17 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Εργασίας: Για μια Ζωή με αξιοπρέπεια
Δεν είναι απλώς μια επετειακή γιορτή, αλλά μια μέρα διεκδίκησης και αγώνα, που αναδεικνύει τις πραγματικές προκλήσεις της εποχής.
Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Εργασίας βρίσκει την κοινωνία αντιμέτωπη με πολέμους, φτώχεια, εκτοπισμούς και βαθιές ανισότητες. Δεν είναι απλώς μια επετειακή γιορτή, αλλά μια μέρα διεκδίκησης και αγώνα, που αναδεικνύει τις πραγματικές προκλήσεις της εποχής.
Καθημερινά, οι κοινωνικοί λειτουργοί εργάζονται στα σχολεία, στα νοσοκομεία, στις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων, στις δομές πρόνοιας αλλά και στους δρόμους εκεί που χτυπά ο παλμός της ίδιας της κοινωνίας στηρίζοντας ανθρώπους που στερούνται βασικά θεμελιώδη δικαιώματα.
Ζουν καθημερινά τις συνέπειες των διαχρονικών πολιτικών που μετρούν τις ανθρώπινες ανάγκες με όρους κόστους, που αφήνουν τις κοινωνικές υπηρεσίες υποστελεχωμένες και υποχρηματοδοτούμενες ενώ την ίδια στιγμή δισεκατομμύρια διοχετεύονται σε πολεμικούς εξοπλισμούς καθώς και στην κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.
Η κοινωνική εργασία, όπως την αντιλαμβανόμαστε, δεν μπορεί να είναι ουδέτερη απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα. Δεν είναι φιλανθρωπία ούτε εθελοντική εργασία. Είναι ένας συνεχής αγώνας για αξιοπρέπεια. Είναι η κάθε μέρα που θα δώσουμε το χέρι σε όποιον δεν μπορεί να σηκωθεί, είναι η φωνή εκείνων που δεν έχουν φωνή, είναι εκείνος ο άνθρωπος που παλεύει να σταθεί όρθιος σε μια κοινωνία που τον θέλει περιθωριοποιημένο κάτι που αποτυπώνεται πολύ αριστοτεχνικά και στην ταινία του Κεν Λόουτς, «Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ». Μια ταινία που δείχνει ανθρώπους συνεχώς να συνθλίβονται από ένα σύστημα γραφειοκρατίας και αδιαφορίας αλλά και ανθρώπους που διεκδικούν το αυτονόητο, δηλαδή την αξιοπρέπειά τους.
Σήμερα, γίνεται πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι η κοινωνική προστασία δεν μπορεί να αφήνεται στη λογική «κόστους-οφέλους» καθώς οι ίδιες οι κοινωνικές ανάγκες δεν γίνεται να αποτελούν κόστος. Δεν είναι αριθμοί σε προϋπολογισμό αλλά άνθρωποι που βρίσκονται σε άμεσο ή έμμεσο κίνδυνο.Γι’ αυτό και η μόνη απάντηση είναι η συλλογική δράση, η συμμετοχή στα σωματεία, στους συλλόγους εργαζομένων και στους χώρους δουλειάς.
Άλλωστε η ιστορία έχει δείξει πως τίποτα δεν χαρίζεται αλλά όλα κατακτώνται με αγώνα. Έναν αγώνα για μια κοινωνία όπου οι ανθρώπινες ανάγκες θα μπαίνουν πάνω από τα κέρδη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για μια κοινωνία όπου ο ποιητής θα ψαρεύει και ο ψαράς θα γράφει ποιήματα…
Υποσημ.: O Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος (ΣΚΛΕ) καλεί όλους τους Κοινωνικούς Λειτουργούς της Χώρας να πραγματοποιήσουν στάση εργασίας την Τρίτη 17/3/2026 ώρες 13:00-15:00 και να συμμετάσχουν δυναμικά στον συμβολικό περίπατο για την Κοινωνική Εργασία και στην παράσταση διαμαρτυρίας που θα πραγματοποιηθεί στις 13:00 έξω από το Μέγαρο Μαξίμου.
Τη στάση εργασίας στηρίζουν συνδικαλιστικά:
ΑΔΕΔΥ, ΠΟΕΔΗΝ, ΠΟΕ ΟΤΑ, Εργατικό Κέντρο Αθήνας, Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού
Έφη Θάνου, Κοινωνική Λειτουργός (ΠΕ30), Αντιπρόεδρος του ΠΤ Αττικής ΣΚΛΕ, Μέλος του ΣΚΛΕ
