Θέατρο τη Δευτέρα: «Άνθρωποι και ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ

Το σύνολο του πεζογραφικού και σεναριακού έργου του Τζον Στάινμπεκ, αλλά προπάντων «Τα σταφύλια της οργής» και η νουβέλα «Άνθρωποι και ποντίκια», θα στέκουν υπεράνω του συμβιβασμού του, την περίοδο του μακαρθισμού, αλλά και του «Νόμπελ» που έλαβε το 1960…

“Ο Αμερικανός πεζογράφος, σεναριογράφος και δραματουργός, Τζον Στάινμπεκ υπήρξε μια μεγάλη – θα λέγαμε, ανάλογη και ομόλογη του Τζακ Λόντον – ελπίδα της προοδευτικής αμερικανικής λογοτεχνικής παράδοσης στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και σ’ όλη τη δεκαετία του 1930, καθώς με το έργο αυτής της περιόδου (λ.χ. «Το ποτήρι του αφέντη», «Η κοιλάδα της Τορτίγια», «Η αμφίβολη μάχη», «Άνθρωποι και ποντίκια» και προπαντός το αριστουργηματικό, επικό μυθιστόρημα «Τα σταφύλια της οργής») κατήγγειλε, με δραματικό, αλλά και σαρκαστικό τρόπο την απάνθρωπη καταπίεση των λαϊκών μαζών από τους παλιούς μεγαλογαιοκτήμονες και τα νέα τζάκια του καπιταλιστικού κεφαλαίου – ανθρωποφαγικών κατακτητών του αμερικανικού νότου, αποκαλύπτοντας πολύ έγκαιρα το κάλπικο «αμερικανικό όνειρο» περί δημοκρατίας, ισονομίας, ίσων ευκαιριών και ευζωίας όλων των κατοίκων στις ΗΠΑ.

Θέατρο τη Δευτέρα: «Άνθρωποι και ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ

Πάνος Πανόπουλος (αριστερά) και Γιάννης Κατράνης πρωταγωνιστούν στο «Άνθρωποι και ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ

Το σύνολο του πεζογραφικού και σεναριακού έργου του, αλλά προπάντων «Τα σταφύλια της οργής» και η νουβέλα «Άνθρωποι και ποντίκια» θα στέκουν υπεράνω του συμβιβασμού του, την περίοδο του μακαρθισμού, αλλά και του «Νόμπελ» που έλαβε το 1960. Στο «Άνθρωποι και ποντίκια» προβάλλουν δύο βασικοί, παράλληλοι, αλλά και διασταυρούμενοι θεματικοί άξονες: Ο ένας καταδικάζει τη στυγνή εκμετάλλευση των ξεριζωμένων από τη γενέθλια γη τους, χωρίς δικό τους κλήρο γης, άστεγων, περιπλανόμενων, άμοιρων εργατών γης, από βίαιους και ψυχοπνευματικά διεστραμμένους τσιφλικάδες και ο άλλος «υμνεί» με τρυφερότητα και χιούμορ τη μόνη «περιουσία» των καταπιεσμένων, την ανθρωπιά και την ταξική αλληλεγγύη τους”, σημείωνε στο Ριζοσπάστη η Θυμέλη (Αριστούλα Ελληνούδη).

Η παράσταση προβλήθηκε στην εκπομπή της ΕΡΤ “Το θέατρο της Δευτέρας” το 1977. Μετάφραση: Αλίκη Αλεξανδράκη. Μουσική επιμέλεια: Ζακ Μεναχέμ. Σκηνικά – κοστούμια: Γιάννης Καρύδης. Τηλεσκηνοθεσία: Σταύρος Ζερβάκης. Σκηνοθεσία: Γιώργος Θεοδοσιάδης.

Παίζουν με τη σειρά που εμφανίζονται οι ηθοποιοί: Γιάννης Κατράνης, Πάνος Πανόπουλος, Νίκος Γαρυφάλλου, Σπύρος Καλογήρου, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Χρήστος Ζορμπάς, Κώστας Κοντογιάννης, Γιώργος Μπαγιώκης, Αργύρης Παυλίδης, Ντίνος Δουλγεράκης.

Η Κατιούσα αγαπάει το θέατρο και προβάλει κάθε Δευτέρα από τις σελίδες της μια σειρά από ξεχωριστά έργα που βρίσκονται «αποθηκευμένα» στο πλούσιο Αρχείο της ΕΡΤ.

Για πολλά χρόνια «Το θέατρο της Δευτέρας» που προβαλλόταν από την κρατική ΕΡΤ αποτελούσε μια όαση πολιτισμού στο άνυδρο τηλεοπτικό (και όχι μόνο) τοπίο της εποχής, που καθήλωνε κάθε βδομάδα μπροστά στους δέκτες τους χιλιάδες τηλεθεατές.

Οι μεγαλύτεροι συγγραφείς του κόσμου, αλλά και πολλοί νεότεροι, Έλληνες και ξένοι, έργα του κλασικού και νεότερου ρεπερτορίου, δοσμένα από σημαντικούς θεατράνθρωπους κι ερμηνευμένα από μερικούς από τους καλύτερους ηθοποιούς που γέννησε αυτός ο τόπος, πέρασαν από τις ασπρόμαυρες και στη συνέχεια έγχρωμες οθόνες των τηλεοράσεων κι έφεραν κοντά στο θέατρο έναν κόσμο που δεν του δινόταν άλλου τύπου κίνητρα (ούτε λόγος για την απαραίτητη παιδεία…), για να προσεγγίσει, να απολαύσει και ν’ αγαπήσει τη συγκεκριμένη μορφή τέχνης.

Δείτε εδώ όλες τις παραστάσεις του “Θεάτρου τη Δευτέρα”

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: