1ο Διεθνές Συμπόσιο «Φιντέλ: Κληρονομιά και Μέλλον» | Νίκος Καρανδρέας: “Ο κουβανικός λαός βρίσκεται σε μεγάλη ανάγκη, αλλά δεν επαιτεί”
“Πρέπει να δείξουμε πως η Κούβα δεν είναι μόνο μια φτωχή χώρα που έχει ανάγκη τη βοήθειά μας, αλλά ένα κυρίαρχο σοσιαλιστικό κράτος που ακριβώς γι’ αυτό το λόγο υφίσταται τον πιο μακρόχρονο και τον πιο σκληρό αποκλεισμό από τον ιμπεριαλιστικό ταξικό εχθρό.”
Όπως είναι γνωστό, από 10 έως 13 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε στην Αβάνα το Πρώτο Διεθνές Συμπόσιο «Φιδέλ: Κληρονομιά και Μέλλον», κορύφωση των πολυποίκιλων εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν εδώ και ένα χρόνο, τόσο στην Κούβα, όσο και σ’ ολόκληρο τον κόσμο για τον τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας από τη γέννηση του Φιδέλ Κάστρο (13 Αυγούστου 1926). Το Διεθνές Συμπόσιο λειτούργησε τόσο ως ακαδημαϊκή συνάντηση όσο και ως παγκόσμια εκδήλωση αλληλεγγύης με την Κουβανική Επανάσταση. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μια τεράστια πολιτική-πολιτιστική τελετή στις 13 Αυγούστου.
Το τετραήμερο συνέδριο περιλάμβανε κεντρικές εκδηλώσεις και μεγάλο αριθμό θεματικών συνεδριάσεων που μπορούμε να πούμε πως κάλυψαν όλες τις πλευρές της μεγάλης προσφοράς του Φιδέλ Κάστρο στην καθοδήγηση της Επανάστασης και της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, της πολύπλευρης, πρωτοφανούς σε έκταση και σημασία διεθνιστικής αλληλεγγύης ενός μικρού έθνους του Τρίτου Κόσμου, αλλά και της παγκόσμιας αλληλεγγύης στον κουβανικό λαό που συνεχίζει να αντιστέκεται στο γενοκτόνο ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό.
Στην εναρκτήρια εκδήλωση στο Συνεδριακό Μέγαρο της Αβάνας, πραγματοποιήθηκε κεντρική ομιλία από τον Πρόεδρο της Κούβας Μιγέλ Ντίας-Κανέλ Μπερμούδες και παραβρέθηκαν πολλά μέλη της πολιτικής, κομματικής και στρατιωτικής ηγεσίας της Κούβας, όπως του πρωθυπουργού Μανουέλ Μαρέρο Κρους, του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης Εστέμπαν Λάσο και του γραμματέα της οργάνωσης του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας Ρομπέρτο Μοράλες.
Στην ομιλία του, ο Πρόεδρος Ντίας-Κανέλ τόνισε ότι, παρά τις ρητές επιθυμίες του Κάστρο να μην ανεγερθούν μνημεία και αγάλματα προς τιμήν του, η πολιτική και ανθρωπιστική του σκέψη παραμένει η πυξίδα για τη διαχείρηση της σύγχρονης παγκόσμιας κρίσης και των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Κούβα.
Κατάγγειλε έντονα την εντεινόμενη αμερικανική οικονομική επίθεση και τον ενεργειακό αποκλεισμό λέγοντας πως αποτελούν εκφοβιστική πολιτική που έχει στόχο τη συλλογική τιμωρία του κουβανικού λαού.
Δήλωσε πως ο σοσιαλισμός (παρά τα παλιότερα και τα πρόσφατα μέτρα για την οικονομία – σημείωση ΝΚ) παραμένει ο κεντρικός δρόμος για τη διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας της Κούβας, για την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Καλωσόρισε τους συμμετέχοντες στο Συνέδριο και ευχαρίστησε τους ξένους συνέδρους για τη μαχητική τους αλληλεγγύη, τονίζοντας την ιστορική και πολύπλευρη κουβανική διεθνιστική δράση.
Το Συνέδριο ολοκληρώθηκε στις 13 Αυγούστου με εκδήλωση στο θέατρο Καρλ Μαρξ, όπου παραβρέθηκε και ο αρχιστράτηγος Ραούλ Κάστρο.
Το Συνέδριο λειτούργησε ταυτόχρονα σε 11 αίθουσες για την επεξεργασία εκατοντάδων μεμονωμένων εργασιών και παρουσιάσεων.
Συμμετείχαν συνολικά πάνω από 1.500 σύνεδροι, από τους οποίους περίπου 1.000 ξένοι εκπρόσωποι οργανώσεων από 63 χώρες της Λατινικής Αμερικής, του Τρίτου Κόσμου, της Ευρώπης και των ΗΠΑ.
Ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας και Αλληλεγγύης αντιπροσωπεύθηκε από τους Νίκο Καρανδρέα, πρόεδρο του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας και Αλληλεγγύης στην Αθήνα, Βούλα Καραμπίδου, πρόεδρο του Παραρτήματος του Συνδέσμου στη Θεσσαλονίκη, από τον Νίκο Ζώκα, αντιπρόεδρο της ΕΕΔΥΕ και μέλος του ΔΣ του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας και Αλληλεγγύης του Παραρτήματος της Θεσσαλονίκης καθώς και από τα 6 μέλη της μπριγάδας αλληλεγγύης που είχε οργανώσει ο Σύνδεσμος.
Κατά την παρουσία της αντιπροσωπείας στην Αβάνα, παραδόθηκαν από τους εκπροσώπους του Συνδέσμου χρηματικά ποσά, από την καμπάνια αλληλεγγύης καθώς και από τον αντιπρόεδρο της ΕΕΔΥΕ, και ιατροφαρμακευτικό υλικό (παράρτημα Θεσσαλονίκης, ΕΕΔΥΕ) σε εκπρόσωπο του Υπουργείου Δημόσιας Υγείας της Κούβας.
Επίσης παραδόθηκαν χρήματα και ειδικό φαρμακευτικό υλικό στη διεύθυνση του Εθνικού Μπαλέτου της Κούβας, τα οποία συγκεντρώθηκαν σε εκδήλωση που έγινε στην Αθήνα από το Σωματείο των Εργαζομένων στο Χώρο του Χορού (ΣΕΧΩΧΟ), με συμμετοχή του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου και από το Παράρτημα Θεσσαλονίκης του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας και Αλληλεγγύης.
Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα από τον περασμένο Γενάρη, η Κουβανική Επανάσταση διανύει μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της όπου δοκιμάζονται ξανά η αγωνιστικότητα, η πίστη στο σοσιαλισμό και την ανεξαρτησία, η αυταπάρνηση και η δημιουργικότητα του λαού, της πολιτικής ηγεσίας, του Κόμματος.
Στη χώρα μας, όπως και αλλού, η παρουσίαση από τα ΜΜΕ μιας ιδιαίτερα δύσκολης κατάστασης στην Κούβα προκάλεσε –ίσως αντίθετα με τους στόχους τους– ένα σημαντικό κύμα προσφοράς βοήθειας. Η προσφορά χρημάτων, φαρμάκων και άλλων ειδών, αυθόρμητη ή μετά από κάλεσμα φορέων όπως και ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος, υποδηλώνει την αυτοματική σχεδόν αντίδραση ενός υπολογίσιμου τμήματος του λαού μπροστά σε μια καταφανή αδικία.
Η προσφορά αυτή είναι σημαντική και είναι ώρα να προσπαθήσουμε –όπως πρέπει να γίνεται σε κάθε τέτοια εκδήλωση που σπάει την καθημερινότητα και βγαίνει δυνητικά από το καλούπι συμπεριφοράς που επιβάλλει το αστικό καθεστώς– να προβάλλουμε σε όσο το δυνατό περισσότερους την ιδέα της διεθνιστικής αλληλεγγύης με την Κούβα, την ιδέα πως η Κούβα η ίδια είναι κάτι πολύ περισσότερο από αποδέκτης της ανθρωπιάς μας, της ανθρωπιστικής βοήθειας.
Πρέπει να δείξουμε πως η Κούβα δεν είναι μόνο μια φτωχή χώρα που έχει ανάγκη τη βοήθειά μας, αλλά ένα κυρίαρχο σοσιαλιστικό κράτος που ακριβώς γι’ αυτό το λόγο υφίσταται τον πιο μακρόχρονο και τον πιο σκληρό αποκλεισμό από τον ιμπεριαλιστικό ταξικό εχθρό.
Ο κουβανικός λαός βρίσκεται σε μεγάλη ανάγκη, αλλά δεν επαιτεί. Απαιτεί όμως από όλους την εκπλήρωση του αμοιβαίου καθήκοντος της αλληλεγγύης και, ιδιαίτερα από τους πιο συνειδητοποιημένους, της επαναστατικής διεθνιστικής αλληλεγγύης.
Η βοήθεια είναι ευπρόσδεκτη. Όμως μόνη της δεν μπορεί να ανατρέψει τη δυσχερέστατη κατάσταση, όπως τόνισε πριν τέσσερις μήνες ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Κούβας. Η ουσιαστική αλληλεγγύη, ο πυρήνας της αλληλεγγύης εξακολουθεί να είναι – παράλληλα με την προσπάθεια ανακούφισης– η δημιουργία μαζικού ρεύματος που να παλεύει σταθερά ενάντια στην πολύπλευρη ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Κούβας, απαιτώντας την άμεση λύση του αποκλεισμού, τη διαγραφή της Κούβας από την αυθαίρετη και απαράδεκτη λίστα των χωρών που υποθάλπουν την τρομοκρατία και τον τερματισμό της παράνομης κατοχής της βάσης του Γουαντάναμο από τις ΗΠΑ.
Είμαστε βέβαιοι πως ο ακάματος και ασυμβίβαστος αγώνας του κουβανικού λαού, με την ολόπλευρη ηθική, πολιτική και οικονομική στήριξή του από το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης, θα αποκρούσει και πάλι, όπως τόσες φορές, και αυτή την επίθεση του ιμπεριαλισμού.
Η Κούβα θα νικήσει ξανά!
Νίκος Καρανδρέας, Πρόεδρος του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας & Αλληλεγγύης
