Όταν η χούντα εδιωξε τον Μπούκοβι από τον Ολυμπιακό

Ο Μπούκοβι ήταν ο εγκέφαλος πίσω από τη μεγάλη Ουγγαρία των 50’ς και αρχιτέκτονας της μεγάλης ομάδας του Ολυμπιακού, τη διετία 1966-67, αλλά η επικράτηση της χούντας και η παρέμβασή της στο χώρο του αθλητισμού τον ανάγκασαν να φύγει από την Ελλάδα.

Σήμερα συμπληρώνονται 33 χρόνιααπό το θάνατο του Μάρτον Μπούκοβι, του μεγάλου Μαγιάρου προπονητή που είχε ένα σημαδιακό πέρασμα από την Ελλάδα, δημιούργησε μια μεγάλη ομάδα στον Ολυμπιακό, αλλά αναγκάστηκε να φύγει την τρίτη χρονιά, με υπόγεια αλλά σαφή πολιτική παρέμβαση της χούντας.

Ο Μπούκοβι ήταν συνεργάτης του Σέντες στην Εθνική Ουγγαρίας και το θεωρητικό μυαλό πίσω από τη μεγάλη φουρνιά της δεκαετίας του 50′ και το πρωτοποριακό 4-2-4 που εφάρμοζε, με το οποίο ταπείνωσε δύο φορές τους υπερόπτες Άγγλους, με 7-1 και με 6-3 στον αγώνα-ρεβάνς στο Ουέμπλεϊ. Επίσης έφτασε μια ανάσα από τη στέψη της ως παγκόσμια πρωταθλήτρια στο Μουντιάλ του 54′, αλλά σκόνταψε στον τραυματισμό του Πούσκας -σε μια περίοδο όπου δεν επιτρέπονταν οι αλλαγές- και στο… ιατρικό-φαρμακευτικό (;) “θαύμα της Βέρνης” των Γερμανών, που κατέκτησαν το Κύπελλο, με ανατροπή (η αντεπανάσταση θα ερχόταν δυο χρόνια αργότερα στην Ουγγαρία).

Το καλοκαίρι του 65′, μετά από διαβουλεύσεις με την ουγγρική κυβέρνηση, ο Ολυμπιακός -που έχει μείνει χωρίς πρωτάθλημα απ’ τη μεγάλη ομάδα της δεκαετίας του 50′ με τους έξι σερί τίτλους, φέρνει τον Μπούκοβι στην Ελλάδα για να σπάσει το διάστημα της ξηρασίας της. Ο Μπούκοβι φτιάχνει μια σπουδαία ομάδα, που παίρνει δύο τίτλους σερί, το 66′ και το 67′, παίζοντας θεαματικό ποδόσφαιρο. Τότε είναι που βγαίνει και το τραγούδι “του Μπούκοβι την ομαδάρα, την λένε Ολυμπιακάρα…”

Τα ρεκόρ αυτής της ομάδας με τις περισσότερες συνεχόμενες νίκες και το καλύτερο ξεκίνημα στο πρωτάθλημα κρατάνε χρόνια κι έσπασαν πολύ πρόσφατα, από τον Ολυμπιακό του Σίλβα και του Μίτσελ αντίστοιχα.

Το καλοκαίρι του 67′, στην Ελλάδα έχει επικρατήσει η χούντα των Συνταγματαρχών και μπαίνει το ζήτημα αν θα παραμείνει ή θα αποχωρήσει ο Μπούκοβι από την τεχνική ηγεσία -όπως είχε συμβεί και με το Γιουγκοσλάβο Μπόμπεκ του ΠΑΟ. Η άμεση απομάκρυνσή του όμως θα προκαλούσε σφοδρές αντιδράσεις κι έτσι ο Ασλανίδης (ΓΓ Αθλητισμού επί χούντας) εγγυάται την παραμονή του. Παράλληλα όμως αρχίζει ένα υπόγειο σχέδιο υπονόμευσής του, με προδιαγεγραμμένο τέλος.

Το πιο χαρακτηριστικό δείγμα έρχεται αμέσως, όταν ο Ολυμπιακός φεύγει για προετοιμασία στις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς τον προπονητή του και το βοηθό του, Λάντος, γιατί δε θα μπορούσε να δοθεί βίζα σε δύο… βαμμένους κόκκινους. Κι αυτό δεν αφορούσε το χρώμα της ομάδας, αλλά τα φρονήματα και την εθνικότητά τους.

Στο ξεκίνημα της σεζόν και των επίσημων υποχρεώσεων, πολλά αποτελέσματα στράβωσαν για τους ερυθρόλευκους κι έτσι ο Μπούκοβι, που είχε πάρει από νωρίς τα μηνύματα, επέλεξε το δρόμο της παραίτησης, με το κεφάλι ψηλά, μες σε κλίμα γενικής συγκίνησης από τον κόσμο του Ολυμπιακού, που τον είχε αγαπήσει, όσο κανένα. Η παρέμβαση της χούντας δεν ήταν ποτέ άμεση, αλλά όλες οι μαρτυρίες των πρωταγωνιστών εκείνης της εποχής συγκλίνουν στο ίδιο συμπέρασμα: ο Μπούκοβι έφυγε από τον Ολυμπιακό και την Ελλάδα, βάσει σχεδίου και εξαιτίας της χούντας.

Η αποχώρηση του Μπούκοβι ήρθε μάλιστα, κατά σύμπτωση, την ίδια μέρα (13 Δεκέμβρη) που εκδηλώθηκε και το αποτυχημένο βασιλικό πραξικόπημα του Κωνσταντίνου, που ήθελε να ανατρέψει τη χούντα των Συνταγματαρχών, για να την αντικαταστήσει με μια δική του.

Είναι εντυπωσιακό πως η εξέλιξη αυτή άφησε τόσο βαθύ στίγμα σε πολλούς οπαδούς -και όχι μόνο- που αποτυπώθηκε και γραπτά σε βιβλία, όπως τη συλλογή διηγημάτων του Δ. Χαριτόπουλου “η νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι” και η ιστορική-αθλητική μελέτη του Θ. Σκρουμπέλου “Μπούκοβι: πώς ήρθε και γιατί έφυγε“.

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

1 Trackback

Κάντε ένα σχόλιο: