Το ΚΚΕ, η Συμφωνία των Πρεσπών, ο Μητσοτακισμός και ο Κοτζιάς στα χνάρια του Κορδάτου…

Όταν διαβάζεις τον Κοτζιά, μοιάζει η ιστορία ζωγραφία, και εσύ τον πήρες σοβαρά…

Το 1924, το ΚΚΕ ακολουθεί τη γραμμή της Κομμουνιστικής Διεθνούς για ενιαίο Μακεδονικό κράτος. Μερικά χρόνια αργότερα, κάνει την αυτοκριτική του και διορθώνει αυτήν τη θέση. Στο ενδιάμεσο, αποχωρούν κάποια στελέχη που διαφωνούν με την υιοθέτηση αυτής της θέσης όπως ο Γιάνης Κορδάτος, ένας από τους πρώτους του γραμματείς.

Το 1989, ο ενιαίος Συνασπισμός συμμετέχει σε δύο βραχύβια κυβερνητικά σχήματα. Την πρώτη φορά για να μην παραγραφούν οι πολιτικές ευθύνες βουλευτών για το σκάνδαλο Κοσκωτά και τη δεύτερη σε οικουμενική κυβέρνηση. Εξ όσων γνωρίζουμε, η μόνη πολιτική δύναμη που συμμετείχε στον Συνασπισμό και έχει τοποθετηθεί αυτοκριτικά, είναι το ΚΚΕ.

Το 2018, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ υπογράφει τη Συμφωνία των Πρεσπών για τη Βόρεια Μακεδονία και την ένταξή της στον ιμπεριαλιστικό οργανισμό του ΝΑΤΟ.

Πώς συνδέονται μεταξύ τους αυτά; Ένας Κοτζιάς ξέρει…

Μέχρι τώρα, νομίζατε πως στα χνάρια του Κορδάτου βαδίζει μόνο ο Βαρουφάκης, που δανείστηκε από τον μεγάλο κομμουνιστή δάσκαλο τη γραφή του ονόματός του με ένα νι. Τώρα προκύπτει πως το έκανε πριν από αυτόν ο Νίκος Κοτζιάς.

Μπορεί κάποιοι να γελούσαν όταν είχαν διαβάσει την γκάφα της Βικιπαίδεια, που συμπεριλάμβανε τον Κοτζιά στα ιδρυτικά στελέχη του ΣΕΚΕ, ωστόσο ο Κοτζιάς φαίνεται να το πήρε σοβαρά και να ταυτίστηκε με τις επιλογές του… σύγχρονού του Κορδάτου. Ο ένας (ο Κοτζιάς) έκανε κριτική “εξ αριστερών” το ’89, για να γίνει σύμβουλος του ΓΑΠ και υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, στον πολιτικό διάδοχο του ΠΑΣΟΚ. Ο άλλος παρέμεινε στρατευμένος συμμετέχοντας και στο ΕΑΜ, ενώ έγραψε μια σειρά μαρξιστικές μελέτες που διαβάζονται μέχρι σήμερα.

Μόνο όσοι εθελοτυφλούν δε βλέπουν τις προφανείς ομοιότητες με την πολιτική διαδρομή του Κοτζιά, που άργησε 65 χρόνια να φύγει από το ΚΚΕ, αλλά αποχώρησε προφητικά το 1989, για μια συμφωνία που υπογράφτηκε το 2018, έχοντας όμως ρίζες στο 1924. Και αν είχε βγει πιο νωρίς το “We are the World”, σίγουρα ο Κορδάτος θα το τραγουδούσε μαζί με τους ΥΠΕΞ των χωρών του ΝΑΤΟ. Τι, όχι…;

Νίκο, δεν είναι τα 30 πέσος. Είναι τα 30 χρόνια σου ΠΑΣΟΚ, 30 χρόνια μόνο βρωμιά και δυσωδία, πασπαλισμένη με “αριστερά αρωματικά”.

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

2 Σχόλια

  • Ο/Η vassilis λέει:

    Ο Κοτζιάς, έφυγε από το 89 από το ΚΚΕ για τον ίδιο λόγο που έφυγαν και οι “λοιπές προοδευτικές δυνάμεις”. Πήγαν στον πολιτικό χώρο που πραγματικά τους ταίριαζε, αλλάείχαν βολευτεί μέσα στο Κόμμα, απολαμβάνοντας από τη μια την αίγλη του κομμουνιστή κι από την άλλη, έκαναν τα ιδιωτικά τους κομπρεμί με το ΠΑΣΟΚ – με το αζημίωτο φυσικά…
    Έφυγαν άρον άρον, διότι διαφάνηκε ο κίνδυνος να ζημιωθεί το ΠΑΣΟΚ, αυτό που πραγματικά στήριζαν.
    …γιατί “η σύμβασή τους, διαισθάνθηκε σ αυτό (το “89”), μιάν άλλη απειλή…”

  • Ο/Η Grigoris Grigoriadis λέει:

    Το 1924 όντως το ΚΚΕ (ΕΤΚΔ) υιοθέτησε τη θέση της ΚΔ για Ενιαία Σοσιαλιστική Μακεδονία και Θράκη. Το 1934, το ΚΚΕ, πάλι σε συνεννόηση με την ΚΔ η οποία διακήρυξε την ύπαρξη σλαβομακεδονικού έθνους, διακήρυξε τη θέση για σεβασμό των δικαιωμάτων των σλαβομακεδόνων από το επίσημο ελληνικό κράτος. Δεν έκανε καμία αυτοκριτική, όπως υπαινίσσεται το κείμενο της “Κατιούσα”. Η παλιά θέση της ΚΔ, σωστή για τα τότε δεδομένα, ξεπεράστηκε σταδιακά από τη ζωή, ιδιαίτερα μετά την ενσωμάτωση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Κων/πολης στην ελληνική Μακεδονία και την αλλαγή, υπέρ του ελληνικού στοιχείου, της εθνοτικής σύνθεσης του πληθυσμού της. Ποτέ (μέχρι σήμερα) το ΚΚΕ δεν έκανε “αυτοκριτική” ότι η θέση του 1924 ήταν λάθος. Πάντα υποστήριζε τη θέση ότι ήταν σωστή την εποχή της, όπως πολύ σωστά αναθεωρήθηκε όταν οι συνθήκες άλλαξαν. Χρειάστηκε να φτάσουμε μόλις στο ξαναγράψιμο του Α’ Τόμου της Ιστορίας του, για να γίνει αυτή η “αυτοκριτική”/κριτική στην ΚΔ και τις τότε θέσεις της, καθώς επίσης και για να αμφισβητηθεί η ύπαρξη σλαβομακεδονικού έθνους πριν από τον πόλεμο. Όποιος ενδιαφέρεται ας διαβάσει πιο αναλυτικά εδώ: https://ggrigoriadis.blogspot.com/2018/07/2.html (καθώς επίσης και τα άλλα δυο μέρη του κειμένου, πρώτο και τρίτο).

Κάντε ένα σχόλιο: