε ο χρόνος αναμονής θα μειωνόταν στο μισό.

Εφόσον δεν γίνονται προσλήψεις, ώστε να μπορέσουν να αυξηθούν οι εφημερεύοντες γιατροί πώς προέκυψε μείωση του χρόνου αναμονής; Μήπως εξετάζουν τα βραχιολάκια ασθενείς;

Αντί να κάνουν τα αυτονόητα, να προσλάβουν δηλαδή μόνιμο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, για να λυθούν τα χρόνια προβλήματα των νοσοκομείων, μας φοράνε από πάνω και τα βραχιολάκια, ακόμα και όταν είμαστε άρρωστοι, πάντα για το καλό μας. Γιατί τα ανεχόμαστε;

Εάν υπάρχει πράγματι μείωση τότε η εξήγηση είναι η εξής: Πριν την εφαρμογή του βραχιολιού ο ασθενής δεν μπορούσε να προσδιορίσει και να γνωρίζει τον χρόνο αναμονής, και περίμενε με τις ώρες.

Με την εφαρμογή του βραχιολιού, επειδή γίνεται αμέσως γνωστός με σχετική ακρίβεια ο χρόνος αναμονής, ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών, βλέποντας χρόνο αναμονής τριών, τεσσάρων ωρών, αναγκάζεται να αποχωρήσει καταφεύγοντας σε ιδιωτικές κλινικές για να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του. Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η μείωση του χρόνου αναμονής. Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια που λέει και η παροιμία. Και μείωση του χρόνου αναμονής, και προώθηση ασθενών στον ιδιωτικό τομέα υγείας.

Ένας δεύτερος πιθανός τρόπος μείωσης του χρόνου αναμονής, είναι η μείωση του χρόνου εξέτασης του κάθε ασθενή. Όμως δεν νομίζω ότι υπάρχει γιατρός που η συνείδηση του να του επιτρέπει να ασκεί την ιατρική με τέτοιο τρόπο, ακόμα και με όση πίεση μπορεί να δέχεται από την διοίκηση του νοσοκομείου.

Η εφαρμογή του βραχιολιού στους προσερχόμενους στα εξωτερικά ιατρεία των δημοσίων νοσοκομείων εντάσσεται, κατά τη γνώμη μου, στο γενικότερο πλαίσιο της καθολικής γενικευμένης παρακολούθησης και ελέγχου που εφαρμόζονται πλέον σε όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας όλων μας. Στο πλαίσιο της αποπροσωποποίησης του ανθρώπου, της αντικατάστασης της ανθρώπινης οντότητας με διάφορους κωδικούς, με αριθμούς, με pin. Αυτό δεν συμβαίνει σήμερα σε όλες τις καθημερινές δραστηριότητες μας; Στις συναλλαγές μας με τις κρατικές υπηρεσίες, με τις τράπεζες κλπ. Δεν μπορείς να κάνεις βήμα χωρίς έλεγχο και ταυτοποίηση. Νομιμοποίηση του χαφιεδισμού στο όνομα της δήθεν ασφάλειάς μας και εξυπηρέτησης μας.

Απώτερος στόχος βέβαια, αυτής της ασφυκτικής παρακολούθησης και ελέγχου είναι η υποταγή της ανθρώπινης συνείδησης. Η δημιουργία ανθρώπων οι οποίοι ανέχονται τα πάντα, αποδέχονται τα πάντα, χωρίς καμμιά κριτική σκέψη.

Ο άνθρωπος που προσέρχεται στα εξωτερικά ιατρεία των δημοσίων νοσοκομείων, επειδή είναι ασθενής, φοβάται για την υγεία του και για τη ζωή του. Αυτό τον κάνει να νοιώθει ευάλωτος και αδύναμος. Επομένως μπορεί να αποδεχθεί και να ανεχθεί πολύ εύκολα, οτιδήποτε του ζητηθεί. Ακόμα δηλαδή και όταν είναι άρρωστος και προσέρχεται στον ιερό χώρο του νοσοκομείου, να νοιώθει ότι είναι υπό έλεγχο παρακολουθούμενος, πάντα βέβαια για το “καλό του”. Μια ακόμα διαδικασία εμπέδωσης της υποταγής.

Πέρα από το γεγονός ότι με το πέρασμα ενός βραχιολιού στον καρπό του χεριού του, η εικόνα που έρχεται αμέσως μπροστά  του είναι αυτή ενός κακοποιού, ενός υπόδικου ο οποίος έχει συλληφθεί.

Στόχος λοιπόν η δημιουργία ανθρώπων υποταγμένων, που ανέχονται και δέχονται τα πάντα, ακόμα και τον πόλεμο, όπως συμβαίνει σήμερα με τη πολεμοχαρή προπαγάνδα υπέρ της εμπλοκής της χώρας μας στο διεξαγόμενο πόλεμο, μετά την επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, κάτω από την κάλπικη σημαία του “εθνικού συμφέροντος”, βαφτίζοντας δηλαδή εθνικό συμφέρον τα συμφέροντα, τις μπίζνες και το λεγόμενο “ζωτικό χώρο” των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων.

ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΉ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝΑΤΟΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ

ΟΙ ΛΑΟΙ ΑΠΟΦΑΣΊΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΤΟΥΣ

Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ ΕΊΝΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ

ΛΕΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ

Θάνος Βασιλόπουλος, Παιδίατρος Εντατικολόγος, Συνταξιούχος γιατρός του ΕΣΥ, Πρώην διευθυντής στη ΜΕΘ του νοσοκομείου παίδων Αγλαΐα Κυριακού.