Θα μας αλλοιώσουν τα mRNA εμβόλια το DNA; – Λίγα επιστημονικά λόγια για τα εμβόλια κατά του Κοροναϊού: Μέρος 1ο

Οι εμβολιασμοί έχουν ξεκινήσει – με πολύ αργούς ρυθμούς – αλλά τα ερωτήματα πληθαίνουν, μαζί και οι προβληματισμοί, αλλά και γενικότερα η συζήτηση για το συγκεκριμένο mRNA εμβόλιο και για ζητήματα γύρω από αυτό.

Γράφει ο Κώστας Βροχόπουλος, Βιολόγος

Η συζήτηση για τον μαζικό εμβολιασμό του πληθυσμού ενάντια στον SARS-CoV-2 (τον γνωστό μας πια ως κορωνοϊό, ο οποίος στην πραγματικότητα είναι ένας από τους πολλούς τύπους κορωνοϊού που υπάρχουν) είναι εύλογη. Ας διαχωρίσουμε ωστόσο δύο ζητήματα: άλλο η πολιτική συζήτηση για την διαχείριση της κρίσης και γενικότερα το πολιτικό ζήτημα της σχεδίασης στον τομέα της υγείας (και ειδικότερα της πρόληψης λοιμώξεων, της βιομηχανίας φαρμάκου, της στελέχωσης των δομών υγείας, της υλικοτεχνικής υποδομής και μιας σειράς άλλων ζητημάτων) και άλλο η επιστημονική συζήτηση γύρω από αυτό καθ’ αυτό το εμβόλιο που θα κληθούμε να κάνουμε το επόμενο διάστημα για να σταματήσει η εξάπλωση της νόσου που έχει πάρει τη μορφή πανδημίας. Θα αφήσω στην άκρη το πρώτο ζήτημα (αν και ο καθένας από εμάς πρέπει να προβληματιστεί και να βγάλει τα απαραίτητα πολιτικά συμπεράσματα για το μέλλον για το ποιος φταίει και ποιος εξυπηρετεί τα συμφέροντα ποιου σε αυτή την κοινωνία) και θα ασχοληθώ με το δεύτερο. Θα προσπαθήσω διατυπώνοντας απλά ερωτήματα να δώσω όσο πιο κατανοητές απαντήσεις μπορώ σε εύλογα ερωτήματα του απλού ανθρώπου που δεν είναι μυημένος σε όρους βιολογίας – χημείας – φαρμακολογίας.

Μας μιλάνε για εμβόλιο mRNA. Τι είναι το mRNA όμως;

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ή έχουμε ακουστά για το DNA, το γενετικό μας υλικό. Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από ένα βιολογικό μακρομόριο (= μεγάλο μόριο) που κληρονομούμε όλοι από τους γονείς μας και περιέχει όλες τις πληροφορίες για τη μορφή και τη λειτουργία μας. Είναι κάτι σαν το σκληρό δίσκο του υπολογιστή που περιέχει όλο το software (= λειτουργικό σύστημα) που του επιτρέπει να λειτουργεί. Αυτές οι πληροφορίες είναι αποθηκευμένες στα γονίδια. Το DNA ωστόσο βρίσκεται στον πυρήνα των κυττάρων μας. Τα κύτταρά μας περιβάλλονται από την κυτταρική μεμβράνη (ένα εξωτερικό περίβλημα δηλαδή) και στο εσωτερικό τους υπάρχει ο πυρήνας (που περιβάλλεται επίσης από μία μεμβράνη, την πυρηνική). Ο πυρήνας προστατεύει το DNA μας. Ανάμεσα στις δύο μεμβράνες υπάρχει το κυτταρόπλασμα. Σε αυτό υπάρχουν πολλά οργανίδια. Ένα από αυτά είναι τα ριβοσώματα, τα “εργοστάσια”, δηλαδή, παραγωγής των πρωτεϊνών του κυττάρου. Οι πρωτεΐνες είναι αυτές που ευθύνονται για τη μορφή και λειτουργία των κυττάρων μας και κατ’ επέκταση συνολικά του κάθε οργανισμού. Η πληροφορία για τη σύνθεση της κάθε πρωτεΐνης βρίσκεται στο DNA και συγκεκριμένα στα γονίδια. Ωστόσο, το DNA βρίσκεται εγκλωβισμένο στον πυρήνα. Πώς θα μεταφερθεί η πληροφορία για τη σύνθεση μίας πρωτεΐνης στο κυτταρόπλασμα, στα ριβοσώματα; Εδώ έρχεται ο ρόλος του mRNA. Με μια πολύπλοκη διαδικασία, την μεταγραφή, στον πυρήνα μας τα γονίδια παράγουν το mRNA, ένα πολύ μικρότερο μόριο από το DNA. Σε αυτό επιτρέπει η πυρηνική μεμβράνη να εξέλθει από τον πυρήνα, να μεταφερθεί στα ριβοσώματα, στο κυτταρόπλασμα, και εκεί να παραχθεί η πρωτεΐνη για την οποία φέρει την πληροφορία το συγκεκριμένο mRNA. {Είναι περίπου σα να λέμε το εξής: Έχω μία τεράστια εγκυκλοπαίδεια στη βιβλιοθήκη μου και θέλω δύο σελίδες από αυτή να της δώσω ως πληροφορία σε ένα γείτονα. Δεν θα κουβαλήσω όλους τους τόμους στο σπίτι του, αλλά θα γράψω σε ένα χαρτί μόνο τις δύο σελίδες που τον ενδιαφέρουν και θα του μεταφέρω το χαρτάκι, ώστε με αυτό να κάνει τη δουλειά του.}

 Τι πληροφορία περιέχει το συγκεκριμένο mRNA που θα περιέχει το συγκεκριμένο εμβόλιο;

Όλοι συνηθίσαμε να αποκαλούμε τον SARS-CoV-2 ως κορωνοϊό. Γιατί; Απλά γιατί στην επιφάνειά του ο συγκεκριμένος ιός, όπως και διάφοροι άλλοι, φέρει κάποιες πρωτεΐνες σαν ακίδες που τον κάνουν να μοιάζει ότι φοράει κορώνα. Γιατί, λοιπόν μας ενδιαφέρουν τόσο πολύ αυτές οι πρωτεϊνικές ακίδες; Γιατί χάρη σε αυτές ο ιός καταφέρνει και εισβάλει μέσα σε κάποια κύτταρα μας. Και γιατί σε “κάποια κύτταρά μας” και όχι σε όλα; Γιατί κάθε ιός έχει εξειδίκευση. Μπορεί και ενώνεται στην επιφάνεια των κυττάρων μας μόνο αν το κύτταρο μας έχει ειδικούς πρωτεϊνικούς – υποδοχείς που “ταιριάζουν” με τις πρωτεΐνες που ο ιός έχει στην δική του εξωτερική επιφάνεια, τις ακίδες που λέγαμε πριν, στην προκειμένη περίπτωση. {Γι’ αυτό κάποιοι ιοί προκαλούν αναπνευστικά προβλήματα (γιατί συνδέονται με κύτταρα του αναπνευστικού μας συστήματος που διαθέτουν τους κατάλληλους υποδοχείς για αυτούς τους ιούς, βλέπε ιό γρίπης, τους ιούς του κοινού κρυολογήματος, κλπ), κάποιοι άλλοι προκαλούν νευρολογικά προβλήματα 2 (γιατί συνδέονται με κύτταρα του νευρικού συστήματος συστήματος που διαθέτουν τους κατάλληλους υποδοχείς για αυτούς τους ιούς, βλέπε ιό πολιομυελίτιδας, κλπ), κάποιοι καταστρέφουν το αμυντικό μας σύστημα (γιατί συνδέονται με κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που διαθέτουν τους κατάλληλους υποδοχείς για αυτούς τους ιούς, βλέπε HIV που προκαλεί το AIDS, κλπ).} Σκεφτείτε λοιπόν το εξής απλό: Γίνεται πόλεμος. Ο εχθρός έχει ένα super μυστικό όπλο που του δίνει υπεροπλία. Αν εμείς καταφέρναμε και είχαμε στα χέρια μας, πριν τη μάχη, πληροφορίες για αυτό το όπλο και το πώς αυτό αντιμετωπίζεται, δεν θα είχαμε σαφές πλεονέκτημα απέναντί του; Εδώ “κολλάει” λοιπόν το mRNA του εμβολίου. Οι επιστήμονες κατάφεραν και έφτιαξαν, λοιπόν, το mRNA του ιού που έχει την πληροφορία για τη σύνθεση των πρωτεϊνικών ακίδων της επιφάνειας του. Αυτή την πληροφορία θα μας εισάγουν με το εμβόλιο!

 Όταν μπει στον οργανισμό μας το mRNA του εμβολίου, τι θα προκαλέσει;

Όπως είπαμε παραπάνω, το mRNA θα πάει στα ριβοσώματα (που ξανατονίζω βρίσκονται στο κυτταρόπλασμα και όχι στον πυρήνα – θα επανέλθω αργότερα σε αυτό) και εκεί θα παραχθούν οι πρωτεϊνικές ακίδες του ιού. Αυτές με ειδικούς μηχανισμούς θα μεταφερθούν σε άλλα κύτταρα και θα εκτεθούν στην επιφάνεια αυτών των κυττάρων. Τότε θα ξεκινήσει μια πολύπλοκη διαδικασία στον οργανισμό μας που ονομάζεται ανοσοβιολογική απόκριση. Με λίγα λόγια: Ο οργανισμός μας θα αρχίσει να παράγει ειδικές πρωτεΐνες, τα ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ, που θα είναι απόλυτα εξειδικευμένα να αντιμετωπίζουν μόνο τις συγκεκριμένες ακίδες, δηλαδή μόνο τον συγκεκριμένο ιό. Επίσης θα ενεργοποιηθούν ειδικά κύτταρα (ειδικά λευκά αιμοσφαίρια), τα Τ-λεμφοκύτταρα, γνωστά και ως κύτταρα – φονιάδες, που από το όνομα τους και μόνο καταλαβαίνουμε το ρόλο και τη σημασία τους στις μάχες μας ενάντια στους ιούς. Τέλος, θα παραχθούν ειδικά κύτταρα που θα “θυμούνται” αυτές τις ακίδες (γι’ αυτό και ονομάζονται κύτταρα – μνήμης) κι αν ξαναμολυνθεί ο οργανισμός μας θα είναι ήδη έτοιμος και θα παράξει αυτά τα αντισώματα πολύ πιο γρήγορα και σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες, οπότε θα εξουδετερωθεί άμεσα ο ιός. Όλη αυτή η διαδικασία οδηγεί στην ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΑΝΟΣΙΑΣ.

Μπορεί αυτό το mRNA να επηρεάσει το DNA, δηλαδή να αλλοιώσει τις υπόλοιπες γενετικές μας πληροφορίες;

Η απάντηση είναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΟΧΙ. 1ον: Η γενετική πληροφορία μεταφέρεται στον ανθρώπινο οργανισμό και γενικά σε όλους τους οργανισμούς, με εξαίρεση κάποιους συγκεκριμένους ιούς, μόνο από το DNA στο RNA και όχι αντίστροφα. Για να γίνει το αντίστροφο απαιτείται ένα ειδικό ένζυμο (= ειδική πρωτεΐνη που θα κάνει αυτή τη δουλειά) το οποίο δεν το διαθέτουμε. 2ον: Το mRNA θα εισέλθει στο κυτταρόπλασμα του κυττάρου μας, όχι όμως στον πυρήνα, γιατί ούτε για αυτή τη “δουλειά” διαθέτει τα κατάλληλα “εργαλεία”. Όταν θα ολοκληρωθεί η “αποστολή” του, το κύτταρο μας διαθέτει τους ειδικούς μηχανισμούς, που όπως τα δικά μας μόρια mRNA τα διασπάει, έτσι θα διασπάσει και το “εισαγόμενο” mRNA. Δύο ειδικές παρατηρήσεις: – Ας υποθέσουμε ότι αυτό το mRNA εισέρχονταν στον πυρήνα των κυττάρων μας (το τονίζω: υπόθεση εργασίας κάνω !). Αυτό θα ήταν κάτι πρωτόγνωρο για τα κύτταρα μας; Η απάντηση είναι όχι. Π.χ. ο ιός της γρίπης είναι ένας ιός RNA. Γρίπη όλοι ή σχεδόν όλοι έχουμε περάσει. Ο γνωστός, λοιπόν, αυτός ιός αυτό κάνει, βάζει δηλαδή το RNA του στον πυρήνα των κυττάρων μας. Μετά από κάθε γρίπη που περνάμε δε γινόμαστε “μεταλλαγμένοι” ούτε “εξωγήινοι”, όμως, έτσι δεν είναι; – Ας υποθέσουμε ότι αυτό το mRNA συνδέονταν με το DNA μας (το ξανατονίζω: υποθέσεις εργασίας κάνω !). Είναι κι αυτό κάτι πρωτόγνωρο για το ανθρώπινο είδος; Η απάντηση είναι κι εδώ όχι. Π.χ. ο ιός του AIDS είναι ενας ρετροϊός, ένας RNA ιός που ενσωματώνει το γενετικό του υλικό, μετά από ειδική επεξεργασία που αυτό υφίσταται από ειδικά “εργαλεία” = ειδικά ένζυμα) που αυτός – και όχι εμείς – διαθέτει, στο δικό μας DNA. Αυτό “μεταλλάσει” ή κάνει “εξωγήινους” τους φορείς του AIDS; Όχι φυσικά. (σε αυτούς που θα πουν: “Ναι, αλλά αυτοί οι ασθενείς πεθαίνουν ή αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα, τους ενημερώνω ότι οι συνέπειες αυτής της ασθένειας έχουν να κάνουν με το ότι ο HIV καταστρέφει, στην κυριολεξία το ανοσοποιητικό μας σύστημα και γι’ αυτό έχουν αυτές τις συνέπειες όσοι μολύνονται από αυτό τον ιό).

Το mRNA αυτό θα μπει “σκέτο” στον οργανισμό μας ή το εμβόλιο θα περιέχει και κάτι “άλλο”;

Μήπως το εμβόλιο θα έχει τσιπάκι; Μήπως θα έχει και κανένα άλλο γονίδιο για να μας ελέγχει κάτι, κάποιος, κάπου, κάποτε; Όντως κάτι θα περιέχει το εμβόλιο. ΌΧΙ αυτά που προανέφερα όμως ! Θα περιέχει: 1ον: Το “όχημα” με το οποίο θα μεταφερθεί το mRNA στα κύτταρα μας. Αυτό είναι ένα λιπιδικό νανοσωματίδιο, ένα σωματίδιο δηλαδή που έχει λιπιδιακή σύσταση και μέγεθος στη νανοκλίμακα (δηλαδή 1 δισεκατομμυριοστό του μέτρου, όσο περίπου και το μέγεθος του κορωνοϊού). 2ον: Έκδοχα: ουσίες που βοηθούν τα εμβόλια (και γενικά τα φάρμακα) να συντηρούνται, να γίνονται πιο ανθεκτικά κατά την είσοδο τους στον οργανισμό, κλπ. Το βασικό έκδοχο σε αυτό το εμβόλιο (σημείωση: στα δύο πρώτα που εγκρίθηκαν ήδη) είναι η πολυαιθυλενογλυκόλη, ένα χαμηλής τοξικότητας μίγμα χημικών ουσιών, που έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως μέχρι σήμερα σε πολλά σκευάσματα (φάρμακα, καλλυντικά, κ.ά) και οι μελέτες δείχνουν ότι προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις σε ελάχιστες περιπτώσεις ατόμων. Όλα τα παραπάνω συστατικά (βιο-υλικά τα ονομάζουν οι ειδικοί επιστήμονες) είναι βιοδιασπώμενα, δηλαδή θα διασπαστούν μέσα στα κύτταρα μας και θα απελευθερώσουν το mRNA χωρίς αυτό να έχει αλλοιωθεί.

Θα μπορούσα να παραθέσω και δεκάδες ακόμα ερωτήματα. Φυσικό είναι να υπάρχει ανησυχία. Η γνώση όμως, είναι δύναμη. Η επιστημονική αλήθεια είναι μία και ο άνθρωπος δεν πρέπει να φοβάται την επιστήμη. Το αντίθετο. Η επιστήμη εξηγεί τον κόσμο και οι άνθρωποι πρέπει να παλεύουν να τον αλλάζουν προς το καλύτερο. Κάποιοι μας θέλουν φοβισμένους, γενικότερα. Ας μην τους κάνουμε το χατίρι. Οι μάσκες είναι για να μας προστατεύουν από την εξάπλωση της νόσου, όχι για να “κλείσουμε” το στόμα μας και να κλειστούμε στο “καβούκι” μας. Είναι το εμβόλιο πανάκεια; Είναι η “μόνη λύση”; Όχι, σίγουρα ΟΧΙ. Μήνες τώρα παλεύουν να μας πείσουν ότι φταίμε εμείς, κλίνουν σε όλους τους τόνους την έννοια της “ατομικής ευθύνης”. Όμως γνωρίζουμε ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. – Σήμερα ακόμα και η παρασκευή φαρμάκων και εμβολίων εξυπηρετεί τα κέρδη μίας χούφτας βιομηχάνων και οι κυβερνήσεις τους υπηρετούν και εξυπηρετούν πιστά. Αυτό πρέπει και μπορούμε να το αλλάξουμε, αν θέλουμε και το επιδιώξουμε. – Το σύστημα υγείας “δουλεύει” για να ανθεί ο ιδιωτικός τομέας (που στα δύσκολα “το έβαλε στα πόδια”) και να παρακμάζει ο δημόσιος (που ακόμα και με αυτές τις ελλείψεις λόγω των χρόνιων πολιτικών που τον απαξίωναν, άντεξε και έδειξε ότι σε άλλες συνθήκες θα αποτελούσε ακόμα μεγαλύτερο αποκούμπι για τα λαϊκά στρώματα). Αυτό πρέπει και μπορούμε να το αλλάξουμε, αν θέλουμε και το επιδιώξουμε. Ας εμβολιαστούμε λοιπόν, να τελειώνουμε με αυτή τη λαίλαπα που σκότωσε δικούς μας ανθρώπους, που απείλησε και τη δική μας ζωή και μετά ας ανασκουμπωθούμε να αλλάξουμε ριζικά την κατάσταση. Ας βγάλουμε τα συμπεράσματα μας. Να πετάξουμε τις μάσκες και να φωνάξουμε για να ακουστεί ακόμα πιο δυνατά, απ’ ότι σήμερα, η φωνή μας.

Πηγή: Επιτροπή Αγώνα Μονάχου

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

2 Trackbacks

Κάντε ένα σχόλιο: