“Τα παν καλύτερα στους εμβολιασμούς, γιατί είχαν κομμουνισμό και τον απέβαλαν” – Ο Μπογδάνος αποκαλύπτει το μυστικό της επιτυχίας Ρουμάνων, Πολωνών κ.ά.

Το φάντασμα του κομμουνισμού εξακολουθεί να πλανάται και να στοιχειώνει το μυαλό του Μπογδάνου, εμποδίζοντας την ταχύτερη πρόοδο των εμβολιασμών στη χώρα μας…

Γνωρίζετε μήπως γιατί η Ελλάδα υστερεί στην πρόοδο και τους ρυθμούς των εμβολιασμών σε σχέση με άλλες χώρες; Και δεν εννοούμε τις πιο προηγμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, αλλά χώρες από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, όπως η Πολωνία και η Ρουμανία;

Ο βουλευτής της ΝΔ, Κωνσταντίνος Μπογδάνος έχει την απάντηση που γυρεύετε. Επειδή εκεί πέρασαν από κομμουνισμό και τον απέβαλαν από τη δημόσια ζωή τους, για αυτό και αποδίδουν πολύ καλύτερα σε οργανωτικό επίπεδο, χωρίς την “αριστερή αντιδραστικότητα” που είναι “έγκλημα”.

Ακολουθεί ο διάλογος με τον δημοσιογράφο, από πρόσφατη τηλεοπτική του εμφάνιση.

Γιατι πρέπει να συγκρινόμαστε στους εμβολιασμούς; Είναι μπροστά χώρες, είναι καλύτερα από την Ελλάδα η Ρουμανία, η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Κροατία. Γιατί να ειναι καλύτερα αυτές οι χώρες;

Τι χαρακτηριστικά έχουν αυτές οι χώρες που αναφέρατε; Έχουν περάσει κομμουνισμό, έχουν καταλάβει ότι η ασυδοσία και η ανομία, η διαρκής αντιδραστικότητα των “αριστεραίων” είναι έγκλημα, τα έχουν αποβάλει από τη δημόσια ζωή τους και αποδίδουν πολύ καλύτερα σε οργανωτικό επίπεδο. Να το…

Ακολουθεί ως μάρτυρας και το βίντεο με το επίμαχο απόσπασμα.

Ένα φάντασμα πλανάται και στοιχειώνει το πλανημένο και στοιχειωμένο μυαλό του ακροδεξιού βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας.

Μπορεί η φράση του Μπογδάνου “έχουν περάσει από κομμουνισμό…” να θυμίζει τον κλασικό αφορισμό των φιλελεύθερων -και όχι μόνο- για την Ελλάδα που δεν πέρασε ποτέ Διαφωτισμό, δεν έχει όμως άμεση νοηματική συνάφεια και δε θα μπορούσε να πέφτει περισσότερο έξω.

Μία από τις παραμέτρους που εξεταζόταν, ιδίως κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας, για τα συγκριτικά χαμηλότερα ποσοστά διασποράς του ιού σε αυτές τις χώρες, είναι το σύστημα δημόσιας υγείας, που ναι μεν ξηλώνεται συστηματικά τις τρεις τελευταίες δεκαετίας, παρόλα αυτά υπάρχει ακόμα -έστω και κουτσουρεμένο- ως θετικό “κατάλοιπο” της εποχής του σοσιαλισμού. Και ας μείνουμε στη βαλκανική γειτονιά μας, χωρίς να πάμε πιο πέρα, σε χώρες που έχουν διατηρήσει σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά, όπως η Κούβα, παρά το εμπάργκο που την γονατίζει οικονομικά.

Ο Μπογδάνος παίρνει αυτό το δεδομένο, επιχειρώντας με απλοϊκές σοφιστείες να κάνει το άσπρο-μαύρο, αφήνοντας πιθανόν να εννοηθεί πως η Ελλάδα υστερεί συγκριτικά, γιατί δεν έχει αποβάλει ακόμα πλήρως τον κομμουνισμό και τους αντιδραστικούς “αριστεραίους” -για να υπάρχει ένας υπόρρητος συνειρμός με τους αρουραίους-, ως η τελευταία σοβιετική γωνιά της Ευρώπης.

Να το… (Ή μήπως ΝΑΤΟ;)! Έτοιμο το συμπέρασμα και ένα ακόμα ακλόνητο επιχείρημα, στο οπλοστάσιο της αντικομμουνιστικής βλακείας, για να πορώνεται το ακροδεξιό κοινό.

Τον καιρό της πανδημίας, οι νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες πέφτουν πάνω στο τείχος της πραγματικότητας, αλλά οι θιασώτες τους συνεχίζουν απτόητοι τις υψηλές αναλύσεις τους. Ακόμα και η βλακεία όμως έχει όρια και κάποιος πρέπει να του(ς) το πει, φιλικά έστω…

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

1 σχόλιο

  • Ο/Η MelP λέει:

    Θα μου επιτρέψετε:

    Ο χαρακτηρισμός “νεοφιλελεύθερες” για τις ιδεοληψίες, που ενδημούν στα μυαλά των κάθε είδους Μπογδάνων, είναι πολύ ήπιος. Άλλωστε, στην αρχή του σχολίου ο εν λόγω κύριος ορθά χαρακτηρίζεται ακροδεξιός. Όσο για τη βλακεία και τα όρια της, τι να πει κανένας. Αρκούν τα αποφθέγματα του μεγάλου Αλβέρτου (Αϊνστάιν):

    (1) Η διαφορά μεταξύ βλακείας και ευφυίας είναι ότι η ευφυία έχει όρια.
    και
    (2) Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, και δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο.

    Και δυο ακόμα ρήσεις, που αποδίδονται στον αμερικανό συγγραφέα Samuel Langhorne Clemens, ευρύτερα γνωστό ως Mark Twain (Μαρκ Τουέην):
    (1) Όποιος έχει τους ηλιθίους με το μέρος του, έχει και την πλειοψηφία. Θα κυβερνήσει.
    και
    (2) Το δικαίωμα στη βλακεία είναι η εγγύηση για την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας.

    Ειδικά το τελευταίο, το παραχωρούμε ελεύθερα στον κ. “εκπρόσωπο του έθνους”. Για το αποτέλεσμα δεν είμαστε σίγουροι, μόνο.

Κάντε ένα σχόλιο: